4.Bölüm

Dün akşam imam nikahımız kıyılmıştı . Bugünde Nişan ve isteme olacaktı . Biz zeynep'le kuaförde Baran'ın gelmesini bekliyorduk . Üzerimde lacivert, kolları uzun taşlı bir abiye vardı . Kafamda da aynı renk şal vardı . Yüzümde çok hafif bir makyaj vardı . Ayağımda ince ve kısa topuklu ayakkabı vardı . 5-10 dakika sonra Emirhan içeriye girdi . Ardından da Baran. Beni baştan aşağı süzdü . Gözleri parlıyordu . Yanıma geldi , elimi tuttu ve etrafımda dönderdi . İmama nikahımız kıyıldıktan sonra , baran her fırsatta yanıma geliyor elimi tutuyor yada öpüyordu .

" Çok... Çok güzel olmuşsun Yalina " dedi sessizce . Gülümsedim .

" Sende gerektiğinden fazla yakışıklı olmuşsun " dedim .

Kuaförün parasını ödedi baran . Ardından arabaya ben ön koltuğa oturdum. Baran şoför koltuğuna , Emirhan ve Zeynep'te arkaya oturdular .

Nişanın olacağı yere gelince arabadan indik . Herkes gelmişti . Hemde Baran'ın akrabaları bile buradaydı . Emirhan ve Zeynep önden girdiler . İçeride kameramanlar vardı . Ama Zeynep benim telefonumdan , Emirhan'da Baran'ın telefonundan çekiyorlardı . Derin bir nefes aldım . Baran'ın elini tuttum . Diğer elimde de beyaz lalelerim vardı .

İçeriye girdiğimizde herkes buradaydı . Kalbim gereğinden fazla hızlı atıyordu .
Yürüdük , yürüdük ve yürüdükten sonra yerimize oturduk . Herkes sohbet ediyordu . Zeynep'in mutfağı işaret etmesi ile mutfağa gittim . Buradaki çalışanlar kahveleri hazırlamışlardı . Sadece kendi ailelerimize verecektim . İlk tepsiyi alıp mutfaktan çıktım . Yılmaz babama . Kendi babama . Nermin anneme . Ve anneme verdim . Ardından diğer tepsiyide alıp , Emirhan'a Zeynep'e, abim ve Doruk'a verdikten sonra. En son bir daha girdim mutfağa ve bu sefer Baran'ın kahvesini aldım . Yanına doğru gittikten sonra ben masaya koymadan , elimden aldı ve masaya koydu .

İstemsiz yüzümde gülümseme oluştu. Yerime oturdum . Baran kahve sevmezdi ondan dolayı . Fincana kahveye benzeyen bir şey koymalıydım . Bende çikolatalı süt koymuştum . Elimle Aras'a gelmesi için işaret yaptım . Yanıma gelince sandalyenin arkasında duran çikolatalı süt'ü alıp ona verdim . Gülerek yanağımdan öptü ve geri yerine gitti .

Herkes kahvesini içince Yılmaz babam lafa başladı .

" Efendim çok sevdiğim saydığım bir arkadaşımsın ve inşallah da dünürüm olacaksın . Sebebi ziyaretimiz belli kızınız Yalina'yı oğlum Baran'a istiyoruz " dedi heyecanla babama döndüm . Babam önce bana baktı . Ardından Yılmaz babama döndü.

" Valla Yılmaz benim kızım biricik kızım bir tane kızım var onunda üzülmesini istemem , iki tane odun gibi oğlum varken bir kızım var o benim için çok önemli , yani eğer oğlun kızımı Üzmeyecekse veririm , ama eğer üzerse hiç kızımın yanına bile varmasın " dedi babam ardından Baran'a döndü .

" Üzecek misin kızımı ula " dedi . Çok ciddi duruyordu . Baran tam konuşacakken Doruk lafa atladı ve ayağa kalktı .

" Çok özür dilerim bölüyorum ama acaba neden biz odun oluyoruzda Yalina biricik kızın oluyor babacım " dedi . Ardından abime döndü .

" Öyle değil mi abi?" Dedi . Abim kafasını iki yana salladı .

" Oğlum ben odun olmaya alıştım , hem sen hiç konuşma siz doğduğunuzdan beri ben odunum " dedi herkes gülmeye başladı. Ardından Doruk yine babama döndü .

" Tamam peki tek ben itiraz edeceğim , hem biz yalina'yla ikiziz sen niye bizi ayırt ediyorsun, abimi ayırt et o zaten odun olmaya alıştık mış" dedi . Babam ona döndü .

" Oğlum benim iki tane oğlum var bir tane kızım var bırakta oda kıymetli olsun Allah Allah , oğlum sen de benim kızımı Üzmeyecekmisin Üzmeyecekmisin?" Dedi . Baran heyecandan elini pantolonuna sürüyordu.

" Niye Üzeyim ben onu babacım bilki eğer ben onu üzersem kendi ayaklarımla yanına gelirim sen beni ölesiye döversin " dedi . Gülümseyerek ona döndüm . Beklemediğim şey onunda bana bakması oldu .

" Tamam o zaman bende verdim kızımı " dedi ayağa kalkıp yanımıza geldi. Küçük olan yüzüğü benim parmağıma büyük olanıda Baran'ın parmağına taktı . Yılmaz babam yanımıza geldi ve hem kurdele hemde boncuk olan ipi kesti . Herkes alkışlamaya başladı . Baran bana bende barana döndüm. Baran eğilip anlımı öptü .

Ardından ' love story' şarkısı çalmaya başladı. Baran benim elimden tutup masaların ortasında boş olan yere getirdi . Bir elimi Baran'ın omzuna koydum . Oda bir elini benim belime koydu . Diğer ellerimizde Elele tutuşuyorduk .

" Artık nişanlım oldun yakındada karım olacaksın artık sana sarıldığımda Haram deyip beni uzaklaştırmayacaksın artık sana istediğim kadar sarılıp, öpebileceğim " dedi utanmaya başlamıştım . Bana evlenme teklifi ettiğinde dediğim Şeyi hatırlıyordu .

" Ha bu arada sütün tadı çok güzeldi " dedi . Güldüm .

" Annen yani annem ... Nermin annem senin kahve sevmediğini söylemişti " dedim .

Dansımız bitince biz yerimize oturduk . Kızlar halay çekmeye başlamıştı . Baran'a döndüm kızlara bakıyor mu diye . Ama baran yanındaki küçük Aras ile konuşuyordu . Bende Emirhan'ı , Doruk'u ,Rüzgar'ı ve Selim'i yanıma çağırdım . Rüzgar ve Selim Baran'ın yakın arkadaşlarıydı . Yüzüğümdeki kurdeleden küçük parçalar keserek dördünede yutturdum. Nişan yüzüğü yutan kişiler çabuk evleniyorlar mış hemde kurdele ne kadar kısa olursa o kadar kısa sürede evleniyorlarmış. Baran yanımıza geldi.

" Napıyosunuz burda ?" Selim ağlıyormuş gibi yaparak Baran'ın yanına gitti . Ve ona sarıldı .

" Abi yengem bize kurdele yutturdu hüüüğğğ " diyordu . Rüzgar onun yakasından tutup. Yanına çekti .

" Oğlum bari adamı nişanında sal lan " dedi ve onu çekti götürdü . Bende telefonumu Doruk'a verdim . Ve Baran'ın yanına gittim . Doruk bizim fotoğrafımızı çekecekti . Baran elini belime attı . Bende ona sarıldım . Bizim böyle bir kaç tane fotoğrafımızı çekti . Sonra yanımıza Aras geldi ben onu kucağıma aldım . Birde öyle çekti bir kaç tane fotoğrafımızı ardından telefonumuda aldı ve gitti .

Nişan bitince Baran, Aras ve ben balık ekmek yemek için sahil kenarında olan balık ekmek dükkanına geldik . Üzerimizi bile değiştirmemiştik. Siparişlerimizi verdikten sonra bir masaya oturduk. Aras'ın sesini duyunca ona döndüm.

" Yayiya beyim ayye?" Dedi kafamı salladım

" Evet aşkım ben senin annenim " dedim . Sandalyesinden kalktı ve kucağıma atladı.

" Yalina"

Masanın başında dikilen koray'ı görmeyi beklemiyordum. Aras'ı kendi sandalyesine oturttum ve ayağa kalktım.

" Ya Koray peşimi bırak artık ben nişanlı bir kadınım artık yakında da evli bir kadın olacağım ondan peşimi bırak " Baran'ın ayağa kalktığını görünce kolundan tuttum bir şey yapmaması için. Koray Baran'ın kolunu tuttuğumu gördü .

" Vayy Yalina hanım 2 senelik ilişkimizde bana bir kere bile dokunmadın bu adamın kolunu tutuyorsun gerçekten tebrikler " dedi sinirle ona döndüm.

" Koray çünkü sen bana haram'sın Baran bana helal Ha eğer diyorsan yok ben ölmek istiyorum bırakayım Baran'ı öldürsün seni " dedim .

" Yook ben bunu demek için gelmedim Yalina Bunu söylemezsem bu hayat bana zehir olur, Yalina ben seni hiç sevmedim aslında burcu'ya aşıktım ona yakın olmak için seninle sevgili oldum tabi senin gözün bunu görmüyordu " ne yani benim koskoca 2 yılım boşamı gitmişti. Burcu benim Adana'daki oda arkadaşım ve en yakın arkadaşımdı . Güldüm.

" Hah bende seni hiç sevmedim ki Koray"

" Peki içim rahatladı size mutluluklar dilerim görüşürüz" Koray gitti. Baran'da daha fazla bir şey demeden balık ekmeğini yedi .

Ekmeklerimizi yemiş arabaya binmiştik eve gitmek için . Aras arka koltukta uykuya dalmıştı bile .

Bizim evin önüne gelince Baran benimle beraber arabadan indi . Yanıma geldi ve ellerimi tutu .

" Yalina bugün benim en huzurlu günümdü. " Dedi . Dalga geçmek amaçlı güldüm .

" Yani aslı ile huzurlu degil miydin ?" Dedim yüzü asıldı .

" Yalina ben eski defterleri açmak istemiyorum lütfen sende açma bu konuları yeni nişanlıyız ya biz bırak hayatı yaşayalım " dedi benim cevap vermeme izin vermeden yanaklarımı öptü.

" Hayırlı geceler Allah'a emanet ol Yalina'm " dedi ve arabaya bindi . Açık camdan ona baktım .

" Hayırlı geceler Allah'a emanet olun" dedim ve abiyemin uzun kollarını tutup eve girdim . Ben eve girince baran'da gitti . Ev halkı uyumuştu bile . Bende odama geçip üzerimi değiştirdim. Ve makyajımı temizledim. Yatağıma girdim ve telefonumu elime aldım. Baran'la olan mesaj sayfasına girdim .

Yalina: Baran ben bugün Aslı konusunu açarak seni üzdüysem Çok özür dilerim

Baran: Hayır yalina üzmedin ama ben o defteri açmak istemiyorum ama eğer istersen bu konuyu sonra uzun uzun konuşuruz aklında bir şey kalmaz

Yalina: Tamam baran hayırlı geceler Allah'a emanet ol Seni seviyorum

Baran: B-benimi seviyorsun

Baran: Hayırlı geceler

Baran: Allah'a emanet ol

Baran: Bende seni seviyorum

Mesaj sayfasından çıkıp, telefonu kapatıp komidininin üzerine koydum ve gözlerimi kapadım. Uykuya dalmaya çalıştım .

~Devam edecek~