Değirmen kitap kapağı

15. bölüm / 31

Bölüm 15

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 31Şu an: Bölüm 15

I

Ağır ceza mahkemesi salonunun önü hıncahınç kalabalıktı.

Efendi kılıklı adamlar, külhanbeyler, hukuk fakültesi müdavimleri, lise öğrencisi hanımlar, kahvede tavla oynamaktansa burada duruşma seyretmeyi ekonomiye daha uygun bulan geçkin işsizler koridorlarda geziniyorlardı. Salon dolmuştu, iğne atacak yer yoktu. Zaten dışarıda dolaşanlar da içeride yer bulamayanlardı. Hiç olmazsa girerken, çıkarken suçluyu görürüz, sonucu da öğreniriz diye bekliyorlardı.

Kızının nafaka davası için ikinci hukuka gelen yaşlıca bir kadın bir ortaokul öğrencisine sordu:

“Evladım, burası neden kalabalık?”

“Hüsameddin’in muhakemesi de ondan!..”

“Ne yapmış bu Hüsameddin?”

Çocuk, kadının cahilliğine güldü:

“Adam öldürmüş, adam!..”

Ve açıkladı:

“Bu sene muallim çıkmış, Anadolu’ya tayin etmişler, harcırahını şurada burada yemiş, sonra da, yol parası için, tanıdığı bir komisyoncuyu tabancayla öldürmüş…”

“Genç desene!”

“Öyle, daha çocuk bile… Dört defadır da bir bahaneyle muhakemesini talik ettiriyor, bakalım bu sefer…”

Sözü yarım kaldı. Halk harekete gelmişti. Başlar birbirinin omzundan merakla uzanıyordu:

“Geliyor!”

“Geliyor!”

“Hani yahu?”

“Kör müsün be! Elleri kelepçeli, başını önüne eğmiş…”

Siyah şapkasının altında sararmış yüzü bir kat daha zayıf görünen ince, orta boylu bir genç iki candarmanın arasında hızlı, dolaşık adımlarla geçti. Üzerine dikilen gözlerin etkisinden kurtulmak için etrafına bakınıyordu.

Salonun yanındaki ufak aralıkta ellerinden kelepçeyi çıkardılar. Kendisini pencerenin yanına attı. Ayasofya’nın önündeki ağaçlara, aşağıdaki ayran, kuru poğaça, simit satan adamlara baktı. Gözünü etrafta bir gezdirdi. Bu açık göklere, bu gri kaldırımlara hasret çektiği besbelliydi.

Pos bıyıklı mübaşir çağırınca şapkasını eline alarak içeri girdi. Yerine oturuncaya kadar dinleyici sıralarını süzdü. Kendisine bakan gözlerden azap duyduğu görülüyordu. Nefsini zorlayarak yukarı locaları, sıraları falan bir daha gözden geçirdi, aradığını bulamadığı anlaşılıyordu. Yumrukları sıkıldı, yüzü buruştu, çenesi titredi. Az daha ağlayacaktı. Sonra büyük bir gayret sarf ederek başını çevirdi ve yerine oturdu.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

2okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…