BÖLÜM 14 ~ BUNDAN SONRA SADECE SEN

Hepinizi çok seviyorum canlarımm kitabımız 5.2k olmuşş

İyi okumalar...

Deniz yılmaz

Benden uzaklaşıp tekrar karşıma geçtiğinde derin bir nefes aldım.

Az önce beni öptü!

Yanaklarımın utançtan kıpkırmızı olduğunu tahmin edebiliyordum.

Yatağın üzerinde bağdaş kurmuş bir şekilde otururken o ise ela gözlerini benim kahvelerimden ayırmıyordu.

"Ya bakmasana öyle!" Dedim utangaç bir sesle.

"Ne o utandınmı yoksa" dediğinde gülmemek için yanaklarının içini ısırdığını biliyordum.

"Yoo! Niye utanayım!" Dediğimde Yüzünde anlam veremediğim bir gülümseme belirdi.

"Hani öptüm ya az önce seni" hızla yüzümü ellerimle kapatıp öne eğildiğimde gür bir kahkaha attı.

"Ya gülmesene!"

"Tamam tamam. Gülmeyeceğim."
İnşallah!

Yüzümü açıp gözlerinin içine baktığımda derin bir iç çekti.

Ona gülümseyip yataktan kalktığımda dolabımın alt çekmecesini açtım. İçindeki eskiz defterimi gördüğümde çıkarıp tekrar teoman'ın yanına oturdum.

Teoman ne yaptığımı anladığında yüzündeki gülümseme büyüdü.

"Bana çizimlerini mi göstereceksin?" Dedi hevesli bir sesle. Başımı sallayıp ona baktım.

"Hıhım... Daha önce kimseye yaptığım çizimleri göstermedim. Bakmak istermisin?"

Başını salladı.

"Yine başka bir konuda ilkinim yani?" Dediği şey ile gülümseyip başımı öne eğdim.

"Çoğu konuda ilkimsin Teoman Akkaya"

Beni öpen ilk kişiydi.

Beni kendimi çok güzel hissettirecek kadar seven ilk kişiydi.

Yüzümdeki gülümsemeyi her daim ortaya çıkaran ilk kişiydi.

Bana çorba yapan, benim için ağlayan ilk kişiydi!

Ve daha sayamadığım bir çok şey...

Defteri ikimizin ortasına indirip ilk sayfasını açtım. Ama onun sesiyle birlikte tekrar gözlerine baktım.

"Bir gün beni de çizermisin?" Başını eğip gözlerimin içine baktığında sertçe yutkundum. Biterim ben sana adam.

"Çizerim." Dediğimde yüzünü yüzüme taklaştırıp burnumun ucuna minik bir buse kondurdu.

"Ölürüm sana"

Ağzının üzerine yavaşça vurup çatık kaşlarla ona baktım.

"Ölme. Sakın ölümden bahsetme. Sakın Teoman!"

Dudakları iki yana kıvrıldı. Ama bu saniyelikti. Çünkü anında düz bir çizgi haline geldi. Ve Adem elması aşağı yukarı hareket etti.

"Bana senin öldüğünü söylediler Deniz kızı. O zaman ilk kez o kadar çok ölmek istedim." Söylediği şey ile bedenim kasıldı.

"Teoma-" lafımı yarıda kesen şey başını dizlerime koymasıydı.

Bacağımı öptüğünde her yerim uyuşmuş gibi hissettim. Bedenim tepki vermiyor, sanki buz tutmuş gibiydi. Teoman'ın başı benim dizlerimdeydi. Ellerimi tutup saçlarının üzerine koyduğunda afalladım.

"Saçlarımı okşasana" Gözlerim doldu. Ama birşey söylemeden sarı saçlarının bukleleriyle oynamaya başladım. O ise başını dizlerime koymuş bir şekilde kendinden geçiyordu. Ara sıra da bacağıma minik buseler konduruyordu.
Saçları o kadar güzel kokuyordu ki koklamadan edemiyordum.

"Daha önce kimse saçlarımı okşamadı biliyormusun? Annem bile." Dudaklarım titredi.

"Bundan sonra ben okşarım"

Tekrar bacağıma dudaklarını bastırdı.

"Bundan sonra sadece sen Deniz kızı"

Bundan sonra sadece sen Teoman Akkaya.

Bir birimizin yaralarını iyileştirecektik.

Biz herkese inat birbirimizin herşeyi olacaktık.

~❤️~

İlahi bakış açısı

Teoman akşam olmadan eve gitmişti. Denizde onun gitmesinden sonra uyuyakalmıştı.

Sabahın ilk ışıklarıyla okula gitmeye karar verdi. Son yıl olduğu için daha fazla devamsızlık yapmak istemiyordu. Teoman'da bu süreçte denizin yanında kalmak istemiş, ama Deniz izin vermemişti. O yüzden Teoman bu gün okula gitmişti. Deniz'e gelmemesi konusunda söz verdirtmişti ama Deniz gitmek istiyordu.

Yaraları tam olarak iyileşmesede,Pek bir ağırısı yoktu. O yüzden sonrunda yoktu.

Saçlarını tarayıp rasgele fiyonklu siyah bir toka taktı. Formasını da giydikten sonra hazırdı. Kapıyı açıp ayakkabılarını giydikten sonra evden çıktı. Biraz yürüdükten sonra durakta bekleyip otobüse bindi. Geç kalmak istemiyordu.

Otobüs durduktan sonra aşağıya indi. Durup okula baktı. Bu aptal okulu bile özlemişti. Teoman okula geldiğni gördüğünde muhtemelen kızacaktı.

Koridorda yavaş yavaş ilerlerken sınıf kapısının önünde durdu. Derin bir nefes alıp kapıyı çaldı.

"Gir!"

İçeriden gelen ses ile kapı kolunu aşağıya indirerek kapıyı yavaşça açtı. İçeriye adım attığı anda tüm gözler ona döndü. Deniz kimseyi umursamayıp bakışlarını direkt olarak Teoman'a dikti.
Tahtanın önünde duran öğretmene baktığında öğretmen başını sallayarak yerine geçmesini işaret etti.

Deniz arasın yanına geçmek yerine teoman'ın yanına ilerlediğinde teoman'ın önce kaşları çatıldı. Ama sonra dudakları iki yana kıvrıldı.

Deniz teoman'ın yanında oturan Leyla'nın önünde durduğunda ona gülümsedi.

"Leylacım yerleri değiştirebilirmiyiz?" Teoman deniz'e hayran hayran bakarken Leyla bunu bekliyormuş gibi eşyalarını toplayıp arasın yanına geçti. Deniz teoman'ın yanındaki yerini alırken tüm sınıf onlara afallamış bir şekilde bakıyordu.

"Bu, yerim artık senin yanın mı demek?" Dedi Teoman saf bir sırıtışla.

"Tam olarak öyle" Dedi Deniz teoman'ın kulağına fısıldayarak.

****

Bölüm sonuuu

Beğendinizmiii yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayınm sizi çokça seviyoreee😘