9.Bölüm

Annem aramış bir arabamızın düğünü olduğunu ve bizimde gitmemiz gerektiğini söylemişti . Ve şuan Aras ve Baran'ı hazırlamış kendim hazırlanıyordum. Aras biz evlendiğimizden beri Baran'ın üzerini giydirmesine izin vermiyor illa benim giydirmemi istiyordu .

Üzerimi giyinip aşağı indim .

" Hadii gidelim " dedim . Baran beni görünce ayağa kalktı . O gelmeden Aras ondan önce gelip kucağıma çıktı .

" Çok güzel olmuşsun ayyem "

Baran hemen onun arkasından geldi .

" Teşekkür ederim aşkım " baran Aras'ı kucağımdan aldı. Ve yere koydu ardından . Kollarını belime sardı .

" Doyamıyorum sana " anlını anlıma yasladı .

" Ve bu kadar güzel olmanı beklemiyordum " dedi . Utancımdan yerin dibine girdim resmen .

" Baran geç kalacağız çıkalım " kaçmak istediğimi anlayınca güldü . Ve yanağıma dudaklarını bastırdı . Bir süre geri çekilmedi ama sonra geri çekildi . Ve kapıya doğru ilerledi . Ben üst kata gittim . Aras'a , Baran'a ve kendime ceket aldım . Aras için yedek kıyafette alıp aşağı indim kapıyı kilitleyip arabaya bindim .

" Bize dedim geç kalacaz diye kendin bizi on dakika beklettin " sinirle ona baktım .

" Ben sizi düşündüm akşam hava soğuk oluyor diye size ceket aldım . Siz bana dikelnin hemen " dedim ve cama döndüm . Baran kısık sesle güldü . Ve arabayı çalıştırdı.

"Kemerini tak " omuz silktim . " Kemerini tak yalina " yine omuz silktim . Uzanıp kemerimi taktı ama geri çekilmedi bir süre öylece bekledi . Sonra yanağıma öpücük kondurup yerine oturdu .

" Babacım sen taktın mı kemerini?"

" Taktım baba "

Düğün salonuna girip annemlerin yanına gittik . Ve onların oturduğu masaya oturduk.

" Hoşgeldiniz kızım "

" Hoşbulduk annem "

Ben annemin yanında, baran benim yanımda Aras'ta Baran'ın kucağındaydı .

Gelinle damat gelmişti onlar dans etti ardından misafirlerle dansa kalktılar . Baran'nda elini bana uzatıp dansa kaldırdı . Aras'ı Doruk'un yanına bıraktık ve bizde dansa kalktık.

Baran kollarını belime koydu bende boynuna .

" Baran " dedim ama devamında diyecek bir şey bulamadım .

Baran'dam onaylayan bir mırıltı çıktı.

" Ne diyeceğimi bilmiyorum ama adını söylemek hoşuma gidiyor" güldü . Gülmesi bu kadar güzel olamaz.

Yerimize oturduk. Pasta kesildi pasta yedik . En sonunda düğün bitince annemlere geçtik . Annem illa bize gelin diye tutturdu .

Sofrayı serip masaya oturduk. Aras benim ve Baran'ın ortasında oturuyordu .

" Ee kızım sizin evliliğiniz nasıl gidiyor " annemin sorusu ile ona döndüm .

Baran'a dönüp güldüm . Ardından geri anneme döndüm.

" Çok güzel giddiyor annecim " dedim babam , Abim ve babam bana o kadar soğuk davranıyorlardiki sanki onlara bir şey yapmışım gibi . Doruk'ta dalgındı

Yazardan önceki gece

"Ya Uzay her ne kadar karıştırılmış olsalarda onlar senin kardeşlerin onlara bu kadar soğuk davranmamalısın "

Uzay, Doruk, Zeynep ve Vedat bey , Suna hanım evde yokken yalina'nın ve Doruk'un hastanede karıştıklarını öğrenmişlerdi. Bu sabah bir kaç kişi gelmiş bunları demişti . Doruk şok içinde kalmış hatta haraket bile etmiyordu. Uzay ve Vedat bey Doruk'a soğuk davranmaya başlamıştı. Normalde şakalaşıp gülüşlerdi ama o saatten sonra hiç bir anları eskisi gibi değildi . Bu akşam Suna hanıma söyleyecekler ve Zeynep ne tepki vereceğini çok merak ediyordu . Suna hanım zaten bu güne kadar yalina ve Doruk'u Uzay kadar sevmemişti . Doğumdan sonra ki zamanlarda onlara alınamamış onlara bebekken çok acı çektirmişti .

" Anne lafı hiç uzatmadan söyleyeceğim Doruk ve yalina Hastanede karışmışlar yani onlar benim kardeşlerim değil sizinde çocuklarınız değil " dedi Uzay hiç uzatmadan . Doruk kafasını yerden kaldırmıyor . Bundan sonra ne olacağını yalina'nın ne tepki vereceğini düşünüyordu .

" Ne!? Nasıl yani bunlar benim çocuklarım değil mi?" Uzay kafasını iki yana salladı . Doruk zaten böyle bir tepki vereceğini biliyordu .

" Tamam hadi gitsin Doruk'ta ben daha fazla buna katlanamam " dedi . Ve Doruk'un kolundan tuttu . Vedat bey ,Suna Hanım'ın yanına gitti . Ve Doruk'un kolunu onun elinden kurtardı .

" Biz konuştuk gerçek aileleriyle yarın Yalina'ları bize çağıracağız oradan hastaneye gidip gerçekleri öğreneceğiz" dedi Suna hanım kendi odasına gitti . Herkes odasına gitti . Doruk bugün tek bir kelime bile söylememişti . Yalina'nın günü çok güzel geçmişti . Yarınında güzel geçmesini umuyordu . Ama pek öyle olacakmış gibi durmuyordu .

Yalina'dan Yemek masası

Kapı çalınca Aras hepinizden önce ayağa kalktı . Ve kapıya gitti .

" Ben bakacam " dedi . Bende peşinden gittim . Aras kapıyı açınca karşımda bir uzun boylu , Kumral bir adam vardı . Kucağındada Aras yaşlarında bir kız çocuğu . Ben ona kaşlarım çatık bakarken o bana şaşırmış bir şekilde bakıyordu. Arkadan abim geldi .

" Ah Göktuğ hoşgeldin buyur geç... Kızım çekilde adamlar geçsin " Uzay abim beni kolumdan tutup kapının gerisine doğru sertçe çekti . Anlamaz gözlerle ona baktım . İçeriye bir kız bir erkek ikiz muhtemelen onlar girdi . Ardından Esmer bir kadın ve kumral bir adam girdi . Kapıyı kapatıp içeriye geçtim . Aras'ı Baran'ın yanına bıraktım. Herkes koltuklara geçmişti . Zeynep'le beraber sofrayı kaldırdık. Zeynep abimin yanına bende Baran'ın yanına oturdum . O sırada Aras'ın sesini duydum .

" Baba aykadaş " dedi ona güldüm.

" Bebeğim istersen onunla tanış ve beraber içeride oyun oynayın " dedim . Kafasını yana eğdi .

" Ayye şen şöyee " dedi .

" Ama sen kocaman oldun kendin söyleyebilirsin aşkım " dedim . Anlık bir cesaretle ayağa kalktı ve kumral adamın ve kız çocuğunun yanına gitti . Çocuğa bir şeyler söyledi. Sonra adamda çocuğa bir şeyler söyledikten sonra beraber kolidora çıktılar . Ama Aras geri koşarak yanıma geldi .

" Ayye neyse oynuycaş "

" Benim odama gidin aşkım " kafasını salladı. Ve geri koşarak gitti . Doruk yanımda oturuyordu ve kafası omzumdaydı. Ona ne oldu bilmiyorum ama çok merak ediyorum. Tam soracaktım ki Uzay abim benim sözümü kesti .

" Yalina biliyorsun uzatmayı sevmem sen ve Doruk şu karşınızda oturan iki çocukla aynı yaşta aynı gün doğdunuz ve hastanede karıştırıldığınız iddia ediliyor ondan dolayı hastaneye gideceğiz kan vereceğiz ve kim kimin ailesi belli olacak kalkın hadi " herkes -baran, ben ve Doruk hariç- ayağa kalkıp kapıya doğru gittiler . Kumral olan adam benim odama gitti ve kucağında kız çocuğu , yanında da Aras ile geldi Aras bizim yanımıza koştu. Baran ayağa kalktı ve elimi tuttu .

" Hadi bakalım gerçekleri öğrenme vakti " dedi ve beni kaldırdı bende Doruk'u kaldırdım Aras'ta yanımızda yürüyordu .bizim arabaya gittik . Önce arası Nermin annemlere bıraktık ardından hastaneye geçtik . Kanları verdik ve bir kaç saatin sonunda doktorun yanina girdik sonuçları öğrenmek için .

Doktor kağıtlara baktı . Baran arabadan indikten sonra elimi bir saniye bile bırakmadı . Şuanda tutuyordu .

" Evet gerçekler yalina Bozkurt ve Doruk suverin Elif ve Ahmet Gültekin' in çocukları Buse Gültekin ve Burak Gültekin Suna ve Vedat Suverin'in çocuklarıdır " teşekkür edip odadan çıktık . Ben ve Doruk sadece duruyor . Annem ve babam bildiğim insanlar gerçek çocuklarına sarılıyorlardı bu 23 senenin hiç bir anlamı kalmamıştı Artık . Benim ve Doruk'un gerçek ailemiz bizim yanımızdaydı .

Zeynep oradan sürekli bana bakıp duruyordu . En sonunda dayanamamış olmalı ki yanıma geldi ve beni kendine çekti . Başım onun omzuna düşünce gözlerimden yaşlar bir bir akmaya başladı.

" Zeynep benim için çok önemli olan o 24 yıl onlar için hiç bir şey ifade etmiyor artık abim beni çok sevdiğini düşündüğüm o şerefsiz beni bir günde sildi ... Ben onun için bu kadar önemsiz miyim gerçekten . Hadi tamam beni sevmiyordu . Doruk onla benden daha çok egleniyordu bizi bir kalemde sildi . Ama ben bu ailede Bir tek senin kıymetini bildim " Zeynep sırtımı sıvazladı.

" Biliyorum askım biliyorum haklısın da o kız benim görümcem olamaz merak etme seninle anlaştığım kadar onunla anlayacağım söz " yüzüm daha da düştü .

" Ben senin artık görümcen değil sadece bir arkadaşınım Zeynep " kafasını salladı uzay'ın onu çağırmasıyla yanımdan gitti . Uzay artık abi kelimesini bile hak etmeyen bir insan .

~Devam edecek~