❄

Düşünüldüm duygusuna babam öldükten sonra hiç tatmamıştım. Artık hissedecektim bu duyguları...

Sabah erken uyandım. Üzerime rahat bir takım giydim. Saçımı yarım bağladım. Elif Ada'yı bekleyecektim. Elif Ada benim ev arkadaşımdı 1.67 boyunda kumral beyaz tenli izmirli güzel bir kızdı. Benim ise en yakınımdı. Annemin intahar ettini, babamı şehit oldunu hepsini biliyordu. Elif Ada odama geldi ve gülümsedi "hadi görelim senin şu meşur hastaneyi" kapıya doğru ilerleyip gülümsedim. Ayakkabılarımı giydim. O da giydi aşağı indik çok sevgili arabama bindik. Yolda giderken her zamanki gibi pastaneye uğrayıp 2 poğaçamı aldım. Hasteneye geldimizde yine Ertan yanımda bitmişti. Bana çapkınca gülümseyip "günaydın Doktar hanım" elindeki çayı uzattı. Aldım "çay için teşekkürler ayrıca sanada günaydın" gülümsede Elif Ada'yı gösterip "Arkadaşınız kim Elin hocam" Elif Ada gülümsedi "Prof.Doktor Elif Ada Atalar" Ertan bana bakıyordu ama yinede Elif Ada'ya "tanıştıma memnun oldum bende Prof.Doktor Ertan Boztepe" dedi Elif Ada gülümsedi "bende tanıştıma memnun oldum" Ertan bana dönüp "bu gün nöbetin yoksa bir yerl-" cümlesi çığlık sesiyle kesildi. Birkaç saniye sonra ise silahlar patladı kurşunlar havada uçuştu. Ertan bana sarıldı. Ben Elif Ada'yı tutup yere çöktürdüm. Birkaç dakika sonra etraf kan gölüne dönmüştü. Sesler kesilmişti. Kafamı kaldırdım acil müdahele edilmeliydi. Hiç düşünmeden kalktım sonrasında ise Elif Ada ve Ertan kalktı müdahele için acil müdehale yatıptıklarımızı hemşireler alıyordu. Derin bir çukurun içindeydik.

♡

Rüzgar seri adımlarla Borayın odasına ilerledi. Kapıyı çalıp içeri girdi. Asker selamı verip "komutanım Bingöl devlet hastanesine teröriseler saldırır düzenlemiş" Boray duraksamıştı. Elin ordaydı ya ona birşey olduysa diye düşünüyordu. Rüzgar bu sessizliği bozdu "Elin hanıma ne olduğu hakkın da bir bilgi yok" Boray doğruldu hızlı adımlarla koridorda ilerledi. Nefes alıp "damarı topala hastaneye çabuk!" Rüzgar seri ilerlerken "emredersiniz komutanım" diyerek ayrıldı Boraydan, içinde büyük bir korku vardı. Bu belirsizliğe dayanamıyordu.

♡

Derin bir nefes almak için durmuştumki arkamdan bir ses geldi. Hemde tanıdık bir sesti Boray'ın sesiydi. Kafamı o yöne döndümde Boray bana doğru koşuyordu. Gözlerim dolmuştu neden şimdiye kadar böyle değildimde Boray gelince gözlerim doldu. Birkaç saniye sonra bana sarılmıştı. Korkmuştu benim için dediklerinden belliydi "sana birşey olmadı dimi? iyisin dimi? korktum senin için" kollarım Boray'a sarılıydı küçükken olduğu gibi şimdide benim için endişelenmişti. Sadece sustum. Sadece sarıldım...Boray kollarını bedenimden ayırdı. Bende ayırdım kollarımı ondan. Yüzüme dikkatlice baktı. Gözlerime bakarak "kar tanem, ela gözlüm,çocukluğum" bana bunları demesi biraz daha beni duygulandırmıştı. Elimle yanağını okşadım "iyiyim Ertan korudu beni" Ertan'nın ismini duyana kadar yüzü ekşidi time net bir emir verdi "bakın etrafa temizmi değilmi diye" tim asker selamına geçti hepsi aynanda "emredersiniz komutanım" dediler ve yanımızda ayrıldılar. Boray tekrar sarıldı ,bende sarıldım...

♡

Adille ve Eylül bir gurup Ege ve Nefes bir gurup oldular Rüzgar tek kalmıştı. Ahmet olsaydı tek olmuyacaktı ama Ahmet izinliydi. Rüzgar seri adınlarla ilerliyordu. Derken bir doktora çarptı. Nazikçe "afedersiniz doktor hanım" doktoru süzdü. Doktor Rüzgara bakıp "önüne bakmayı bilmelisin Komutan Bozkurt" üniformadan okuduğu soyadla bunu söylemişti "Sizde azcık kibar olmayı bilmelesiniz Prof.Doktor Elif Ada Atalar" yaka kartını okuduna adı kadar emindi Elif Ada gıcık olmuştu bu asker "sizde mi öğreneceğim kibarlığı bunu bana önüne bakmayan bir hödük söylüyor" diyerek tek kaşını havaya kaldırdı "hödük falan ayıp oluyor ayrıca sizlerin can güvenliğini sağlamak için burdayım" Elif Ada kafa salladı "seninle uğraşamicam" Rüzgarın yanımdan ayrıldı. Rüzgarın aklında geçenler dışına çıktı "vay anasının ne güzel bir hatundu hele o kumral saçlaru bal rengi gözleru Beni benden aldu" şivesi bazen kayabiliyordu bu da o anlardan biriydi. Eylülle, Adil etrafa bakıyorlardı etraf temizdi " bizim burda ne işimiz var sahada kurşunların içinde olmamız lazım değilmiydi" Adil Eylüle baktı "Doktor Hanım Boray komutanım için çok önemli biriymiş ondan burdayız" sorgulayan bakışlar attı Adil "sevgilisimi acaba" Eylül Adile baktı "değil sevgilisi burda bunu komutanımın yanında söylemeni isterim" Adil sırıttı "sende götüme kurşunu yememimi istiyorsun maviş" Eylül seslice güldü "yani Ben değilde sen canına susamış olmalısın Boray komutanım duysa neler yapardı sana neler" Adil Eylüle baktı sadece izledi onu gülerken "çok güzel gözlerin var" Eylül şaşırmıştı ve utanmıştı. Nefesle Ege bahçede geziyolardı ve el ele geziyorlardı Nefes ve Ege sevgiliydiler herkes biliyordu. Nefes Egeye gülümsedi "elimi bıraksanmı artık" Ege eline baktı "yok olmaz bırakakmam güvenli değil" daha çok sıkı elini "peki için rahat edecekse" Ege kafa salladı.