44.Son üç gün

Tuana sabah gözlerini açtığında telefon ekranında tek bir bildirim yanıp sönüyordu.

Eymen: “Geri sayım başladı.”

Ateş telefonu elinden alıp hızla inceledi.

“Bu bir tehdit değil. Bir davet.”

Tuana ürperdi.

“Hangi davet?”

Ateş ciddileşti.

“Eymen finalden önce üç adım atacağını söylemişti. Bu mesaj birinci adım.”

Tuana yataktan doğruldu.

“İkinci adım ne olacak?”

Ateş pencereye döndü.

“Bence onu bugün öğreneceğiz.”

---

Aynı saatlerde…

Eymen büyük bir binanın çatısında duruyordu. Elinde bir dosya vardı. Yanındaki adama konuştu:

“Birinci sinyal gönderildi.
Şimdi sıra ikinci adımda.”

Adam çekinerek sordu:

“Gerçekten hepsini ifşa edecek misiniz?”

Eymen gözlerini kapadı.

“Tuana geçmişi hatırladı. Artık geri dönüş yok.”
“Şimdi herkes eteğindeki taşı dökecek.”

Sonra dosyayı kapattı.

“Bugün Ateş’in sır günü.”

---

Öğle saatlerinde Ateş’in telefonu çaldı.
Numara yoktu.

Bir kadın sesi:

“Eski davanız hakkında konuşmak istiyorum.
Yer attım. Saat 16.00’da.”

Ateş’in bakışları sertleşti.

“Kim arıyor?”

Kadın derin bir nefes aldı.

“Eymen’in annesi.”

Ateş kısa bir duraksamadan sonra:

“Geliyorum.”

Tuana hemen yanına geldi.

“Kim aradı?”

Ateş ciddi bir yüz ifadesiyle:

“Eymen’in annesi benimle görüşmek istiyor.”

Tuana şok oldu.

“O kadın yıllardır ortada yoktu.”

Ateş başını salladı.

“Demek ki final gerçekten yaklaşıyor.”

Tuana huzursuzca elini sıktı.

“Ben de geliyorum.”

Ateş:

“Hayır. Bu görüşme bana özel.”

Tuana hırçınlaşıp sesini yükseltti:

“Ateş, 45. bölüm final olacak diyorsun.
Benimle ilgili her şey ortaya çıkacak!
Ben neden orada olmayayım?”

Ateş gözlerini kaçırdı.

“Çünkü bu sefer ortaya çıkacak olan… senin değil, benim geçmişim.”

Tuana donup kaldı.

“Ateş… seninle ilgili ne olabilir ki?”

Ateş bir adım geri çekildi.

“Bugün öğreneceksin.”

---

Saat 16.00

Ateş yalnız başına kafeye girdi.
Köşede oturan kadın hemen dikkat çekiyordu: Sakin, soğuk ve kırılgan bir görünüş.

Kadın Ayağa kalktı.

“Ben Eymen’in annesi, Lale.”

Ateş oturdu.

“Eymen ne planlıyor?”

Lale derin bir nefes aldı.

“Ateş… oğlumun saplantısı sadece Tuana değil.”

Ateş kaşlarını çattı.

“Ne demek bu?”

Lale gözlerini yere indirdi.

“Oğlumun ilk saplantısı sendin.”

Ateş irkildi.

“Bende ne saplantısı olabilir?”

Lale yavaşça anlattı:

“Eymen küçükken okulda bir kavga çıkmıştı.
O sırada sen, onun gözleri önünde bir çocuğu korumuştun.
Onu da koru diye sana yaklaşmak istemişti ama sen fark etmemiştin.”

Ateş dondurucu bir sessizlik içinde kaldı.

Lale devam etti:

“O günden beri seni bir ‘kurtarıcı’ olarak gördü.
Tuana’ya takıntısı ise… ona benzemesi.”

Ateş’in nefesi kesildi.

“Ne demek ona benzemesi?”

Lale doğruldu.

“Tuana… benim gençliğime benziyor.”

Ateş’in gözleri büyüdü.

“Yani… Eymen Tuana’ya değil… senin silüetine takıntılı?”

Lale gözyaşı döktü.

“Evet.
Oğlumun gerçek takıntısı bendim.
Ama beni suçladığı için nefret etti.
Sonra Tuana’yı gördü… ve onu benim yerime koydu.”

Ateş başını iki yana salladı.

“Bu… çok daha karanlık.”

Lale titreyen bir sesle:

“Son adımı durduramazsanız… biri ölecek.”

Ateş’in sesi buz kesti.

“Kim?”

Lale fısıldadı.

“Ya Tuana… ya sen.”

---

Bu sırada Tuana dışarıda beklerken yeni bir mesaj geldi.

Eymen: “İkinizden biri seçilecek.”

Tuana’nın dizleri çözüldü.

“Hayır… hayır…”

Sonra ikinci mesaj geldi:

“Finale iki adım kaldı.”

Tuana nefes alamadı.

“Bu final… bizim sandığımızdan daha büyük.”

---

Ateş dışarı çıktığında Tuana titreyerek ona koştu.

“Ateş… mesaj attı.
Birimiz ölecek diyor.”

Ateş onu tuttu.

“Hiçbir şey olmayacak.”

Tuana gözlerine baktı.

“Gerçeği söyle.
Finalde gerçekten biri ölecek mi?”

Ateş sessiz kaldı.

Tuana tekrar sordu, sesi titriyordu.

“Ateş… kim?”

Ateş gözlerini kaçırdı.

“Ben.”

Tuana’nın kalbi duracak gibi oldu.

“Hayır! Hayır, asla!”

Ateş başını eğdi.

“Eymen’in planında kurban ben olacağım Tuana.
Bunu az önce öğrendim.”

Tuana ağlamaya başladı.

“Bunu kabul etmiyorum!”

Ateş onun yüzünü tuttu.

“Final üç gün sonra.
Ve o güne kadar seni korumak için her şeyi yapacağım.”

Tuana başını onun omzuna bıraktı.

“Ben seni kaybedemem…”

Ateş fısıldadı:

“Bu final… benim hesaplaşmam.”

---

Bölüm şu cümleyle kapanır:

Ve üçüncü gün başladığında, herkes kaderiyle yüzleşecektir.