6.Bölüm

3 hafta sonra

Yazar'ın gözünden

Yalina elinde poşetlerle eve gidiyordu. Baran iyileşmişti. Baran işte Aras'ta Nermin hanımlardaydı . Bu akşam yemeğe Yalina'lara geleceklerdi. Yalina'da onlara ilk kez yemek yapacağı için çok heyecanlıydı .

O an ağzına bir mendil kapatıldı ve etrafına bir kol dolandı . Yalina'nın elindeki poşetler yere düştü. Yalina ne kadar çabalarsa çabalasın adamın elinden kurtulamadı. Bilinci kapanmasıyla. Tek hatırladığı biri in onu kucağına alması oldu .

Adam bayılan Yalina'yı kucağına alıp siyah büyük arabaya bindi . Ormanın derinliklerinde bir evin önünde durdular . Adam hala baygın olan Yalina'yı kucağına alıp evin içinde boş bir odaya götürdü . Odada hiç bir şey bir yatak bile yoktu . Yalina'yı oraya bırakıp odadan çıktı . Kapıyı da kilitledi .

Yalina'nın gözünden

Gözlerimi aralığımda boş bir odadaydım . En son birisi beni kucağına almıştı . O kimdi de bana dokunma hakkını kendinde buluyor . Ayağa kalkıp odadaki camın önüne geçtim . Ne!!

Ormandaydık . Yemyeşil bir ormanda hemde . Kapıya gittim ve kapının kolpunu aşağı indirdim . Açılmadı , kilitliydi . Hiç tereddüt etmeden kapıyı yumruklamaya başladım .

" Heyy açın kapıyı açın kimsiniz siz beni neden kaçırdınız " ilk başta ses gelmedi . Ama bende pes etmeden kapıyı yumruklamaya devam ettim . En sonunda kilit sesi duyuldu . Kapının arkasından çekildim hızla . Babam yaşlarında bir adam saçları hafif beyazlamış , uzun boyluydu .

" Kimsin sen beni neden kaçırdın?" Dedim titreyen sesimle . Bu adam beni neden kaçırdı . Ne yapacaktı bana .

" Tatlım şimdik sakin ol sana zarar vermeyeceğim "

" Nereden bileceğim bana zarar vermeyeceğini belki beni öldüreceksin ve ormanın içinde bir yere sağlayacaksın " kafasını iki yana salladı.

" Hayır ben sana asla zarar veremem sana zarar verirsem kendimi öldürürüm ben sana kıyamam , şimdi izin ver aşağı inip sakince konuşalım her şeyi "

Tereddütle adama baktım .

" Bana bir şey yapamayacağına söz ver "

" Söz "

Adam önden ilerlerken ben bir kaç adım arkasından ilerliyordum . Salona girince. O bir koltuğa oturdu. Bende karşısındaki koltuğa .

" Konuş hadi beni neden kaçırdın?" İlk konuşan ben oldum .

" Sen aynı annene benziyorsun "

Anlamaz gözlerle adama baktım .

" Ben Haluk annenin ilk aşkı bu evde ailelerimizden kaçıp bir ay burada kalmıştık annenle bir ay sonra annenin babası bizi buldu , sonra aldı
Suna'yı götürdü , bir hafta boyunca konuşamadım bile onla bir hafta sonra gördüm onu nişanlanmıştı , bir ay sonra düğünü vardı , babanla evlenecekti , onu ne kadar ikna etmeye çalışsamda olmadı " durdu ve derin bir nefes aldı.

" Eğer o Vedat denen şerefsizle evlenmeseydi , biz şuan suna'yla evli hatta çok mutluyduk , o gün beni dinlemedi , ben babama karşı çıkamam onu bırakırsam , vicdan azabı çekerim dedi ve gitti o şerefsizle evlendi-" sözünü kestim .

" Tamam anladım annemi seviyordun ama babama şerefsiz diyemezsin "

" Seviyordum değil seviyorum onu hala seviyorum eminim oda beni hala seviyor "

Kafamı iki yana salladım .

" Hayır annem babamı seviyor ve sen onu bunu boşver sen beni neden kaçırdın benimle derdin ne?"

Derin bir nefes aldı. Ve güldü .

" Duydum ki baban seni çok seviyormuş o bana acı çektirdi benim anneni sevdiğimi bile bile sıra bende bende ona acı çektireceğim "

" Babamın canını yakmıyorsun olan nişanlımla oğluma oluyor " göz yaşlarım akmaya başladı.

" Bu gün benim en güzel günümdü ve sen benim bu mutluluğumu bozdun " ayağa kalkıp odadan çıkmak istedim sadece . Ama o saçımdan tutup beni yere yatırdı . O anki acıyla çığlık attım.

Üzerime çıkıp yüzümü yumruklamaya başladı.

" Senin mutluluğun üzüntün benim umrumda değil hem daha bu yaşta çocuğun mu var lan senin?" Dedi . Cevap verecek halim bile yoktu .

En sonunda yumruklamayı bırakıp üzerimden kalktı. Bana söz vermişti . Bana bir şey yapmayacaktı .

bok hiçbir şey yapmadı değilimi?

Ben zaten kendimi kandırıyorum .

Kalk odaya git

Ayağa kalkıp ilk uyandığım odaya gittim . Dengemi Zar zor sağlıyordum .
Odaya girdim , kapıyı kapattım .

Aras annem seni çok seviyorum. Baran ben burada ölürsem senden çok özür dilerim sana aile olamadım.

Acıyla gözlerim kapandı .

Ertesi gün

Gözlerimi açtığımda hala bu odadaydım. Gerçekmiş. Bir ihtimal rüyadır belki dedim değilmiş. Gerçekmiş.

Ayağa kalkıp salona gittim . Kolumdaki yüzümdeki morluklar hala acıyordu . Salonda masanın üzerine bir kağıt bir kalem vardı . Aklıma gelen şey ile koltuğa oturdum ve kalem'i elime aldım .

Sevgili Baran

Nişanlım

İlk aşkım

Kocam

Kalbimin sahibi

Seni ilk gördüğümde evli olduğunu düşündüm. Ama sonra gerçekleri öğrendim Arasın annesiz büyümesini istemedim ama bunu sana söyleyemedim. Ama kendimi seninle nişanlı , Aras'ın annesi olarak buldum. Bundan asla ama asla pişman değilim. Sadece ben burada ölürsem , sana aile olamadım, senin karın olamadığım ,Aras'ı tekrar annesiz bıraktığım için vicdan azabı çekerim. Ama buradan kurtulup senin tekrar karın olmak, arasın annesi olmak benim en büyük isteğim. Beni buradan kurtar baran. Lütfen.

Seni çok seven nişanlın
Yalina suverin .

Kağıdı katladım . Ve cebime koydum . Bahçeye çıkmak için kapının önüne geldim .

"Biraz bahçede dolaşmak istiyorum" dedim . Yüzü sertti ama görüyordum. İçinde bir yerlerde merhamet vardı .
Kafasını salladı . Ben ilerlerken oda peşimden geliyordu .

Etrafta sadece ağaçlar vardı . Ve bir ağaca takılmış bir salıncak. Koşarak salıcağın yanına bindim . Ve ileri geri ilerlemeye başladım . Bahçedeki en merhametli olduğunu düşündüğüm kişi yanımda olan adamdı .

" Biliyor musun benim bir oğlum var iki yaşında, aslında beni kaçırmanız değilde, Aras'ı annesiz bırakmak koydu bana " koruma dikkatle beni dinliyordu . Salıncağı durdurup gözlerimi korumanın gözlerine diktim .

" Senden bir şey isteyebilir miyim?" Önce etrafa bakındı sonra bana dönüp söylemem için kafasını salladı.
Cebimden kağıdı çıkardım.

" Bunu Baran'a verebilir misin?" Önce kağıda baktı . Sonra bana döndü ve gülümsedi .

"Benimde bir kızım var onu orada bırakıp burada durmak zoruma gidiyor"

" Bak sende babasın beni anlarsın lütfen bunu postaneye ver ve Baran'a gönder sana yalvarırım " yanıma yaklaştı.

" İçinde buranın adresi yazıyor mu ?" Kafamı iki yana salladım .

" İçeriye git korumaların dikkatini çekti ben senden birazdan kağıdı alacağım senden su isteyeceğim sende suyla beraber kağıdı da vereceksin " kafamı salladım ve ayağa kalktım. Eve doğru ilerledim .

" Adın neydi bu arada "

" Buğra " dedi sadece eve girdim . Baran'ı çok merak ediyorum. Şuan ne durumda Aras'la başa çıkabiliyor mu?

Tabiki çıkacak iki yıldır ona babası bakıyor

Haklısın ama merak ediyorum işte . Kapının çalmasıyla ayağa kalktım .
Buğra'ydı

" Yalina bir bardak su verir misin? Çok sıcak Hava "

Arkadan biri bağırdı .

" Büyük bidon varsa onla versene yalina" sanırım bir terslik hissetmediler . İçeriye gidip büyük bidona su doldurdum ve kağıtla beraber birde bardak verdim . Buğra kafasını salladı. İçeriye geçip salona gittim. Kapının açılma sesini duydum .

" Sen bir daha korumalarla iletişime geçmeyeceksin "

Diye bağırarak Haluk girdi içeri . Geldi ve yüzüme bir yumruk attı .

Baran'ın gözünden

Aras'ı yatağına yatırdım . Yalina neredesin. Kapı çalınca ayağa kalktım. Postacı duruyordu. Elindeki zarfı verip gitti . Buda ne böyle salona geçtim koltuğa oturdum ve zarfı açtım .

Sevgili Baran

Nişanlım

İlk aşkı

Kocam

Aşkım

Kalbimin sahibi

Seni ilk gördüğümde evli olduğunu düşündüm. Ama sonra gerçekleri öğrendim. Arasın annesiz büyümesini istemedim ama bunu sana söyleyemedim. Ama kendimi seninle nişanlı bir şekilde, Aras'ın annesi olarak buldum. Bu durumdan asla ama asla pişman değilim. Sadece ben burada ölürsem sana aile olamadığım, senin karın olamadığım , Aras'ı tekrar annesiz bıraktığım için vicdan azabı çekerim. Ama buradan kurtulup...Tekrar senin karın olmak, Aras'ın annesi olmak benim en büyük isteğim. Beni buradan kurtar baran. Lütfen

Seni çok seven Nişanlın Yalina Suverin .

Yalina hayır Yalina orada ölmeyeceksin seni oradan kurtaracağım . Sen benim hala karım-
sın . Kurtaracağım seni aşkım . Kurtaracağım birtanem

~Devam edecek~