7.Bölün

1 Ay sonra

" Haluk sadece biraz konuşayım senin yanında konuşacağım " çok uzun süredir . Haluk'a yalvarıyorum . Biraz olsun baran'la konuşayım diye .

" Neden annen baban değilde Baran" dedi .

" Çünkü... Bilmiyorum ama lütfen biraz konuşayım Baran'la" kafasını salladı . Telefonundan Baran'ı arayıp , Telefonu bana verdi . Telefon çaldı , çaldı ve üçüncü çalışta açıldı .

" Efendim " ve o an Baran'ın yorgun sesiyle karşılaştım . Gözlerimin dolmaya başladığını hissettim .

" B-baran " sesim titriyordu . Bir kaç dakika bekledi ardından ismimden başka bir şey demedi .

" Yalina "

" Benim Baran "

" Yalina çabuk bana nerede olduğunu söyle " Haluk sessizce

" Hoparlöre al "

Dedi . Telefonu hoparlöre aldım .

" Baran söyleyemem sadece sesini duymak istediğim için aradım " Haluk cebinden bir silah çıkarıp kafama dayadı . Nefes almayı kestim .

" Yalina neden söylemiyorsun güzelim seni bulmamı istemiyor musun?"

" İstiyorum ama olmaz baran olmaz sadece Aras nasıl?"

Derin bir nefes aldı. Haluk hala silahı kafamda tutuyordu .

" Seni istiyor yani tek Aras seni istemiyor " gülmek istedim ama gülemedim.kafamda bir silah dayalıydı . Bir aydır aynı kıyafetlerimle duruyordum . Aynı şalım. Saçımı bir hiç açmamıştım .

" Yaa başka kim istiyor " diye sordum anlamıştım ama onun ağzından duyamak istiyorum.

" Baran diye bir çocuk bugün rüyama girdi . Dedi ki ben Yalina'yı çok özledim dedi "

Arkadan Aras'ın sesini duydum .

" Baba , Ayye geyşin " Aras sesini o kadar özlemiştim ki hasret kalmıştım. Ona .

" Gel oğlum annen telefonda "

" Ayye " arasın sesi .

" Bebeğim "

" Gey " kafamı kaldırıp haluk'a baktım . Kafasını iki yana salladım .

" Geleceğim aşkım, geleceğim birtanem" dedim . Haluk kafama silahı bastırdı . Kapı anında açıldı . Buğra girdi içeri ona yalvarır gözlerle baktım .

" Haluk bey eşiniz eşinizin doğumu başlamış " Haluk beni unuttu . Koşarak çıktı gitti . Güldüm .

" Teşekkür ederim Buğra " dedim ve telefona döndüm .

" Baran... Bir dakika " Buğra tam çıkmak üzereyken onu durdurdum .

" Buğra artık aileme kavuşmak istiyorum biz neredeyiz adresi söyler misin?" Buğra güldü kafasını salladı.

" Sürmene de Hancıoğlu çamburnu'ndayız birinci girişte beyaz bir ev sen ailene kavuş ben aileme kavuşayım " dedi ve çıktı .

" Baran-"

" Duydum yalina ve bir kıskanıyorum ben senin aşkın , birtanen değil miyim? İki o Buğra denen herif kim?"

" Baran , Haluk her an gelebilir adresi duymuşsun kurtar beni burdan lütfen sen beni kurtar sana her şeyi anlatacağım "

" Tamam geleceğim... Seni çok seviyorum Yalina'm " güldüm .

" Bende seni seviyorum baran'ım " dedim ve telefonu kapattım . Camdan baktığımda haluk'un arabası yoktu. Aşağıya buğra'nın yanına indim .

" Haluk gitti mi?" Kafasını salladı.

" Sende kızını özlüyor musun?"

" Kızımı değil kızlarımı özlüyorum "

"Kızların mı?" Güldü .

" Eşim yeni doğum yaptı " şaşkınca ona baktım .

" Ama sen bir ay boyunca buradan hiç gitmedin "

" Evet işte göndermedi Haluk ne olursa olsun buradan gidemezsin dedi ve göndermedi " sinirle soludum .

" Şerefsiz benle ne işi var onun, neden bırakmıyor beni "

" Annene acı çektirecekmiş " dedi .

&

" Yalina'm"

" Yalina'm" Baran'ın sesini duyuyordum . Bu gerçek olamaz . Baran burada değil . Bu bir rüya . nefes nefese yataktan kalktım . Derin derin nefesler alıyordum . Gördüğüm şeyle gözlerim kocaman oldu .

Baran yatağın yanında durmuş bana bakıyordu .

" B-baran " bu gerçek olamaz.

" Benim güzelim " gerçekmiydi yoksa . Hayır .

" B-baran sen misin? Gerçekmisin?" Elim yüzüne değdi . Gerçekti. Kollarımı boynuna doladım. Göz yaşları bir bir akıyordu gözlerimden.

" Seni çok özledim "

" Bende , bende seni çok özledim baran " kollarını belimden çekip elimi tuttu. Beni evden çıkardı . Bahçede tüm korumalar yerde yatıyordu . Bir tek Buğra vardı . Haluk'ta yerde yatıyordu. Ama o hala hayattaydı . Gözleri açıktı . Haluk'un yanına gittim .

" Ben kurtuldum ama sen kurtulamadın anneme bir şey yapamayacaksın kendin zaten kurtulamazsın " ona bir kaç sert tekme attıktan sonra. Baran ve buğra'nın yanına gittim.

" Buğra sana çok teşekkür ederim, sen olmasaydın aileme kavuşamazdım , hatta. Belki yaşamıyordum bile . Sende evine git , kızlarına eşine kavuş " kafasını salladı. Baran'ın arabasına bindik . Arabanın camından kendimi gördüm yüzüm dahil her yerim morluklarla doluydu . Arabanın ön koltuğuna oturdum .

" Baran, Aras beni böyle görünce korkarsa " dedim . Yanımdaki Baran'a.

" Yok Korkmaz annemler sizin evde senin yerini öğrendiğimizi duyunca hepsi orada bekledi . Ben polislerle beraber geldim " dedi kafamı salladım . Elimle Baran'ın direksiyonda olan elini tuttum . Ellerimiz benim kucağımda Birleşik bir şekilde duruyordu .

Bizim evin önüne geldiğimizde ilk baran inip benim yanıma geldi . Elini belime koydu . Ve yürümeye başladı.

" Canın açıyor mu?"

Kafamı iki yana salladım. Acımıyordu . Baran zile bastı. Kapıyı Doruk açtı ama herkes kapının önündeydi . Annem ve Nermin teyze ağlıyordu . Abim , Zeynep , babam , yılmaz amca ve Doruk donmuş bir şekilde bana bakıyordu . Aras koşarak yanıma geldi.

" Ayye " dedi . Kucağıma almam için kollarını bana doğru uzattı . Ama baran benden önce davrandı . Aras'ı kucağına alıp bana döndü.

" Kucağına alabilir misin?" Hiç düşünmeden kafamı salladım. Baran Aras'ı dikkatlice kucağıma verdi . Aras beni hiç bırakmak istemiyormuş gibi bana sarıldı . Baran'ın kolu hala belimdeydi . Ben Aras'a sarılırken ilk adımı Doruk attı . Yanıma geldi ve kollarını etrafıma doladı .

" Seni çok özledim fındık kurdum " Doruk bana küçükken fındık kurdum derdi . Nereden aklına geldi bilmiyordum . Bende tek kolumla Aras'ı tutarken diğer kolumla Doruk'a sarıldım . Aras beni hiç bırakmadı. Doruk'tan sonra Zeynep geldi .

" Yalina " dedi ve sarıldı . Herkese satılmıştım . Şimdi sıra anneme geldi . Baran yanıma geldi ve Aras'ı zorla kucağımdan aldı . Annemin yanına gittim . Annem eliyle nazikçe yüzümdeki morluklara dokundu ardından beni kendine çekti. Ağlıyordum . Hem annem hem ben ağlıyorduk .

Sarılma faslından sonra salona geçmiştik . Ben ve baran yan yana oturuyorduk . Aras ise benim kucağımda oturuyor ve Doruk'la konuşuyordu.

" Oğlum ikuzim bıraksana" dedi Doruk . Aras omuz silkti .

" Beyim ayye "

" Benimde kardeşim"

Aras bana döndü . Kafamı kaldırıp Doruk'a baktım.

" Doruk rahat bırak oğlumu " dedim Aras güldü.

Kucağımda uyuklamaya başladı.

Ben Aras'a bakıyordum. Baran'da bana bakıyordu . Ona döndüm ve hasretle ona baktım.

" Evlensek mi artık" dedi.

" Bir ay nişanlı kaldık yeter ben artık seni bırakmak istemiyorum " kafamı salladım. " Tamam ama ben düğün istemiyorum sadece nikah kıyalım yeter " dedim . Evet düğün çalgı istemiyordum . Kafasını salladı. Baran annemlere döndü .

" biz artık evlenmek istiyoruz " dedi bende kafamı salladım. Aras kucağımda uyumuştu bile .

Herkes birbirine baktı . Ardından söze ben girdim.

" Ama düğün istemiyoruz sadece nikah istiyoruz " annem kafasını salladı.

" Sen iste ben hemen şimdi bile evlendiririm sizi " dedi .

" Oğlum o zaman yarın gidin nikah tarihi alın senin için uygun mu Yalina?" Kafamı salladım .

" Elbiseleri siz halledersiniz " dedi .

~Devam edecek~