2.Bölüm

Yarın kuzenimin düğünü varmış bende yeni öğreniyorum . Annem yengemle konuşurken duydum . Bugün abim ve doruk'la alışverişe çıkacaktık . Ben siyah etek ve beyaz gömlek giymiş , siyah eşarp takmıştım. Beyefendileri bekliyorum. Çok şükür çıktıklarında hepsinden önce çıkıp ön koltuğu kaptım . Abim ve Doruk'ta oturduğunda abim arabayı çalıştırdı . Ve bir evin önünde durduk . Abime döndüm .

"Neden burada durduk "

" Baran'la Emirhan'da bizimle gelicek onlarda kıyafet alacakmış " dedi kafamı salladım. Baran kucağında aras'la geldi Emirhan'da arkasından geldi . Emirhan arkaya Doruk'un yanına oturdu baran'da kucağında onun yanına oturdu.

AVM'nin önünde durunca ilk ben indim ardından da diğerleri indiler . Hepsi önden giderken ben ve Doruk arkada gidiyorduk . Doruk'un kolunu benim omzuma atmıştı . Abim ve baran takım elbiselerin olduğu bir mağazaya girdi . Hepsi birden takım elbise bakarken ben orada boş boş duruyordum . Abimin yanına gittim .

" Abi ben kendime kıyafet bakmaya gitsem burda ne işim var benim "

" Tamam sen git biz alıp geliriz " kafamla onu onaylayıp. Mağazadan çıktım .

Abiyelerin olduğu bir mağazaya girdim .

" Hoşgeldiniz efendim yardım ister misiniz?" Genç benim yaşlarımda bir adam yanıma geldi . Gülümseyerek gerek olmadığını söyledim. Ve abiyelere bakmaya başladım .

Bir kaç tane denedikten sonra en beğendiğimi almak için kasaya gittim . Kırık beyaz , balon kol, üstü biraz bol eteği bol bir elbiseydi. Parayı ödeyip çıkacaktım ki ilk başta yanıma gelip 'yardıma ihtiyacınız varmı?' diyen adam kolumu tuttu .

" Hanımefendi numaranızı alabilir miyim?"

Kaşlarımı çattım .

" Neden?"

" Konuşuruz belki anlaşırız "

Kolumu elinden kurrtardım . Konuşmaya başlıyordum ki sözümü birisi kesti .

" Sevgilim ne oluyor " arkamı döndüğümde Koray karşımda duruyordu. Koray Adana'da tanıştığım ve aşık olduğum adam . Daha doğrusu sevgilim . Yani önceden aşık olduğum. Buraya gelmeden önce ondan ayrılmak istediğimi söyledim. Ama hala kabullen miyordu.

" Koray senin burda ne işin var "

" Seni görmeye geldim "

Sinirle ona döndüm

" Koray biz seninle ayrıldık "

" Yalina ben senden ayrılmadım sende benden ayrılmadın nokta "

" Ya Koray biz seninle çoktan ayrıldık bırak peşimi artık "

" Noluyo lan " arkadan abimin sesini duyunca o tarafa döndüm . Abim yanında baran , arkasında Doruk ve Emirhan, Emirhan'ın kucağında da Aras vardı . En azından abim önceden koray'la sevgili olduğumu ve ayrıldığımızı biliyordu . Doruk koray'ın yanına gitti .

" Lan benim kardeşim senden ayrılmadımı lan " dişlerini sıkarak konuşuyordu .

" Doruk ben ondan ayrılmadım ben onu hala seviyorum " bı peşimi bırakmadı ya . Abim ve arkasından baran ve Emirhan . Emirhan önce yanıma geldi ve Aras'ı kucağıma verdi . Hiç yüzüme bakmadan koray'ın yanına gitti . Abim elini koray'ın omzuna koydu.

" Bak Koray eğer ölmek istemiyorsan sana zarar gelmesini istemiyorsan Çek git kardeşimin peşinde bırak "

" Ya abi ben hala seviyorum onu ben onu bırakamam "

En sonunda dayanamayıp ben konuştum

" Ya Koray neden ya neden peşimi bırakmıyorsun ayrıldık bitti işte "

En önde olan dörtlünün önüne geçtim

" Ya kızım sen niye anlamıyorsun seni sevmiyorum "

" Ama ben seviyorum "

" Sen onu seviyorsun diye zorlamı yanında tutacaksın lan " baran beni arkaya çekti kucağımda Aras olduğu için dışarı çıktım . Tabii Koray dururmu peşimden geldi . Arkasından da abimler .

" Yalina yoksa...yoksa... Hayatında birisi mi var ? "

" Var "

Var mıydı? Hayır yoktu

" Kim var sen beni bu kadar çabuk mu unuttun "

" Evet Koray seni bu kadar çabuk unuttum insan canını yakan bir insanı bu kadar çabuk unutur . Eğer bende senin canını yaksaydım sende beni bu kadar çabuk unuturdun "

Tam arkamı dönüp gidiyordum ki arkamı dönüp koray'a baktım.

" Koray sakın bir daha karşıma çıkma "

Biraz daha gezdikten sonra eve gittik .

&

Sabah uyanınca başımda Zeynep'i görmeyi beklemiyordum . Zeynep abimin nişanlısı iki hafta sonrada abim ve Zeynep'in düğünü olacaktı .

" Zeynep sen ne ara geldin " ayağa kalkıp ona sarıldım .

" geldim işte annem bizi yani senle beni Nermin diye birine gidin onlardan tığ istiyecekmişiz " dedi ayağa kalkıp elimi yüzümü yıkadım sabah namazını kaçırmışım . Ondan öğle namazıyla beraber sabahın kazasınıda kılarım . Üzerime feracemi giyindim . Üzerinde siyah tülbent takıp Zeynep ablaya döndüm .

Zeynep abla siyah saçlı esmer uzun boylu -benden uzun- çok güzel bir kızdı .

Evden çıkıp Nermin ablaların evine gittik . Zeynep bir yandan konuşuyordu.

" Gece bindim Uzay kimseye söylememiş salak dorukta ortada yengem canım yengem diye gezerdi her zaman şimdide yanıma bile gelmedi , bende dedim ki -" burda evin önüne gelmiş ben zile basmıştım . Zeynep abla hala konuşuyordu.

" Benim biricik görümcem var gideyim onun yanına onu uyandırırsam bana kızmaz Doruk olsa hemen bağırırdı ,Bono Noyo oyondoroyorsonoz ( beni niye uyandırıyorsunuz ) derdi "

O sırada kapı açıldı . Kapıyı uykulu gözlerle üzerinde hiç bir şey olmayan altında gri eşofmanı olan baran açtı . Saat sanırım çok erkendi . İnsanlar uyuyordu . Hemen arkamı döndüm . Zeynep'te arkasını döndü .

" Iıı...şey...pardon ben " yine yanaklarım kızarmıştı niye uyandım ki onun utanması gerekiyordu.

" Çok erken geldik galiba uyuyordun sanırım uyandırdık senide "

" Dönebilir siniz" dedi hafifçe kafamı çevirip baktım . Üzerinde nereden ne zaman aldı bilmediğim siyah bir tişört vardı . Zeynep ablaya dönmesi için el işareti yapıp o tarafa döndüm.

"Iıı... şey... Nermin abla evde mi?"

" Yok ama birazdan gelir içeri geçin isterseniz " önce Zeynep ablaya baktım . Omuz silkince . Kafamla içeriyi işaret ettim . Terliklerimizi çıkarıp salona geçtik biz Zeynep ablayla otururken. Baran'da karşı koltukta oturuyordu . Bir süre sonra kapı çalınca Baran ayağa kalkıp kapıyı açmaya gitti . Zeynep abla Hızla bana döndü ve fısıltılı şekilde konuştu .

" Kızz bu adam sürekli Sana bakıyor kesin sana aşık "

" Ay Zeynep abla saçmalama adam niye bana aşık olsun " ardından içeri uykulu gözlerle Aras girdi . Geldi ve kucağıma oturdu . Kafasını göğsüme yasladı ve gözlerini kapattı . Uykuya daldığını nefes alış verişi düzenli hale gelince anladım.

İçeriye Nermin abla ve arkasından baran girdi .

" Hoşgeldiniz kızım haber verseydiniz erken gelirdim " yanıma yaklaştı sarılmak için ama ben kucağımda olan Aras'tan dolayı ayağa kalkmadım . O da eğilerek sarıldı .

" Hoşbulduk Nermin teyze önemli değil asıl sen kusura bakma ayağa kalkamadım" dedim benden sonrada Zeynep'e sarıldı. Ondan sonra karşıya Baran'ın yanına oturdu . Gözlerim isteksizce Baran'a kaydı o an göz göze geldik. İlk kez gözlerimi birinden kaçırmadan baktım .

" Eğer Aras'tan rahatsız olduysan alabilirim " dedi gülümseyerek kafamı iki yana salladım. Sonra Aras'ın saçlarının arasına minik bir öpücük kondurdum .

" Aras babası dışında kimseye bu kadar yakınlaşmadı hiç ... Yavrum anne sevgisi ne bilmiyor sende ona o kadar Şevkat o kadar sevgi gösteriyorsun ki seni annesi gibi görüyor muhtemelen " dedi Nermin abla ardından baran konuştu.

" Her gece yatmadan önce bana konuşabildiği kadar seni anlatıyor , Baba bir gün benimde annem olur mu ? Diyor ay pardon ağzımdan kaçtı , yani açıkçası seni çok sevdi lütfen ben oğlumu ilk kez senin yanında bu kadar mutlu görüyorum onu bırakma olur mu? Tabii eğer istemiyorum diyorsan anlarım neden tanımadığın bir adamın çocuğuna Şevkat göstereyim ki diyorsan anlarım " dedi kafamı iki yana salladım ve Aras'ın saçlarının arasına tekrar tüy kadar hafif bir öpücük kondurdum.

" Neyse Nermin abla bu abimin nişanlısı Zeynep yakında düğünleri olacak Zeynep buda Nermin abla annemin en yakın bizden çok sevdiği arkadaşı ve komşumuz Nermin abla inin onu senden öz evladı olan benden daha çok seviyordur " dedim salondaki herkes birden gülmeye başladı. Tanışma Faslı bitti şükür .

" Nermin abla annem bizi sabahın bu saatinde tığ istemek için gönderdi . Neden bilmiyorum kaç numara bilmiyorum . Arayım " ceplerimi kontrel ettim . " Telefonum almadım Zeynep sen aldın mı telefonunu ?" Kafasını iki yana sallayınca nermin ablaya döndüm.

" Gülüm benim telefonum tamirde Aras kırdı " baran ona döndü

" Anne bilerek yapmadı sende sehpanın en uç kısmına koymasaydın " sonra bana döndü" benim telefonumdan arayabilirsin numarası var " telefonu elime aldım. Aramıştı bile .

" Efendim baran oğlum "

" Anne benim sen tığ istedin hangi numara "

" 6 numara "

" Anne o kadar kalınla ne yapacaksın "

" Kız boşver al gel işte birazda acele edin Uzay Zeynep'i sorup duruyor "

" Ay anne oda çocuk mu beklesin "

" Kapat kız "

Deyip kapattı telefon kapanıp birden açılınca kilit ekranda hamile olan bir kadın vardı karnı burnunda Çiçekli elbisesi doğal Sarı olduğu belli olan sarı saçları ve mavi gözleri vardı . Sanırım

Aras'ın annesi

Evet

Nasıl anladım ama

Aras ona benziyor çünkü

" Ay pardon" deyip telefonu Baran'a verdim . Neye baktığımı anlamış olmalıydı.

" 6 numara istiyormuş Nermin abla " kafasını salladı ve odadan çıktı . Ardından elinde bir tığ ile geldi ve Zeynep'in eline verdi . Kucağımda Aras'la ayağa kalktım . Baran hemen yanıma geldi.

" Ver ben alayım" şimdik onun kucağına gerirsem uyanırdı

"Hayır sana verirsem uyanır odası nerede oraya götürüyüm " dedim baran kafasını salladı ve önden ilerledi , bende arkasından . Bir odaya girdiğimizde içeride Baran'ın konusu ve bebek kokusu vardı . Ama Baran'ın kokusu daha ağır basıyordu . Odadaki beşiğe doğru gittim ve Aras'ı yatırdım . Sonra üzerini örttüm. Ardından arkamı döndüm ama ayağım yerde bir oyuncağa takıldı . Tam yere düşüyordum ki baran bir anda bir eliyle belimi tuttu . Yüzü yüzüme çok yakındı .

Kendime geldim ve kolunun arasından çıktım .

" Pardon hayırlı günler" dedim ve odadan çıktım . Ardından evden ama Zeynep'in imalı bakışlarından kurtulamıyordum .

" Ayy kız kesin baran sana aşık yüzde doksan dokuz eminim "

" Ya Zeynep saçmalama"

Parmağını yaladı ve masaya sürüyor gibi yaptı .

" Ahanda şuraya yazıyorum siz vu çocukla evleneceksiniz "

" Saçmalama"

Eve geldik şükür . Annem kahvaltıyı hazırlamıştı bile . Kahvaltımızı yapıp üzerlerimizi giyindik ,annem , babam ve Doruk babamın arabasıyla gideceklerdi . Ben ,abim ve zeynep abimin arabasıyla gidecektik . Zeynep önde ben arkada oturuyorduk. Düğün salonuna gelince bir masaya oturduk .

Düğün başlamıştı bile .

~Devam edecek~