5.Bölüm

"Ayyee " Aras koşarak geldi . Onu kucağıma alıp. Nermin annemlerin yanına gittim . Gece yarısıydı bir telefon sesiyle uyanmış ve Baran'ın kaza yaptığını öğrenmiştim . Acele telaş Doruk'u uyandırıp hastaneye gelmiştim .

Nermin annemin yanına oturdum .

" Anne " sesim hüzünlü çıkmıştı . Kafasını kaldırıp kollarını boynuma sarıdı. Bende kollarımı ona sardım . Aras aramızda kalmıştı . Gözlerimden birer birer yaşlar akmaya başladı.

" Gözel gızım benimm"

Derin bir nefes aldım.

" Anne durumu nasılmış?" Kollarımızı birbirinden ayırdık . Kafasını iki yana salladı .

" Bilmiyoruz " dedi

&

Baran kaç saattir ameliyattaydı . Biz hala bekliyorduk . Nermin annem , yılmaz babam , Emirhan, Doruk , rüzgar , Aras hepimiz buradaydık . Anneme döndüm .

" Anne siz gidin ben beklerim burada "

" Yoookk olmaz ben yok hem sen yalnız kalmazsın burada " Emirhan annesinin yanına geldi . Ellerini annesinin dizine koydu ve yere eğildi .

" Anne yalina yalnız kalmayacak bende burada kalacağım siz gidin hadi hem bak Çok yoruldunuz yarın gelirsiniz" dedi . Zar zor Nermin annemi ikna ettikten sonra Doruk'a döndüm .

" Doruk sende annemleri evlerine bırak sonra sende eve git uyu sabah uyanınca şöyle annemlere " kafasını salladı ayağa kalktı. Nermin annem yanıma geldi . Kucağımdaki Aras'a döndü .

" Oğlum hadi gel evimize gidelim " kafasını iki yana salladı .

" Hayı bey Baba bekyiycem "

" Oğlum sabah geliriz tekrardan "

Aras yine kafasını iki yana salladı .

" Tamam anne Aras benim yanımda kalır " dedim . Nermin annem kafasını sallayıp gitti . Aras kucağımda uyuya kalmıştı bile . Ne zaman gittiğini bilmediğim Emirhan yanıma geldi.

" Yenge bir oda ayarladım Aras'ıda al orada uyu sen ben burda beklerim " dedi . Ayağa kalkıp odaya gittim . O kadar yorgundum ki itiraz edecek halim bile yoktu .

Odaya gittim . Aras'ı yatırıp yanına da ben yattım . Ne zaman uyudum bilmiyorum. Ama uyumuşum.

Kafamda bir el hissedince gözlerimi araladım . Aras yanımda minik kollarını bana sarmış uyuyordu peki o zaman bu el kime aitti . Kafamı kaldırdığımda baran başımda bekliyordu . Kolunda serum takılıydı . Yanında getirmişti .

" Baran " Aras uyanmasın diye sesizce konuştum . Baran eğilip başıma minik bir öpücük kondurdu . Yataktan kalktım . Aras'ın üzerini örttüm ve Baran'a dışarı çıkması için işaret verdim . Baran önden gitti bende arkasından .

" Ondan nerede senin neden ayaktasın neden buradasın " dedim . Saat 12.00 olmuştu . Yanıma yaklaştı kolunu belime koydu ve beni kendine çekti . Hızla etrafıma baktım . Bir hemşire bize doğru geliyordu . Anında Baran'dan ayrıldım.

" Beyfendinin nişanlısı sizsiniz sanırım , İlk uyandığında sizin kaza yaptığından haberiniz varmı diye sordu , sonra sizin burada olduğunuzu duyunca yatağa yaptıramadık illa sizin yanınıza gelmek istiyormuş " kafamı salladım . Arkamdaki kapının açılmasıyla arkama döndüm .

" Ayye , Baba yeyde " Aras geldi yanıma baran arkamda olduğu için görmemiş sanırım . Aras'ı kucağıma aldım . Ardından Baran'ın olduğu tarafa döndüm . Aras kollarını Baran'a uzattı . Kucağına alması için .

" Kucak " dedi .

" Annecim baban yeni ameliyat olduya şimdi canı acıyordur yarası geçince seni kucağına alsın tamam mı ? Hem şimdi baban yatmaya gidiyor " dedim . Gözlerimle odaya gitmesini işaret ettim . Hemşire hala yanımızda duruyordu . Ona kafamı salladım ve yürümeye başlamış olan Baran'ın peşinden gittim .

Odaya girdiğimde içerisi insan doluydu . Sadece benim ailem yoktu . Baran bana dönünce yatağı işaret ettim . Üzgün gözlerle bana bakıp yatağa girdi . Yanında bir kız gitti . Herkes birbiriyle sohbet ediyordu.

" Baran nasıl oldun odaya geldiğimde yoktun " dedi . Bir şey demeden Emirhan'a döndüm .

" Emirhan senden bir şey istesem yapar mısın?"

" Tabii yenge buyur"

" Estağfurullah eğer eve gideceksen evden Aras'a kıyafet getirir misin? Gece terlemiş böyle durursa hasta olur " kafasını salladı .

" Olur zaten abime kıyafet almaya gideceğim o zaman Aras'ada getiririm "

" Baran'a neden kıyafet getiriyorsun?"
Şaşkınlıkla bana döndü.

" Sen bilmiyor musun abim bugün iyi olursa hastaneden çıkacak " şok olmuş şekilde ona döndüm . Ardından yanında bir kız ona bir şey anlatıyor ve kızı hiç dinlemeyen nişanlımın yanına gittim .

" Baran " bana döndü .

" Söyle birtanem" anlık iltifatı ile duraksadım ama kendimi geri topladım .

" Bugün hastaneden taburcu olamazsın " Baran'ın konuşmasına fırsat vermeden yanındaki kız konuştu .

" Sanane seni ne ilgilendiriyor ister çıkar ister çıkmaz " sinirle kıza döndüm .

" Asıl seni ne ilgilendiriyor gitsene sen yanımızdan " dedim kaşlarını çattı . Ve bağırmaya başladı .

" Ben niye gidiyormuşum sen git hem sen bizi yalnız bırak " tam kızın yanına gidiyordum ki baran elimden yakaladı ve elimi sıkıca tuttu . Ben gözlerimi kızdan ayırmadım . Ona hala sinirle bakıyordum . O sırada Emirhan kızın yanına gitti . Herkes bize bakmaya başlamıştı bile.

" Yaren yavaş ol da , sen o kim biliyor musun da böyle konuşuyorsun " Emirhan'dan başka kimse bir şey yapmamıştı .

" Kimmiş? Yoksa sevgilisi falan mı ?" Dedi dalga geçerek . " Bir kere baran asla sevgili yapmaz " dedi . Yaren miymiş neymiş onu hiç sevmedim. Aras kollarını bana uzattı .

" Ayye , kucak " Aras'ı kucağıma aldım ve bize şaşkınlıkla bakan Yaren'e döndüm .

" Asla asla deme yaren'cim " Yaren'e Doğru yürümeye başlayınca baran tekrar elimi tuttu.

" Bir şey yapmayacağım" dedim elimi elinden kurtarıp. Yaren'in yanına gittim.

" Baran'ın nişanlısı yakında eşi ve Aras'ında annesiyim boşa bekleme Baran'ı ve Aras'ı sana bırakmam " dedim . Yanımdan hırsla geçti ve odadan çıktı. Bu dediklerimi Yaren , Baran , Emirhan ve Aras duydu . Baran değişik gözlerle bana bakıyordu . Baran'ın yanına gittim.

" Sen iyi alıştın anneye babayı unuttun Aras bey " dedi gülerek Aras'a döndüm . Kafasını omzuma yasladı Baran'ın onu görmediğini sanıyordu. Aras'ın yerine ben konuştum.

" Ya babası hani senin yaran varya çocuk sana nasıl sarılsın canın acır " Aras kafasını salladı. Baran'da kaşlarını kaldırıp bana baktı . Ardından Nermin anneye döndü . Ve kulağına bir şeyler söyledi. Nermin anne odadakilere döndü .

" Kafeterya yamı insek kahvaltı yaparız " dedi herkes başıyla onaylayıp çıktı . Emirhan yanıma geldi ve kucağımdaki Aras'la konuşmaya başladı .

" Uşağım ... Biz seninle babana kıyafet almaya gidelum mi ?" Dedi Aras kafasını salladı ve Emirhan'ın kucağına gitti . Onlarda odadan çıkınca , Baran beni kolumdan tutup yanındaki boşluğa yatırdı .

" Baran biri gelir " kollarını daha sıkı sardı etrafıma .

" Gelmez gelirsede bir şey olmaz ben böyle mutluyum mutluyuz , kimse bizim mutluluğumuzu bozamaz " dedi . Gerçekten bende mutluydum .

" Hem yakında karım olacaksın bırak karıma sarılayım karımla yatabileyim " aklıma Yaren'e söylediklerim geldi . Ohhh iyiki demiştim hiç pişman değildim .

" Baran...Yaran "

" Acımıyor " kafamı salladım . Ve kendimi huzurlu bir uykuya bıraktım .

&

" Uiyyy maşallah benim kuzularıma "

" Anne sessiz ol uyanmasınlar "

" Ayye , baba beyde "

Nermin anne , Emirhan , Aras . Birisinin üzerime çıktığını hissettim . Ardından Baran'la aramıza girdi . Gözlerimi açtığımda Aras bana bakıyordu .

" Ayye güyaydın" dedi . Güldüm .

" Günaydın aşkım " dedim . Etrafıma baktığımda herkes buradaydı . Ayağa kalkıp , boğazımı temizledim . Yaren buradaydı ve sinirli bir şekilde bana bakıyordu . Nermin anne yanıma geldi ve eliyle omzuma dokundu .

" Kızım doktor Baran'ın taburcu olabileceğini söyledi , biz gidiyoruz Emirhan sizi bırakacak " dedi .

" Nereye bırakacak?"

" Baran'ın evine yani ileride sizin eviniz olacak şimdiden sizin evinize diyebiliriz " dedi kafamı salladım .

Herkes gitmişti . Emirhan'da dışarıda bekliyordu . Aras Baran'ı uyandırmıştı bile . Yanına gittim .

" Baran hadi kalk taburcu oldun eve gidelim " dedim . Hemşire gelip serumu çıkarttı . Baran üzerini değiştirmesi için ben dışarıya çıktım . Emirhan yardım etmek için odaya girdi .

Onlar çıktıklarında Baran'ın koluna girdim . Emirhan çıkış işlemlerini yapmıştı . Baran ön koltuğa oturdu. Ben ve Aras'ta arka koltuğa oturduk .

" Ayye " Aras'a döndüm.

" Efendim "

" Şen bişle gey " dedi kafamı salladım ve yanağından makas aldım . Ben konuşmadan Baran konuştu .

" Tabii bizimle gelicek aslanım o senin annen değil mi ?" Aras kafasını salladı .

Büyük bir evin önüne geldik . Ben inip Aras'ıda indirdim . Baran inince koluna girdim .

" Hadi Allah'a emanet olun abi ben gidiyorum " dedi ve Emirhan gitti . Bizde eve girdik . Büyük bir bahçesi vardı . Bahçede havuz , Aras için minik bir park ve oturma yerleri vardı . İçeriye girdiğimizde kocaman bir salon karşıladı bizi . Gri L koltuk, beyaz duvarlar, beyaz halı , tül perde, ve ortada bir masa vardı . Koltuğa geçip Baran'ı yatırdım . Yanınada ben oturdum . Telefonumu çıkarıp annemi aradım .

" Kızım sen neredesin kaç saattir arıyoruz ulaşamıyoruz "

15 kere aramış 50 tane mesaj atmıştı babamda aramıştı .

" Anne Doruk söylemedimi size "

" Hayır ne diyecekmiş Doruk bize "

" Anne Baran gece kaza yaptı gece onun yanına geldim şimdide eve geçtik "

Ayağa kalkıp mutfağa geldim .

" Baran iyi olana kadar onun yanında kalmak istiyorum sen babamı ikna edebilir misin?"

" İkiniz tek başınıza mı?"

" Hayır Aras'ta yanımızda ama tek kalsakta ne olur ki anne Allah katında evliyiz biz " dedim

" Tabi tabii doğru da işte ne biliyim neyse hadi ben babanı ikna ederim sen kal orda ama bizide haberdar et "

" Anne birde Doruk bana bir kaç parça kıyafet getirsin "

" Tamam kızım Allah'a emanet olun selam söyle Baran'a "

" Aleyküm selam annecim sende selam söyle Allah'a emanet olun sizde "

Telefonu kapatıp Mercimek çorbası, yanına da pirinç pilavı yaptım . Sofrayı serdim ve salona gittim. Yemeğe çağırmak için . Ama içeriye girmeden baran ve Aras'ın konuşmasına şahit oldum .

" Baba ayye ye şaman bişimye kayıcak?"

" Çok kısa zamanda babacım çok kısa zamanda"

~Devam edecek~