40. bölüm · Abimin Arkadaşı #4 Karanlığın Esintisi
|Karanlığın Esintisi Bölüm.40|
-Kaan Demir-
Yemeklerimizi yerken aklıma ona nasıl itiraf edeceğimi düşündüm.Yemeğim bitti ve oturup Yeşim'i izlemeye başladım.Elini tutup aklımdaki mısraları okumaya başladım
"Yeşim,biliyorum bu yaptığım çok kötüydü evet ama daha ne kadar beni sevmene rağmen kaçıcaksın?"
"Bir düşüneyim her zaman farkındaysan sen benden annemi sakladın eğer öğrenip bana deseydin birşey demezdim.."
"Ya bende yeni öğrendim nasıl gelip aniden söyleyeydim sana düşündün mü hiç?"
"Ne zaman öğrendin?"
"Yeşil'in boğulup hastaneye kaldırıldığı gün.."
"2 hafta geçmiş sen buna yeni mi diyorsun?"
"Yeşim...."
"Ben kimseyi öldürmedim de annemde öldü benim o adam yalan söylüyor desene"
"Yeşim bir dinle.."
"Ne Yeşim Yeşim ne,tabiki haksız olunca zoruna gitti değil mi ben olsam ben çokdan utangaçdan yerin dibine girmiştim.."
"YEŞİM!!"
"KAAN!"
"Benimle evlenir misin Yeşim?"
Biliyorum evet çok saçma bir kavgada ona teklif etmiştim ama umarım kabul eder yoksa ben git gide nefessizlikden boğulacakdım.
"Sen,sen ciddi misin?"
Önüne çöküp yüzük çıkardım ve ona doğru uzattım.Yüzük annemden babamdan kalma bir hatıraydı.Eğer annem ve babam hayatta olsalardı eminim o yüzüğü ona yakıştırırlardı.
"Kaan!"
"Efendim?"
"Ben sana küsemem hatta küsmeyede çalışmam sana karşı burda dediklerim için beni affet ve teklifini-"
"Evet!"
"Teklifini olumlu olarak yani Evet diyerek kabul ediyorum doğum günümde evlilik teklifi almak çok güzel birşeydi ben hep bunun hayalini kurdum"
"Kurmana gerek yok biz gerçekleştiririz meleğim.İyiki doğdun iyiki benimsin iyiki tanışmışız seninle eğer o gün seni almaya gelmeseydim şuan tanışmamıştık yani...Ne biliyim seni seviyorum en başından beri dediğim gibi seni seviyorum Yeşim..."
"Bende seni seviyorum hatta seviyordum Kaan ama bana bakmayacağını düşünmüştüm bu yüzden hem seninle uğraşıyordum hemde seninle konuşmak benim olmanı istiyordum ama sonunda oda oldu.."
Belinden kavrayıp dudaklarından öpmeye başladım.Durmayacak gibiydik kanepede devam ettik sonrada odaya çıkıp orada devam ettik yani anlayacağınız her yerde devam ettik.Kerem Amca bizi biliyor öğrendi hatta tebrik bile etti ama....Ama beni Yeşim ile evlendireceğine emin değilim.
"Kaan yeter dur artık dudaklarım ağrıyor"
"Neden ama?"
"Lütfen hem saat çok geç uyumalıyız.."
"Yarın sabah devam ederiz değil mi?"
"Evet hadi yatalım.."
"Tamam.."
Keyiflice üzerimi baştan aşağı çıkardım sadece siyah bir atlet ve bir tane baxsır vardı üzerimde Yeşim sade haliydi üzerine pijamaları vardı.Yatağa yatınca elimi enseme götürüp küçücük öptü.O an cidden kalpden gitmiş olabilirdim...