11. bölüm / 13
Çay tarlası11.Bölüm
Bölümler 13Şu an: 11.Bölüm
- 1 1.Bölüm1.357 kelime
- 2 2.Bölüm1.653 kelime
- 3 3.Bölüm2.270 kelime
- 4 4.Bölüm1.394 kelime
- 5 5.Bölüm1.630 kelime
- 6 6.Bölüm1.274 kelime
- 7 7.Bölün1.182 kelime
- 8 8.Bölüm1.419 kelime
- 9 9.Bölüm1.303 kelime
- 10 10.Bölüm893 kelime
- 11 11.Bölüm1.100 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 12.Bölüm1.166 kelime
- 13 13.Bölüm999 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
1 Ay sonra
Nermin annemler ve onların akrabaları ile pikniğe gidiyorduk . Şuan ise kim nasıl oturacak onu konuşuyorduk . Bizim arabamız tamirdeydi . Ondan Nermin annemlerle gideceğiz . Nermin annemlerin birde Baran'ın amcasının vardı ve çok kalabalıktık .
" Şimdi ben öne geçiyorum Aras , Ela , Emre benim kucağıma geliyor Buse sen Emirhan'ın kucağına Asel sen Mustafa'nın kucağına Yalina sende Baran'ın kucağına oturacaksın anca böyle sığarız diğer kalanlar amcaların arabasına geçsin nasıl oturacağınıza biz karışmayız " Nermin annemin konuşması bitince Kaşlarım çatık Baran'a döndüm. Altan Altan sırıtıyordu . Buse Emirhan'ın eşiydi . Yeni evlenmişler di Mustafa ve Aselde Baran'ın kuzenleriydi . Ela ve Emre onların çocuklarıydı . Doruk yeni ailesine almıştı onlarla yaşıyordu .
Ortaya Emirhan ve Buse oturdu . Sağ taraflarına Asel ve Mustafa . Sol tarafa Baran oturdu ve benim kucağına oturmamı bekledi . Herkes bindiği için mecburen bindim bende . Ben Baran'ın bacaklarına oturdum . Baran'la bir aydır ayrı yatıyor Zar zor yan yana geliyorduk . Kokusunu özlemiştim .
Baran'ın kolları belime doladı . Ben cam tarafına dönük olduğum için kafasını omzuma koydu ve beni kendine iyice yapıştırdı . Kokusu burnuma buram buram geliyordu . Arada yatığını koklamakla geçiniyordum .
Baran'ı affetmek istiyordum ama o kız o gün neden yanındaydı . Bunları düşünmeden edemiyorum . Baran bana anlatmak istemişti ama ben izin vermemiş kendimi ondan daha da uzaklaştırmıştım . Yani ben ondan uzaklaşmıştım .
Baran piknik alanına gelene kadar kafasını omzumdan hic kaldırmamış . Geldiğimizde de zorla kaldırmıştı.
Biz kızlar salataları yapıyor sofrayı seriyorduk erkeklerde mangalı yapıyorlardı . Bir anda birisi kolumu tutup beni sürüklemeye başladı . Tabiki bu kişi Baran'dan başkası olamaz . Beni insanların olduğu yerden bayağı uzaklaştırdı. Göl kenarına getirdi .
" Yalina'm ben artık dayanamıyorum ben daha fazla sensiz uyuyamam senin kokun olmadan yaşayamam sensiz yemek yiyemem... O gün o kız sadece o gün hangi toplantıların olduğunu söylemek için gelmişti sonra ben plana bakarken yanıma geldi elini omzuma koydu elini ittirdim sonra sen geldin zaten Sonra kovdum onu bir daha asla karşımıza çıkmayacak , Gerçekler bunlar nolur artık beni sensiz bırakma beni o nefes kesici kokundan ayrı bırakma " önce söylediklerini düşündüm sonra kollarımı beline sardım .
" Özür dilerim seni en başından dinlemeliydim...Ama iyi oldu kıymetimi bilirsin artık " güldü ve kafama minik bir öpücük kondurdu.
" Aynen öyle oldu kıymetini bilirim artık " dedi . Bir süre öyle durduk sonra Baran'ın telefonu çaldı . Emirhan neredesiniz diye aramış. Yanlarına gittiğimizde bizi ilk fark eden Aras oldu koşarak yanımıza geldi . Ve ellerini onu kucağıma almam için kollarını bana uzattı . Onu kucağıma alıp masaya oturduk .
Güldük , eğlendik, çok güzeldi , şimdik oturmuş sohbet ediyorduk . Baran'ın eli bir saniye bile elimden ayrılmadı. sonra buseler ip atlayalım diye ip top oynayalım diye top getirmişler . Önce yakar top oynadılar sonra ip atladılar. Benimde oynamamı istediler ama ben oynamadım . Baran'da benim yanımdan ayrılmadı .
Onlar uzakta oynadıkları için bizi görünüyorlardı. Baran'da benim kucağımda yatıyordu .
" Yalina'm beni hiç bırakma ben bir acıya daha katlanamam " dedi eğilip saçlarının arasına minik bir öpücük kondurdum.
" Benim sizi bırakmak gibi bir niyetim yok "
Dedim Aras koşarak yanımıza geldi.
" Ayye üştüm topyak " üzeri toprak olmuştu .
" Annecim sen biraz daha oyna sonra gitmeden önce üzerini değiştiririz " dedim kafasını sallayıp gitti . Elim Baran'ın saçlarına gitti . Ben saçlarını okşarken o uyuya kaldı .
Diğerleri yanımıza gelince Baran'ı uyandıracaktım ama Nermin annem beni durdurdu .
" Uyandırma kızım uykusu vardır " dedi . Gerçektende uykusu var gibiydi gözlerinin altı morarmıştı . Her ne kadar ayrı yatsakta eve hep geç gelirdi . O gelene kadar uyumazdım . Her geldiğinde benim kaldığım odaya gelip bana o gün olanları anlatır . Beni uzun uzun izler yüzüme , saçıma , ellerime öpücükler kondurup kendi odasına giderdi .
Bir ay boyunca süreç hep böyleydi . Bir gün diyordum ki Tamam bugün bana açıklasın Baran her şeyi derdim . Ama Baran her zaman çok geç geldiği için hiç bir zaman açıklayamazdı . Bu bir ay içinde işleri hep çok yoğundu . Ama sadece bu ay içindi . O aydan sonra işleri azalmış hatta neredeyse hiç işi yoktu artık .
Aras yanıma geldi . Oda diğer bacağıma oturdu ve kafasını göğsüme yasladı. çok yorulmuş olmalıydı ki oda kucağımda uyuya kaldı .
" Anne olmak böyle bir şey " dedi Asel güldüm ona .
" Baran'la Emirhan'da küçükken pikniğe gittiğimizde oynarlar oynarlar sonra gelip kucağımda uyuya kalırlardı sonra birde Yılmaz gelir o uyurdu yanımda Anne olunca bir tek kendi çocuklarının annesi olmuyorsun birde kocanın annesi oluyorsun " biz kızlar olarak gülerken. Baran hariç herkes kaşları çatık karılarına bakiyorlardı .
" Ne alaka Buse ben senin çocuğun gibi davranıyor muyum?" Diye sordu Emirhan .
" Evet " dedi buse ciddiyetle . Sıra Mustafa abiye geldi .
" Hiç sorma Mustafa sen en çocuk olansın " dedi herkes ona gülerken Mustafa abinin yüzü düşmüştü .
Seslerden dolayı Baran uyanmıştı . Kucağımdan kalktı ve etrafa baktı . Sonra bana döndü .
" Beni neden uyandırmadın " diye sordu iyice yanıma gelmişti .
" Uykun vardı eve hep geç gelip erkenden gidiyordun uyandırmadım ondan uyu biraz diye " dedim başını omzuma koydu .
" Teşekkür ederim " ona sadece gülmekle yetindim .
Pikniğimiz bitmiş evlere dağılmıştık . Gece olmuş biz yatağa girmiştik Aras zaten hiç uyanmamıştı . Baran'ın kafası göğsümde eli belimde uyuyordu. Bende yavaş yavaş uykuya daldım.
****
Minik adım sesleri duydum ardından üzerimde minik bir beden . Gözlerimi aralığımda. Baran'ın elinin üzerinde minik bedeni , kafasının yanında da kafasıyla gözleri açık Baran'a bakıyordu .
" Aras neden uyumadın annecim " Baran uyanmasın diye sesizce sordum .
" Uyku gitti "
" Tamam o zaman gel salona gidelim " dedim . Kucağımdan indi bende dikkatlice Baran'ın kafasını göğüsümden kaldırdım sonrada elini belimden çektim . Ayağa kalkıp Baran'ın üzerini örttüm . Aras'ın elini tutup onun odasına gittik . Aras arabasını alıp onunla oynamaya başladı . Bende onun yatağına yatıp onu izlemeye başladım .
Birinin beni düğmesiyle gözlerimi araladım . Uyuya kalmışım.
" Ayye mama " Aras'ın sesini duyunca ayağa kalktım . Onu kucağıma alıp merdivenleri inip mutfağa gittim . Dolaptan elma püresini çıkarıp Aras'a verdim . Ve karşısına oturdum . Gözlerimden uyku akıyordu . Saat daha dört olmuştu . Aras püreyi yeyince tabağı lavaboya koydum. Aras çizgi film diye tutturunca salona gittik . Teelvizyondan çizgi film açıp . Bir koltuğa yattım . Aras'da diğer koltuğa oturup çizgi filmi izlemeye başladı . Gözlerimi kapattım.
Birinin beni kucağına aldığını hissettim ardından birşeyler söyledi . Sonra merdivenleri çıkamaya başladı . Ardından sırtım yumuşak yatakla buluştu. Bir yanıma biri diğer yanımada birisi yattı . Göğüsümde baskı hissettim . Sonrası...Yok .
~Devam edecek~
Bölüm etkileşimi
