25. bölüm · Abimin Arkadaşı #4 Karanlığın Esintisi
| Karanlığın Esintisi Bölüm.25 |
"Efendim Mustafa?"
"Hanımım Kaan Bey uyanmayı başardı."
"Ne siz ciddi misiniz?"
"Evet hanımım"
"Hemen geliyorum!"
Koşarak arabaya bindim ve eve doğru yol aldım.O kadar mutluydum ki elim ayağım titriyordu.Eve gelince hızla arabadan indim ve eve girdim.
"Nerede?"
"Burda normal odasına aldık"
"Tamam..."
Koşarak odaya girdiğimde elinde serum bağlı uyuyordu.Yanına çöktüm elini elimin arasına aldım.
"Uyanacağını biliyordum Kaan.."
Uyuyordu hâlâ hiçbirşey demiyordu.Alnına bir tane öpücük kondurdukdan sonra Arda beni aradı ve eve geleceğini söyledi.Onun için çay hazırladım sonrada tekrar Kaan'ın yanına gittim.Bu sefer yanına uzandım ve saçlarını okşamaya başladım.Çok hoşuma gidiyordu umarım onunda hoşuna gidiyordur.Kapı çaldığında yanından ayrıldım ve kapıya gittim gelen Arda'ydı.İçeri geçmesini söyledim.
"Napiyorsun bakalım?"
"İyi Arda,sen nasılsın?"
"Arda derken,ben senin erkek arkadasınım.."
"Arda,biz birbirimizle rızayla sevgili olmadık senin yüzünden sevgili olduk farkındaysan"
"Kaan ne durumda uyanmadı değil mi?"
"Uyandı normal odaya aldılar ama hâlâ uyuyor bir kaç güne uyanırmış üstelik sanane bundan?"
"Bana bak adam akıllı sordum akıllıca cevap ver!"
"Vermessem naparsın?"
"Yeşim,zor duruyorum bak"
"Naparsın Arda ha gene beni mi döveceksin sakın bir yap bak bakalım bu sefer Kaan senin Azrailin olur duydun mu?"
"Sen onun arkasına mı saklanıyorsun vayyy inanamıyorum yoksa ondan-"
"Ne ondan ben onu sevmiyorum sadece abi olarak görüyorum!"
"Yeşim,kes artık!"
"Ne Yeşim kes ne Yeşim ne yapsa suç istediğimi yaparım ha o kendi yaptığın hataları benim üzerime atmaya devam et sen ben başka şeyler atacağım"
"Yeter!"
Yüzüme bir tane vurdukdan sonra gözlerinin içine baktım.Daha sonrada adamlardan birini çağırıp evden çıkardım o giderken balkondan ona seslendim.
"Bir daha ne adımı ne yüzümü ne de beni göreceksin sadece karşından dayım ve Kaan abim olacak!Duydun mu defol git bitti istemiyorum seni"
Telefonu alıp polislere olan biteni haber verdim üstüne üstünlük şikayetci oldum.Bunun özgüveninden sonrada Kaan'ın odasına gittim.Tekrardan yanına uzanıp sıkıca sarıldım.
"Ben haksızdım Kaan,galiba bende seni istiyorum.Bugün çok değişikdim seni herkese karşı savunmalarım felan görsen tıpatıp sana benzemiştim...Ah Kaan,biran önce uyan"
Yanağına bir tane öpüçük kondurdukdan sonra saçlarıyla tekrardan oynadım.
"İyi geceler uykucu Kaan..."
Ve kısık bir ses duydum Kaan'dan geliyordu.
"Sanada..."
Ben galiba yanlış duymuştum doğrulup tekrardan söylemesi için bekledim.
"Ne konuştun sen konuştun Tanrım sana ne kadar teşekkür etsem azdır"
Bu sefer sesi gelmedi ama sadece elimi sıktı.O uyanıyordu yavaş yavaş....