10. bölüm · Abimin Arkadaşı #4 Karanlığın Esintisi
| Karanlığın Esintisi Bölüm.10 |
Kahvaltıdan sonra banyoya girdim.Çıktıkdan sonra üzerimde hiçbirşey yoktu odada kimsenin olmayacağını düşünüyordum ama kapıyı açtığımda Yeşim'in bana bakmasıyka herşey bir anda durdu daha sonrada kapıyı hızla kapattım.Kendi kendime biraz konuştukdan sonra üzerime bir siyah sıfır kollu giyidikden sonra tekrardan özgüvenliymişim gibi kapıyı açıp odaya girdim.Yeşim bana dik dik bakıyordu ben saçlarımı kuruluyordum oda bana çaktırmadan bakıyordu.
"Gözlerini benden alamıyorsun Yeşim Hanım"
"Ne alaka bir kere kullandığın şeye bakarsan-"
"Ne varmış?"
Elimdeki tarağa bakınca olanları anladım sonrada Yeşim'e döndüm elimle tarağı kaldırdım.
"Neden?"
"Ne neden?"
"Burda benim tarağım vardı,ne yaptın söyle?"
"Birşey yapmadım Kaan?"
"Bey demeyi unutma,Bir kere ben bura koyup gittim ayaklanacak hali yok ya tarağın"
"Birincisi Bey demek zorunda değilim,ikincisi yani bu beni ilgilendirmiyor Kaan anlıyor musun?"
"Tarağım nerede Yeşim?"
"Bilmiyorum.."
Yanına doğru biraz yaklaştım daha sonrada tek kolumla kolumdan tutup kaldırdım.Baktığımda tarağımın üzerine oturmuştu.Tarağım birazda kırıkdı elime aldım daha sonrada Yeşim'in üzerinden elimi sertçe çektim,ona bakmadan hızla odadan ayrıldım.Gözümden yaşlar süzülüyordu.O tarak bana babamdan ve annemden kalmaydı.Annem,babamın saçlarını gençken bu tarakla tarıyormuş.Ellerim hafif titriyordu.Balkona çıktım,tarağı olduğu gibi bırakdıkdan sonra heryeri dağıtmaya başladım.Bana böyle şakalar yapmayı kimden halis olarak görüyordu.Ama bu bana atılan son hamleydi bakalım daha neler yapacağım ona ben cebimden peçete aldım gözlerimi sildim daha sonrada kağıt alıp ona yapacağım ağır işgenceleri yazdım.Kimse benim iznim olmadığı hâlde şaka maka yapamaz!!