19.

Sabah uyandigim zaman ev çok sessizdi benim odamla mutfak yan yanaydı önce elimi yüzümü yıkadım mutfağa gittiğimde Aynur tek başına kahve yapıyordu "ooo sabah kahvesi en sevdiğim banada bir tane yaparmisin prenses" dedim neşeli bir şekilde bana dönüp baktı tepki vermeden hiç bişey demedi bı sure sessizlik oldu ne olduğunu anlamıştım "Aynur biseymi oldu" dedim sesizligi bozup cevap vermedi gozlerime bakıyordu sadece "Aynur ya şimdi söyle ne olduğunu yada ben öğrenince daha kötü olur hadi söyle" dedim gözlerini kaçırarak kahveleri eline aldı "gel kendin gör o zaman" dedi ne demek istediğini anlamadım sadece arkasından gitim salona girdi kafamı kaldırıp baktığımda olduğum yerde durdum naz ve Lavin oturmuş sessizce biseyler konusuyolardi beni gördüklerinde ikiside sustu ben ise ne olduğunu anlamadan sadece koltuğa oturdum tepki verme duygulumu kayıp etim sanırım naza donerek "ee senin bu gün dersin yokmu ne işin var burda" dedim naz şaşırmış bir şekilde "dersim" dedi bende gulumsuyerek "evet dersin sonra annen bize kızmasın derslerinden alı koyuyorsunuz diye" dedim naz sesiz bir tonda "yok kızmaz" dedi tamam diyip aynura döndüm "ee kızım hani bana kahve" dedim neşeli bir tonda aynur önündeki kahveyi bana uzattı "al iç ben icmiyecem" dedi kafamı salladım kahveyi alıp yudumladim ölüm sesizligi vardi kafamı hiç kaldirmiyordum ama lavinin bana baktığını biliyordum deli gibi kibirdaniyordum herseyi bağırarak söylemek için ama kendimi tutum kahvem bitince aynura "eline sağlık güzelim çok güzel olmuş" dedim Aynur zoraki bir gulumsemeyle "rica ederim" dedi naza döndüm "Melih Gil nereye gitti Nazi" naz halen benim bu tavrıma şaşkın dı "bilmiyorum üçü bı yere giti ama nere olduğunu soylemediler" dedi "tamam ben şimdi ararım onları yanlarına geçerim gelince bişey istiyor musunuz" dedim ikiside susgundu "iyi kendime cipsi alırım bende" dedim ve salondan çıktım odama gidip üstümü değiştirdim tam kapıya yonelmiştim naz geldi kolumu tutu "biseymi oldu naz tabi gelirken ne alacağını soyluyecen he ne istiyorsun" dedim gulumseyerek "arca saçma sapan konuşmayı bırak benle Aynur çıkıyoruz dışarı otur konuş kızla sonra nereye gidersen git" dedi derin bir nefes aldım salona baktım Lavin bana bakıyordu sakin bir ses tonuyla "hangi kızla konuşayım" dedim naz kaslarını çatı "arca beni deli etme git konuş" dedi bu sefer bende cidilestim "asla konuşmam cok istiyorsan git kendin konuş" dedim dişlerimi sıkarak naz derin nefes aldı "böyle yapacağını biliyordum" dedi ve ekledi "umarım eve geldiğim zaman beni dovmesin" dedi ne dediğini alamamistim beni itip kapıyı açtı ve çıktı dışardan kilitlemisti kapının diğer ucundan bağırdım "Nazi salak olma benimde anahtarik var açarım bu kapıyı" dedim naz gülerek "tabi açarsın anahtarın bende olmasaydı" dedi sinir olmustum cebime baktım anahtarım yoktu "Nazi sen bitin" diye bağırdım "seni duymuyorum arcaaa" dedi derin bir iç çekerek arkamı döndüm lavin halen bana bakıyordu başka çarem yoktu salona geçip oturdum bı sigara yaktım ve beklemeye başladım lavin "yeni eviniz güzelmiş" dedi sadece kafamı salladım yine uzun bir sesizlik oluştu lavin "arca bişey demiyecenmi" dedim gülümsedim "ne dememi bekliyorsun his geldin partisi yapardım ama işte bilmiyordum geleceğini malum hiçbir yerden ulaşamadım ya sana" dedim sustu gözlerime bakıyordu ama benim geri adım atmaya hiç niyetim yoktu "arca biliyorum bunu yapmamam gerekti ama" lafını kestim "ama arcanin bilmemesi gereken büyük bir sirin var değilmi" dedim hafifçe kafasını salladı"bingo tamamda tahmin ettiğim gibi" dedim ve gülümsedim ayağiya kalkıp yanıma oturdum verildiğini his ediyordum "ee lavin şimdi benden ne istiyorsun" dedim karşıya bakıyordu "arca sana ne diye bilirim İnan bende bilmiyorum" dedi ayağiya kalktım "lavin emin ol beni gerçekten seviyor olsaydın bişey saklamazdin önemli bişey ola bilir benim bilememi istemiyor ola bilirsin anlıyorum ama ucunda ölüm dahi olsa senin hep yanında olurdum sen beni yanında istemedin haklısın belki yakistirmadin benimde yapa bilecek bişeyim kalmıyor bu durumda" sesim titriyor gözümden yaş akmasın diye kendimi sıkıyordum "lavin sustu konuşması için ona baktım gözünden yaşlar akıyordu için yanıyordu benimde derin bir nefes aldım tam önünde dizlerimin üstüne çöktüm gözlerimin içine baktı bende gözlerimi kaçırmadim "şimdi ne istiyorsun benden lavin" dedim yine cevap yok "lavinbkonusmayacaksan yada bana mantıklı bişey soylemiyeceksen niye çıktın karşıma yine" diye isyan etim cevap vermedi hiç cevap vermedi sadece ağladı ayağiya kalktım "anladım ben tamam" dedim sigaramı ve telafonumu alıp balkona çıktım Nazı aradım açmadı bidaha aradım yine açmadı sinirden duvara yumruk atım kendimi kayıp etmek üzereydim üst üste vuruyordum duvara olduğum yere çöktüm arkamdan balkonun kapısı açıldı lavin gelmitti gözleri büyüdü "ne yapıyorsun sen arca ya" dedi anlamadım elime baktığını gördüm kanıyordu elim hemde çok fazla bişey demedim "bekle bez falan bulayım" dedi telafonumu yine aldım Aynur aradim açtı bişey demesine izin vermeden "yarım saat içinde gelip ya bu kapıyı açarsınız ya da kırarak çıkarım" dedim ve kapadım lavin elinde bezle geldi yanıma oturdu ve bezi uzati elimi çekip bezi elinden aldım kanayan yerlere bastırmaya başladım bozumlustu "sen içerde otur birazdan gelirler ikimizde çıkarız burdan dedim" hiç bişey demeden ayağiya kalktı bende öylece oturmaya devam ettim ayağiya kalktım paketindeki sigara bitmişti odama gidip yeni paketimi aldım salonun önünden geçerken nazı gördüm salona girdim "niye geldiğini söylemiyorsun saat kaç" dedim sınırlı bir şekilde "sakin ol bi aradıktan sonra zaten buraya yakindik hemen geldik sen fark etmedim bizi" dedi "sanki arasamda çok cevap veriyorsun" dedim derin bir nefes aldım "neyse kapı inşallah kitli değildir" dedim "yok kitli değil kısa koşa git hep kaç zaten" dedi gözlerimi kistim "kaç derken naz" tekrarladım "evet kaç sen hiç konuşma hiç sorgulama hep kaç" dedi güldüm gözlerinin içine baktım "konuşmaya calismadimi zan ediyorsun kactimi zan ediyorsun bak burda işte" bağırıyordum ve lavini gosterdim "ağlamak yerine bana açıklama yaptım zan ediyorsun sen kaçıyorum he evet kaçıyorum len varmı bu diyeceğiniz hayat benim" dedim ve durdum "doğru ya hayat benim" yüzümde saçma sapan bi gülümseme oldu piskolojim bozuluyordu hayat benim diye tekrarliyarak arkamı döndüm ve kapıyı çekip çıktım çok hızlı yürüyor ne yaptığımı ben bile bilmiyordum yola çıktım bı taksi durdurdum adama gidelimdedim nereye gittiğimi bile bilmiyordum abi aynadan bana bakarak "nereye gidiyoruz delikanlı" dedi kafamı salladım "bilmiyorum en uzak nereye giture bilirsin beni" dedim gulumsedi "anladım tamam götüreyim" dedi gulumsuyerek.

***
Yaklaşık iki saat sonra çok sakin yeşilim dolu bir yere geldik kafamı kaldırmış etrafa bakıyordum burası neresiydi anlam veremedim taksici abiye baktım "burası neresi" diye sordum gülümseyerek "senin kafan bozuk beli bende ne zaman kaçmak istesem buraya gelirim saatlerce hatta bazen günlerce otururum kafamı dağıtırım" dedi gülümsedim bende "ferah bı yetmiş" dedim "bekle daha en güzel yerine gelmedik" dedi beklemeye başladım ağaçların içine girmistik küçük bir tatli bir evin önünde durdu ne olduğunu anlamıştım "inelim" dedi indigimizde eve doğru yürüdü abi anlatmaya başladı "burası benim gizli siginagim ne zaman insanlardan uzaklaşmak istesem buraya gelirim kafamı dinlendirim giderim" dedi ve cebinden bı anahtar çıkartıp bana uzati "al bakalım" dedi ne olduğunu anlamıştım "abi bu ne" dedim "evin anahtari istedigin kadar kal" dedi ve cebinden birde kağıt çıkardı "bu da benim numaram" dedi onuda aldım bişeyi anlamamıştım "abi sen niye bana böyle bişey yapıyorsun anlamadım yani evini aciyorsun geç otur diyorsun istediğin kadar tanımadigin bir insana niye bunu yapasinki" dedim abi gözüme bakarak "niye üyelik tanımadığın insalara yapılmıyor mu sadece tanıdıklarına iylikmi yapmak geçerli" hiç bişey diyemedim elimi uzatim "ismim arca" dedim gulumseyerek elimi sıktı "Kadir" dedi teşekkür ettim en azından taksinin parasink vermek istedim onuda kabul etmedi Allah göndermişti bu adamı sanki Kadir abi gitti bende elimdeki anahtara baktım ve kapıyı açtım içeriye girdiğimde nefesim kesildi harika bir yerdi boydan bir cam ve bütün manzara gözüküyor üst katta yatak odası n
tam huzur bulmalık bir yerdi benimde ihtiyacım olan tek şey buydu zaten sakinlik.