Bölümler 31Şu an: Bölüm 15
- 1 Bölüm 1158 kelime
- 2 Bölüm 22.484 kelime
- 3 Bölüm 32.439 kelime
- 4 Bölüm 41.969 kelime
- 5 Bölüm 5528 kelime
- 6 Bölüm 6591 kelime
- 7 Bölüm 72.459 kelime
- 8 Bölüm 8956 kelime
- 9 Bölüm 92.523 kelime
- 10 Bölüm 102.465 kelime
- 11 Bölüm 112.417 kelime
- 12 Bölüm 122.498 kelime
- 13 Bölüm 13149 kelime
- 14 Bölüm 145 kelime
- 15 Bölüm 15271 kelime · Okuduğun bölüm
- 16 Bölüm 162.446 kelime
- 17 Bölüm 1742 kelime
- 18 Bölüm 18121 kelime
- 19 Bölüm 19303 kelime
- 20 Bölüm 20140 kelime
- 21 Bölüm 21261 kelime
- 22 Bölüm 22167 kelime
- 23 Bölüm 23257 kelime
- 24 Bölüm 24368 kelime
- 25 Bölüm 25309 kelime
- 26 Bölüm 2688 kelime
- 27 Bölüm 2759 kelime
- 28 Bölüm 28412 kelime
- 29 Bölüm 29231 kelime
- 30 Bölüm 30143 kelime
- 31 Bölüm 31162 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
I
Ağır ceza mahkemesi salonunun önü hıncahınç kalabalıktı.
Efendi kılıklı adamlar, külhanbeyler, hukuk fakültesi müdavimleri, lise öğrencisi hanımlar, kahvede tavla oynamaktansa burada duruşma seyretmeyi ekonomiye daha uygun bulan geçkin işsizler koridorlarda geziniyorlardı. Salon dolmuştu, iğne atacak yer yoktu. Zaten dışarıda dolaşanlar da içeride yer bulamayanlardı. Hiç olmazsa girerken, çıkarken suçluyu görürüz, sonucu da öğreniriz diye bekliyorlardı.
Kızının nafaka davası için ikinci hukuka gelen yaşlıca bir kadın bir ortaokul öğrencisine sordu:
“Evladım, burası neden kalabalık?”
“Hüsameddin’in muhakemesi de ondan!..”
“Ne yapmış bu Hüsameddin?”
Çocuk, kadının cahilliğine güldü:
“Adam öldürmüş, adam!..”
Ve açıkladı:
“Bu sene muallim çıkmış, Anadolu’ya tayin etmişler, harcırahını şurada burada yemiş, sonra da, yol parası için, tanıdığı bir komisyoncuyu tabancayla öldürmüş…”
“Genç desene!”
“Öyle, daha çocuk bile… Dört defadır da bir bahaneyle muhakemesini talik ettiriyor, bakalım bu sefer…”
Sözü yarım kaldı. Halk harekete gelmişti. Başlar birbirinin omzundan merakla uzanıyordu:
“Geliyor!”
“Geliyor!”
“Hani yahu?”
“Kör müsün be! Elleri kelepçeli, başını önüne eğmiş…”
Siyah şapkasının altında sararmış yüzü bir kat daha zayıf görünen ince, orta boylu bir genç iki candarmanın arasında hızlı, dolaşık adımlarla geçti. Üzerine dikilen gözlerin etkisinden kurtulmak için etrafına bakınıyordu.
Salonun yanındaki ufak aralıkta ellerinden kelepçeyi çıkardılar. Kendisini pencerenin yanına attı. Ayasofya’nın önündeki ağaçlara, aşağıdaki ayran, kuru poğaça, simit satan adamlara baktı. Gözünü etrafta bir gezdirdi. Bu açık göklere, bu gri kaldırımlara hasret çektiği besbelliydi.
Pos bıyıklı mübaşir çağırınca şapkasını eline alarak içeri girdi. Yerine oturuncaya kadar dinleyici sıralarını süzdü. Kendisine bakan gözlerden azap duyduğu görülüyordu. Nefsini zorlayarak yukarı locaları, sıraları falan bir daha gözden geçirdi, aradığını bulamadığı anlaşılıyordu. Yumrukları sıkıldı, yüzü buruştu, çenesi titredi. Az daha ağlayacaktı. Sonra büyük bir gayret sarf ederek başını çevirdi ve yerine oturdu.
Bölüm etkileşimi
