Değirmen kitap kapağı

24. bölüm / 31

Bölüm 24

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 31Şu an: Bölüm 24

VII

Rüyada gibiydi… Ne yapacaktı?.. Kime gidebilirdi bu yabancı yerde?..

Hükümet yok muydu?.. Başlarında kendilerinin hür, namuslarının emniyette olduğunu söyleyen bir hükümet yok muydu?..

“Oh!” dedi, “Sahi… kaymakama çıkmadım. Ona söylerim, yalvarırım, hatta tehdit ederim.”

Yürüdü… Hükümet konağına girdi:

“Beyim… Akşam siz de vardınız… Kadınlarımızdan birisini kaçırdılar… Bir takip çıkarsanız.”

“Hay hay… Şimdi candarma kumandanına yazarım.”

“Efendim, ben ona gittim: Beni dışarı attı. Bu havada takip olmaz, dedi. Yalvardım… Bağırdım… Dinlemedi…”

“Ya…”

Düşündü… Herhalde kumandanın istemeyişinde bir sebep vardı… Pencereden baktı… Hakikaten kar çılgın gibi savruluyordu.

“Peki… Siz gidin, ben çaresine bakarım.”

“Çok teşekkür ederim beyim.”

Rahmi çıktı. Söz almış demekti… Handa biraz oturdu… Öğleden sonra hükümete uğradı. Kaymakamın yanına girdi:

“Beyim… Takip çıktı mı?..”

“Haaa… Bak unutmuştum!”

“Oh... beyim, nasıl olur ya?..”

“Hem biliyor musun… Boşuna külfet… Nasıl olsa birkaç güne kadar getirirler.”

“Fakat bu birkaç günde… Buna nasıl tahammül edilir?..”

“Canım herhalde kadının da gönlü vardı. Bak… Öteki nasıl kurtulup gelmiş…”

“Baygınmış efendim…”

“Laf!..”

“Beyefendi… Boş şeyler konuşuyoruz… Vakit geçecek!..”

Öteki kızdı… Kendisine, kazanın kaymakamına bu laf söylenir miydi?..

“Boş şeyler mi konuşuyoruz?.. Biliyor musun ne dediğini?.. Bir orospu için başımıza iş mi açacaksın?”

Bu sefer Rahmi kızdı:

“Orospu... Orospu ha... Kaymakam bey... O, sizin namuslu geçinenlerinizden bile namusludur!..”

Bu lafa da kızmak lazım geldiğini hissetti:

“Edepsiz... Takip çıkarmıyorum!..”

Nasıl?.. Takip çıkarmıyor muydu?..

Niçin kendisine hâkim olamamıştı, niçin böyle münasebetsiz laflar söylemişti?.. Bunu tamir etmeliydi:

“Beyim…” dedi, “beyciğim… Kusuruma bakmayın… Pek perişan oldum… Aklım başımda değil… O benim için her şeydir beyim… Ben onsuz yapamam… Siz de gençsiniz; siz de sevmek nedir bilirsiniz… Şimdi onun ne halde olduğunu düşünmek bile beni çıldırtıyor… Yalvarırım kaymakam bey… Emredin de iki candarma olsun çıkarsınlar…”

“Havalar açılsın da o zamana kadar gelmezse karakollara sordururuz…”

“Bekleyemem… O kadar bekleyemem… Muhakkak deli olurum…”

Ellerini uzatarak yalvardı:

“Oh beyim… Onu buldurunuz, onu buldurursanız size ne kadar dua edeceğiz… Sizi ne kadar seveceğiz… İnsanlardan büsbütün yüksek bir kimse olarak tanıyacağız, –sözlerine bir dram edası verdi– siz bizim aşkımızın yegâne mabudu olacaksınız… Siz bizim…”

“Amma yapışkan şeysin be!” diye bağırdı, “Odacıyı çağıracağım şimdi…”

Bu adamı rikkate getirmeye çalışmak neticesizdi… Gözyaşlarını avuçlarına silerek çıktı…

Kaymakam koltuğunun arkasına yaslanarak derin bir oh çekti:

“İyi ki candarma kumandanına sordum… Çömlekçizadelerle uğraşıp dertsiz başıma dert mi açacaktım?..” diye söylendi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

1okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…