Kayıp

TEODEN HİKAYESİ PART XVII

TEOMAN'DAN

Deniz o sümsüklerle neyi kutlayacaktı.
Onları takip etmiştim.
Saçma sapan süslenmiş bir çardaktaydılar.
Masada bir iki ıvır zıvır ve bir pasta.
Deniz Kızı'nın doğum günü falan mı acaba dedim ama sanmıyorum..

Bir şeyler konuşuldu. Sonra Deniz sevinçle birden o sallamaya sarıldı. Bedenim yandı sandım ona sarılınca.

Sonra o dallama bir şeyler daha anlattı ama Deniz'in değişen yüz ifadesi her şeyi açıklıyordu. Ona memnun olmayacağı bir şey söyledi.

O salak herif Deniz'in canını sıkacak bir şey söyledi. Yumruklarımı o herifin yüzünün her santiminde gezdirecektim.

Ve Aras oha yuh Leyla mı o?
Elini mi tutuyor?

Ağzımdan yuvarlanan küfre engel olamadım.

Yok daha neler?

O it herif benim Deniz Kızı'mın aklını karıştırdığı yetmezmiş gibi ikizimide mi elinde tutuyor du?

Bu ne alçaklıktır.

Deniz tamamen kendini kaybetmiş gibiydi.
Artık ne söyledilerse ona. Hzılıca çıktı oradan yolun ortasındaydı. Yaşlar akıyordu o bal yanaklarından, silmek istedim ama izin vermiyordu o böyle şeylere... Telefonuna bakması ile yere yığılması bir oldu.

Böyle bir şey olmasaydı o masayı artı sallamanın yüzünü dağıtacaktım.

Ama Deniz yerdeydi.

Ona her ne yaptılarsa sürekli bu duruma düşüyordu halsiz bitkin üzgün ve sinirli.

Ve duyduklarıyla yere yığılacak kadar ne yaptılar ona.

Ne olacağını hiç düşünmeden ona doğru koştum. Baygın bir şekilde kollarımın arasındaydı.

Ağzından tek kelime duyar gibi oldum.

Ali.

O küçük ufaklık.

Hemen ambulansı aradım.

.
.
.

O acilde serum yerken bense işlerimi halletmek için onun yanından ayrıldım.

###

DENİZ'DEN

Her yerim uyuşmuş gibi hissediyordum. Kolumda bir acı hissettim zorla kolumu kaldırmaya çalıştım ama nafile. Bir dakika ben nerdeyim?
Zorlayarak açan gözlerim ışıkla kamaştı.

Beyaz tavanla bakışıyordum.. Burası da neresii?

Etrafı inceleyince kolumdaki serumla hastanede olduğumu yeni anladım.

Bir dakika nasıl oldu bu?

En son okul... Çardak... Aras... Leyla... İsteği.... Ve ve Ali. Annem Ali yok demişti ve bunları kaldırmayıp bayılmıştım.

Ali yokken burada daha fazla duramam

O çardakta olanlara daha sonra ilgileneceğim.

Doğrulmaya çalıştığımda. Vücudumun her yerine iğne batırılıyormuş gibi acıyordu.

Biraz zorlansamda doğruldum ve kolumdaki serumu tek seferde ve bir acıyla çekip çıkardım.

Kardeşimi bulamalıydım nereye giderdi? Ne olumuştu da kaybolmuştu?

Ayağa kalkıp kapıya ilerlemeye çalıştım sendeliyordum ama toparlardım ben. Ben hep toplardım hallederdim. Bu halde olsam bile.

Hemşirelerin konuşmalarını önemsemeyerek çıktım acilden.

Bir saniye, beni hastaneye kim getirmişti birde o vardı?

Hastanenin kapısında iki koruma ve siyah arabayla bana doğru geldiler.

-Hayırdır dedim, kendimi toplamaya çalışarak. Ama her halimden belliydi zayıflığım en azından şimdilik.

-Deniz Hanım bizi Şebnem Hanım gönderdi. Sizi evde bekliyor.

-Neden gelecekmişim nasıl güvenirim size?

-Şebnem Hanım'ın talimatı var gelmek zorundasınız

-Gelemeyeceğim dedim kardeşimi bulmam gerek.

-Arabaya,

İki aptal koruma beni zorla arabaya bindirince bir telefon ve Şebnem Hanım'ım görüntüsü vardı.

Bir videoydu.

-Seni evde bekliyorum Deniz. Bende çok sevdiğin bir şey var. Gelde al.

Kahretsin kardeşim.

Allah belanı versin Şebnem Akkaya.

###

Bölümleri beğenirseniz devamı gelecektir. Saygı çerçevesinde merakla fikirlerinizi bekliyorumm ✨✨

Eğer daha yumuşak ve eğlenceli bir şey arıyorsanız diğer kitabım AŞKIN KİLOMETRESİ OTOBÜSTE YAZAR'a göz atmayı unutmayın lütfenn 💖💖💖