| Karanlığın Esintisi Bölüm.2 |

Dağdaki eve geldiğimizde Kerem Amca elinde birşeyler kapıda beni bekliyordu
"O nedir amca?"
"Birşey yok evlat sana süpriz yaptım sadece"
"Anladım,sigaramı bitirip geliyorum.."
"Seni oturma odasında bekliyor olacağım evlat."
Arkasını dönüp gitti.Gittiğinde telefonumu aldım şarjım % 34 gösteriyordu.Biraz gezinmeye başladım daha sonrada soğuk bir rüzgar esintisi geldiğinde içeri geçtim.İçeri geldiğimde kafamı kaldırdığımda Kerem Amca ve eşi Züleyha Hanım vardı.Kerem Amca onunla sadece eğlenmek için evlenmişti.Diğer karısı ben 12 yaşındayken vefat etti.Züleyha Yengeyi görünce hafif başımı eğip kaldırdım.Sonrada yanıma geldiler ve ellerini omuzlarıma koydular
"Ahhh, Allah'ım umarım kötü birşey yoktur."
"Kötü birşey yok evlat sadece-"
"Sadece?"
Karısı elini omuzumdan indirdi daha sonrada bize seslenerek
"Ben mutfağa gidiyorum,geldiğimde konuyu açmış ol Kerem Efendi"
Gittiğinde ise ben Kerem Amcaya o bana bakıyordu sonrada ellerini tutup oturma odasına buyur etti.
"Amca,bak kötü birşey var belliki ben anlıyorum söyler misin?"
"Evlat,artık yaşında geldi senin.."
"Neye yaşım geldi amca ağzına lafı tıkıştırıp durma sökül şu baklayıda bileyim."
"Evlat biz düşündükde,seni evlendirmeye karar verdik."
"Ne--"
"Ne ne evlat,yaşın geldi ve çattı bile."
"Amca Ben daha 19 Yaşındayım hatta okuyorum."
"Olsun evlenip devam edersin"
O sırada elinde tatlılar ile gelen Züleyha Yenge tatlıları masaya koydu sonrada yanıma oturup elini dizime koydu.
"Bizde torun sevmek istiyoruz Kaancığım."
"Ama ben okuyorum ve iş insanıyım lütfen kararıma saygı durun.!"
"Ama Kaan-"
"Ne ama Kaan ne,ben daha okuyorum farkındaysanız ben iş sahibiyim hem de okuyorum okulum bitince düşünüyorum gerçi ama istemiyorum evlenmek"
Kerem Amca ayağa kalktı.Elini omzuma götürdü daha sonrada geri çekilip yüzüme bir tane vurdu
"Biz seni ne zorluklarla büyüttük farkındaysan sende bizim isteğimizi yapmak zorundasın yoksa alırım kelleni o anan ve babanın mezarına süs niyetine dikerim duydun mu karar senin.."
"İstemediğim hâlde elinden ne geliyorsa yap ben evlenmek için daha küçüğüm,hemde iş insanıyım bu konu ve karar benim,beni ne zorluklarla büyüttüğün umrumda bile değil Kusura bakma Kerem Amca ama kararım hayır"
Böyle dediğim için Kerem Amcayla arama duvarlar öründü sonrada tekrardan yanıma gelerek
"Ya sen kendine bir kısmet bulur şirketin başına geçersin ya da ben bulur görücü ile evlendiririm anlıyor musun şimdi siktir git nereye gidiyorsan"
"Ahaha,dalga felan geçiyorsun galiba ama ben ne evlenirim ne de şirketin başına geçerim hadi eyvallah"
Koridora doğru gittim ceketimi koluma takdım daha sonrada arkamda 'Gitme Kaan.." diye bağıran Züleyha Yengenin sesi geliyordu.Ama.ben çokdan karar vermiştim ne şirket istiyordum ne de evlenmek ama beni anlamıyorlardı.Hemde yaşım küçükdü istememem gayet normal birşeydi...