Bölümler 31Şu an: Bölüm 23
- 1 Bölüm 1158 kelime
- 2 Bölüm 22.484 kelime
- 3 Bölüm 32.439 kelime
- 4 Bölüm 41.969 kelime
- 5 Bölüm 5528 kelime
- 6 Bölüm 6591 kelime
- 7 Bölüm 72.459 kelime
- 8 Bölüm 8956 kelime
- 9 Bölüm 92.523 kelime
- 10 Bölüm 102.465 kelime
- 11 Bölüm 112.417 kelime
- 12 Bölüm 122.498 kelime
- 13 Bölüm 13149 kelime
- 14 Bölüm 145 kelime
- 15 Bölüm 15271 kelime
- 16 Bölüm 162.446 kelime
- 17 Bölüm 1742 kelime
- 18 Bölüm 18121 kelime
- 19 Bölüm 19303 kelime
- 20 Bölüm 20140 kelime
- 21 Bölüm 21261 kelime
- 22 Bölüm 22167 kelime
- 23 Bölüm 23257 kelime · Okuduğun bölüm
- 24 Bölüm 24368 kelime
- 25 Bölüm 25309 kelime
- 26 Bölüm 2688 kelime
- 27 Bölüm 2759 kelime
- 28 Bölüm 28412 kelime
- 29 Bölüm 29231 kelime
- 30 Bölüm 30143 kelime
- 31 Bölüm 31162 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
VI
O gece sabaha kadar uyuyamadı… Ortadan kaybolanlar Viktor'la Suzan'dı…
Oysa Suzan biraz sonra geldi… Çok çabaladığı için herifler onu bırakmışlardı: “Tırnaklarımla yüzlerini parçaladım…” diyordu… Viktor'un baygın olduğunu ve Çömlekçizade'nin kucağında bulunduğunu söyledi…
Rahmi sabahı zor etti… Şafakla beraber candarma kumandanının dairesine gitti… Ortalığı süpüren bir neferden başka kimse yoktu…
Dışarıda, kar altında dolaştı… Kahvelere girdi çıktı… Vakit geçmiyordu.
Meydan yerindeki büyük saat dokuzu vurdu…
Rahmi topuklarına kadar kara gömülerek dolaştı…
Saat buçuğu çaldı…
Saat onu çaldı…
Candarma kumandanı gocuğuna bürünmüş, çizmelerini çekmiş, elinde dikenli bastonuyla göründü.
Rahmi koştu. Fakat öteki bunu görür görmez: “Gördünüz mü akşam yaptığınızı?.. Başımıza iş açtınız!” diye azarladı.
“Biz mi beyim?..”
“Elbet siz… Hep kendi ihtiyatsızlığınız!”
“Niçin efendim?.. Ne yapabilirdik ki?..”
Cevap vermedi… Rahmi sordu:
“Yalnız… Bir takip falan çıkmadı mı daha?..”
Yürüye yürüye odaya gelmişlerdi. Dik dik baktı:
“Ne takibi?.. Bu havada mı?..”
Şaşırdı: “Nasıl... Onları bırakacak mısınız?..”
“Getirirler!..”
“Ne zaman?.. İstediklerini yaptıktan sonra, değil mi?.. Neye yarar?..”
Öteki, çizmelerini sobada kurutarak, cevap verdi:
“Pencereden dışarı bak bakalım… Bu havada sen gider misin?..”
“Giderim… Yanıma iki candarma verin, giderim!..”
“Hadi be sersem...” diye mırıldandı.
Rahmi coştu… Çıldıracaktı… Bağırdı:
“Peki ama, siz bu memleketin inzibatını temine memur değil misiniz?.. Herkes canını ve namusunu size emanet etmedi mi?.. Mesul olacağınızı düşünmez misiniz?.. Bu yaptığınızın korkaklık olduğunu düşünmez misiniz?”
“Posta!”
Bir nefer girdi.
“At şunu dışarı!..”
“Baş üstüne beyim!” Rahmi'ye döndü:
“Buyurun!”
O zaman: “Yapmayın yüzbaşım!” diye yalvardı, “Allah aşkına yapmayın… Bir tek candarma… Ben yayan yürüyeyim… Yalnız bir tek süvari candarma verin. Beraber gidelim.”
“At dışarı!”
Nefer kolundan tuttu.
O, sallana sallana çıktı.
Bölüm etkileşimi
