DRAGONHEART: KARA DUMAN

“Sence neden?” Kolumu ondan kurtardım.  “O gün o kara dumanı gördüğünü açıkça söyledin. Sanki bi mikrop gibi ama sonra beni kurtardığın için aradan sıyrıldı.” Biraz uzaklaştım.
“Beni neden korudun bilmiyorum ama bu mecburiyet gibi, normal biri beni orada bırakırdı. Bu işte bir çıkarın mı var?”
Gözleri şaşkınlıkla açılmış bana bakıyordu. Benden biraz uzaklaştı. 
“İlk tanıştığımızda neden yalnız olduğunu anlamadım, ama sorun bende değil sende. Birine güvenmekten bile acizsin.” Hayal kırıklığıyla son kez baktı ve çıktı.