| Karanlığın Esintisi Bölüm.43 |

-Yeşim Karadağ-
Kaan'a dokunan banada dokunmuştur.Sabah Kaan'dan gizli kalkıp hazırlanmaya başladım.Son olarak gözlüklerimi takıp aynada kendime bakarken Kaan seslendi.
"Zaten güzelsin bakmaya gerek yok.."
Arkamı dönüp sarıldım.Oda bana sıkıca sarıldı sonrada doğrularak elini gözlerimin altına götürdü.
"Bu kadar şık giyinip nereye gidiyorsun?"
"Ee,düğün salonu organize etmeye gidiyorum.Hani o gün adam oğlum evleniyor yapar mısınız dedi ya bende tek başıma yapmak istedim.."
"Emin misin Yeşim birşey var?"
"Eminim hayatım niye yalan söyleyeyim..?"
"Umarım söylemiyorsundur Yeşim,neyse hadi kolay gelsin sana.."
"Bak ben gelene kadar dinleniyorsun başka hiçbirşey yapmıyorsun tamam mı?"
"Tamam tamam,hadi sen git bekletme adamları"
"Görüşürüz bebeğim.."
Çıkmadan önce son kez saçlarını okşadım ve alnından öptüm daha sonrada hızlıca evden çıktım.Zengin bir arkadaşımın evine gidip durumu anlattım kimseye bahsetmeden bana yardım edecekdi.Ama karşılığında 1 milyon dolar tazminatı verecekdim.Teklif zorda olsa kabul ettim adamlarını ayarlatıp kamera kayıtlarına baktı.Bende eve geldim.Kaan ayakda şömineyi yakmış Fatma Abla'yla oturuyordu.Bu arada Fatma Abla benim annem gibiydi küçükken bana çok baktı.Kaan'ında süt annesi gibi birşeyi.
"Hoşgeldin ablam.."
"Hoşbulduk Fatma Abla.."
"Hoşgeldin bebeğim,erken geldin?"
"Evet ya işim erken bitti.."
"Yeşim,bak benim için birşeyler yapmıyorsun değil mi?"
"Senin için herşeyi yaparım ama şuanlık göze almıyorum.."
"Bana bak!"
"Kaan..."
"Gözlerimin içine bak Yeşim!"
"Kaan,yeter yukarı üzerimi değiştirmeye gidiyorum."
"Git bakalım daha ne kadar kaçacaksın.."
"Ölümden döndün git dinlen!"
"Dinlendim dinleneceğim kadar.."
Yukarı çıkıp üzerimi değiştirdim telefonu alıp arkadaşıma bir haber var mı diye sordum.Gelişme yokmuş şuanlık ama olunca haber edecekmiş.Aşağı indiğimde Kaan ve Fatma Abla beni bekliyordu.
"Senden kaçmıyorum demek ki bak geldim!"
"Yeşim,sen bana yalan söylüyorsun şuan"
"Nasıl yani kanıtla?"
"2 tane kanıtım var biri Kerem Amca aradı ve düğün organizasyonuna gitmemissin ikincisi ise arabadan uyarı geldi başka bir konuma gitmissin anlatacak mısın artık?"
Galiba öğrenmiş olmalıydı ama bir yalan bulup devam etmeliydim kusura bakma sevgilim ama işime karışmanı istemiyorum.
"Tamam gitmedim evet bir arkadaşıma gittim ondan yardım aldım oda bana fikirleri sundu ve ayarlamak için eve gönderdi oldu mu?"
"Yemin eder misin peki?"
"Ciddiyim..."
"Yemin edemiyorsun bile benden başka işler çeviriyorsun söyler misin?"
"Evet,senden başka işler çeviriyorum ve bunu öğrenemeyeceksin oldu mu?"
"Oldu şimdi gidebilirsin işte nereye gideceksen.."
"Cehennemin dibine kadar gidiyorum esintin uçup gidiyor.."
"Ne?"
"Yok birşey ben odadayım birşey oldu mu söylersiniz"
Tam yukarı çıkarken Kaan kolumdan tutup kendine çekti.Daha sonrada ellerimden tutup sordu.
"Benim esintim neden gidiyormuş?"
"Zamanı gelince öğreneceksin herşeyi.."
"Ben şimdi öğreneceğim.."
Gözümün önü kararıyordu ve midem bulanıyordu.Kendimi yere atmamak için zor duruyordum bu sefer beni iyice sıkıştırmaya başladı.
"Söyle Yeşim şimdi istiyorum.."
"Kaan..."
"Efendim.."
Sözümü bitirmeden yığıla kaldım.Ona söyleyip onu incitmek istemiyorum.Onun için kendimden bile vazgeçerim ama ona birşey olsun benim yüzünden neşesi ve mutluluğu gitmesin diye söylememeyi tercih ediyorum..