13.

Salı günü hızlıca gelmişti ve Lavinin gitmesine sadece saatler kalmıştı Lavin herkesle teker teker vedalaştı arabayla ben götürecektim bikaç saat öncesinden birlikteydik.
Anlamsiz bir huzursuzluk vardı içimde kendi kendime muhtemelen Lavin gidecek ondandır diyordum
Arabanın icinde ben düşüncelerimle boğuşurken Lavin elimi tutu sanki beni rahatlatmaya çalışıyormuş gibi
"En kısa zamanda gelicem merak etme" gülümseyerek ona baktım "ah keşke bu kısa zamanın günü olsa bide" dedim lavin'de gülümsedi "o da olur merak etme" dedi.

Saatler hızla geçmisti hava limanında son kez sarıldık ve vedalaştık arkasından bakıyordum sadece derin bir boşluk vardı içimde acitiyordu ama nasıl bir acıydı tarif edemiyordum öylece bakiyordum lavine arkasını döndü bana baktı sanki gözleri dolmuştu elimi kaldırdım ve salladım gülümseyerek o da bana aynısını yaptı ve kapıdan geçti o an ne yaşadığımı tarif edemem sadece bende arkamı döndüm ve gittim arabaya bindim sürmedim bı sigara yaktım sanki Lavin hiç gelmiyecekmis gibi his ediyordum bı anda kendimi dik konuma getirdim kendi kendime saçmalama arca temeli gittmedi kız elvete gelecek hem iletişim kesilmeyecek hep konusacaksiniz sakin ol
Dedim ve arabayı çalıştırdım direk eve gittim evde kimse yoktu bı duş alip ustmu değiştirdim sonrasında kendime kahve yapıp düşünce yerime geçtim balkona yani rutin haline gelmişti artık ne zaman derin düşüncelere dalacak olsam o balkona çıkar saatlerce oturur oldum tabi Lavini düşünüyorum cogunlukla acaba binmismidir uçağa telafonuma elimi atığım anda Lavinin sözleri geldi aklıma aramiyacak mesaj atmiyacsktim onun armaasini yada mesaj atmasını bekliyecem neden böyle bişey dediğini anlamiyordum ama elveteki bı açıklaması vardır ben bunları düşünürken kapının açılma sesini duydum Melih gelmişti balkona çıkarak "Lavin gittimi" dedi bende hafifçe kafamı saladim evet anlamında elini omuzuna koyarak "erken gelir ya o kadar uzun süreli bişey olacağını düşünmüyorum" dedi "umarım" diye bildim sadece Melih gülümseyerek "hadi dışarı çıkalım biraz kafa dagitiriz" dedi hiç keyfim yoktu dışarı çıkmak istemiyordum ve bunu aynen söyledim "hiç keyfim yok Melih sen çık bizimkileride al biseyker yapın" o anda dank eti "aynru nerde" dedim hızlıca Melih gülümseyerek "borayla bizi bekliyor kafede istersen gelme tabi" yarabi sabır diyordum sadece kalkıp üstümü değiştirdim sonra aşağıya indik arabayı Melih kulanacakti tabi benim işime geliyordu özel şoför gibi davranıyordum ona bı kafeye gıtık güzel bı çay bahcesiydi bizim ekibin tamamı oradaydı boray Aynur Naz Koray hepsi biz içeri girince dönüp baktılar "ooo bütün ekipte burdaymis" dedim boray "siz geldikten sonra bütün ekip burda oldu kardeşim" dedi ona bakarak gülümsedim halen sinirliydim ama aynura davranislarini gördükçe yumusuyordum sandalye çekip oturdum kafamı kaldırdığında nazla Aynurun bana baktığını gördüm kafamı salayarak ne oldu anlamında bi tavır yaptim naz "ne anlat işte ne oldu"biraz gıcık etmek için salağa yatim "ne anlatayım Nazi" diye soruya soruyla cevap verdim kaslarını çatarak "ne anlata bilirsin gerizekalı" dedi bende hafif sırıtarak "ne anlatmamı istersin gerizekalı" dedim masadakilerin hepsi gülmeye başladı Nazda bozularak arkasına yaslandı ve kollarını bir birine sardı"birdaha bişey sormuyorum bakın görün" dedi gıcık etmeyi çok seviyorum ne yapayım karakterim bu Aynur bıyık altından gülerek"arca naz sanırım lavini soruyor" dediği gibi gülmeye başladım masadaki herkes de bağıra bağıra gülüyordu Nazi daha beter sinir olmustu ayağiya kalktı "ben gidiyorum ya" dedi kolundan tutup oturtum "tamam tamam yeter bu kadar zaten ne anlatmamı istiyorsun söyle bakayım" dedim bana ters ters bakarak "anlatma senden bı bok istemiyorum" diye bağırdı elimi ağzıma götürdüm ve sesiz ol gibi bir işaret yaptım "sakin olalım Nazi hanım sakin ne dedik sanki" gülmemek için kendimi zor tutuyordum "ya işte hava limanına bıraktım geldim vedalaştık biti aaa" dedim Nazi "öyle bu kadarmiydi yani" dedi cebimden sigaramı çıkartıp yaktım "yemin ederim bu kadardı fazlasını bende isterdim ama işte" dedim ve sigaramdan derin bir nefes çektim benimde beklediğim gibi olmamıştı ama ne yapalım konuyu dağıtmak için farklı bir soru yonlerdirdim aynura bakarak "sen ne zaman gidiyorsun" dedim" gulumseyerek "gitmiyorumki" dedi şaşırmış bu şekilde baktım "ne demek gitmiyorum" dedim "bas baya gitmiyorum" diye karşılık verdi melihe donreke "bu kız ne diyor Melih" dedim o da bana bakarak " bas baya gitmiyormus işte" dedi sinir kirizi gecirtecekler ilahim "olm ne diyorsunuz ya bu kızın bu hafta sonun kadar gitmesi lazım" dedim ikisi birden aynı anda "yooo" dediler sabır çekek çeke suratlarina baktım Melih "Aynur gitmiyor hatta onunla birlikte biri daha geliyor" dedi anlamaz gözlerle baktım melihe o da bunu fark edip "anlarsın şimdi" dedi neyi anlayacağımız anlamadım gözleriyle arkamı işaret etti döndüğüm gibi Yılmaz'ı gördüm hemen aygi fırlayıp sarıldım Yılmaz benim çocukluk arkadaşımdı ne yapsak beraberdik aşırı mutlu olmuştum inanmaz gözlerle ona bakıyorum dum "senin ne işin var burda" dedim yüzüne bakarak gülümseyerek "duydum ki bensiz eyleniyormussunuz geldim bende" dedi hemen oturtum masaya "ee ne yapıyorsun ne zaman geldin niye geldin" diye soru yağmuruna bogdum Yılmaz yüzüme bakarak "bı sakin ol anlatacam" dedi "biliyorsun aynurda buraya geldi e benimde canım sıkıldı zaten dedim bı gelip göreyim sizi bikaç gün kalır giderim" dedi gülmeye başladım "neye guluyorsun sen" diye yüzüme mal mal bakmaya başladı "aynurda bir hafta kalırım giderim dedi gidemiyor şimdi sendede öyle olmasın sakın" dedim cidi bir tavırla "işim gücüm var kalmam ben" gülümseyerek kafamı salladım tabi dercesine öf çekerek tekrar konuştu "ee sevgili yapmışsin nasıl gidiyor" dedi lavin yine aklıma gelmişti derin bir iç çektim "şu anda kendisi gitti umarım gelir yakında" dedim Yılmaz gülümseyerek "gelir tabi oğlum niye gelmesin" dedi bende gülümseyerek "umarım" dedim bı sure daha kafede oturduk sohpet ettik sonrasında bizim eve geçtik aynurla yilmazi alıp bı sürede bizim evde gülüp eğlendikten sonra "yeter artık yatalım" dedim yarında dersim vardı zaten herkes onayladı Yılmaz'a dönerek "senin kardeşin zaten odamı ele geçirmiş koltuk köşelerinde Sürünüyorum bugün sen bana destek olucaksin" dedim Aynur kaslarını çatarak "yemedik yatağını git yat ben burda yatarım" dedi gülerek saçlarını karıştırdım "tamam ne kızıyorsun git yat benle abine bı yastık yorgan getirdr sefil hayatı yaşamı yalım bari" dedim gulumsuyerek kafasını salladı o kadar yorgundumki kafamı yastığa koyduğum gibi uyumuşum.