| Karanlığın Esintisi Bölüm.8 |

***
"İmanlı çocuk,kalk hadi geldik.."
"Ne ara ya?"
"Araba bende olunca,yollar benden sorulur hehe"
"Tamam sen git 5 dakikaya geliyorum"
"Ya hadi kalk artık"
"Offf!!"
Koltukdan kalkdım daha sonrada birazcık ona yaklaştım sonrada;
"Neden uyandırdın beni?"
"Gerizekalı geldik çünkü.."
"Doğru,ama gerizekalı demen hiç hoş değildi!"
"Senden öğrenecek değilim,hadi işimiz bittiğine göre gidebilirsin...İyi geceler görüşmemek üzere"
"Ben sana benden öğren demedim..Umarım bir daha karşıma çıkmassın hristiyan kız"
"Bana böyle deme..Benim bir ismim var?"
"Neymiş ismin yav?"
"Yeşim...Yeşim Karadağ"
"Kaan Demir,Tanışmadıgımıza memnun olmadım Yeşim...Hadi görüşmemek üzere"
"Sanki ben memnun oldum?"
"Görüşmemek üzere hristiyan kız"
"Sanada imanlı çocuk"
Böyle ufak bir şakalaşmadan sonra arabaya bindim.O kadar çok uykum vardı ki hepsi hristiyan kız yüzünden kaçtı.Bu yüzden eve gitmek yerine hristiyan kızın arkasına doğru gittim
"Bekle!"
"Ne var?"
"Kerem Amca senin neyin oluyor?"
"İçerde söyler sana..Hadi iyi geceler sana"
"Bekle..Kerem Amca'nın yanına gideceğim,İstersen yardım edeyim?"
"Gerek yok İmanlı Kaan"
"İçerde görüşürüz Hristiyan Yeşim"
"Görüşecez İmanlı Kaan"
Böyle deyince içeri doğru koşmaya başladım.Arkama baktığımda oda arkada pıtı pıtı geliyordu.Yeşim'e bakınca aklıma Yeşil geldi,Oda aynı Yeşim gibiydi.Kapıya geldiğimde kapıyı çalmaya başladım.Kapıyı açan bir hizmetci kızdı
"Hoşgeldin Kaan"
"Kaan Bey,unutmayalım lütfen neyse arkadaki kızın eşyaları için 2 tane adam bul yardım etsinler"
"Tamam Kaan B-ey"
İçeri girdiğimde Kerem Amca'ya seslendim.Daha sonrada hafif kafasını uzattı sonrada salondan çıkıp bana sarıldı.
"Hoşgeldin evlat hani nerde benim misafirim"
"Geliyor amca,geliyor"
"Hadi gel bakalım"
"Amca bu kız kim?"
"İsmi Yeşim,Yeşim Karadağ benim yeğenim,Annesi vefat ettikden sonra okumaya Yunanistan'a gitti sonrada oradan mezun olup Türkiye'ye,yani Rize'ye yeniden geldi"
"Nasıl senin yeğenin?"
"Evet yeğenim onun annesiyle ben kardeşim.."
"Amca,keşke deseydin vallahi gözüm gibi sahip çıkardım.."
"Ahahaha,zaten dedim evlat"
"Neyse ben oturma odasına gidiyorum,misafirin dışarda geliyor.Burda kalacağım bugünde odam hazırda duruyor demi amca?"
"Şey...Evlat?"
"Efendim amca?"
"Biz sen gidiyorsun diye odanı Yeşim'im odası yaptık"
"Amca!! Ben nerde yatacağım şimdi?"
"Evlat,Yeşim'in odasında bir boş yatak var orda kal olmaz mı?"
"Amca,kızla anlaştım bir daha görüşmeyeceğiz diye sen ne yaptın ya offf.."
"Birşey olmaz Kaan hadi yatarsın sen bende yeğenime bakayım.."
"Salonda yatarım bende.O kızla ebediyen kalmam!"
"Beğenmiyorsan evine git!"
"Amca!!"
"Hadi Kaan uzatma ya boş yatak ya da evin."
"Off birazdan giderim evime."
Oturma odasına geldiğimde koltuğa uzandım.Orda uyumaya çalıştım.Daha sonrada Kerem Amca ve Yeşim ayakda benim uyanmamı bekliyorlardı.
"Evlat!!"
"Amca 5 Dakika ya valla çok uykum var gidesim yok evede"
Daha sonra Kerem Amca'yla Yeşim'in gülüşme seslerini duydum biraz gözüm açık onlara baktım daha sonrada Yeşim,Kerem Amca'ya;
"Dayı,boşver uyusun benim için uyumadı zaten yol boyu hep araba kullandı zavallım"
"Ne diyorsun sen ya,niye senin için olsun manyak kız?"
"Atışmayı kesin hadi sende başka yere yat"
"Banane,onu yatağımı kaldırmadan önce diyecekdin"
"Kaan!"
"Ne var amca?"
"Kalk,yat!!"
"Off amca off"
"Hadi gidin uyuyun,Ha Kaan yeğenime bir dokun veya birşey yap kulaklarından asarım duydun mu?"
"İlgim bile yok amca,ne dokunması ayrıca Allah'ım yarabbim ya"
Ben söylene söylene odaya çıkarken ayağıma Yeşim çelme takdı az daha öbür dünyaya boyluyordum
"Ne yapıyorsun Yeşim?"
"Birşey yapmıyorum çekilir misin diye yaptım haha"
"Hiç komik değil."
"Baya komik."
"Değil!"
"Komikk!!"
"Seninle uğraşmayacağım Yeşim.Hadi iyi geceler"
"Sanada Kaan Demir.."