38. bölüm · Abimin Arkadaşı #4 Karanlığın Esintisi
|Karanlığın Esintisi Bölüm.38|
-Yeşim Karadağ-
Hayatta ihaneti bir kere alırsınız ya ben tam otuz kere aldım.Annemin yaşadığını dün başka bir adamdan öğreniyorum benim dayım ile erkek arkadaşım bunu biliyor ve benden saklıyorlar.Hayat çok acımasız yüreksizlerede yeri var hayatın hepsi bir aşama daha, daha ne öğreneceğim Allah bilir...
Sinirden evden çıktım gittim.O anın siniriyle nere gideceğimi bilemedim o yüzden şirkete gittim.Bu saatde mesaiye kalanlar var birşey olmazdı.Arabam hâlâ olmadığı için adamlardan birinin arabasını alıp gittim.İçeri girdiğimde odamın yolunu tuttum uyumamak için zor duruyordum.Kaan ile dayımı hâlâ seviyorum ama bunu benden sakladıkları için onlara hem sinirli hemde dargındım.Odama girince kendimi koltuğuma attım ve uyumaya başladım sorarlarsada olmadığımı hatırlatmalarını söyledim.Sabah olduğunda bugün doğum günümdü sadece annemi yeniden yanımda istiyordum.Ama dayım birşey der diye tek başıma kutlayacağımı sanıyordum ama bütün iş arkadaşlarım kutlamaya geldiler.Tabikide beni çok mutlu etmişlerdi.Aralarında İrem'de vardı hepsine tek tek sarıldıkdan sonra pastayı kesip hepsine ikram ettim.Ama ben en çok aramızda Kaan'ın olmasını istiyordum.Herkes odadan çıkınca dertli dertli düşünüp onu bekledim.Onun gelmeyeceğini sanıp eve gidip eşyalarımı almaya karar verdim doğum günümde aldığım en iyi kararlardan biriydi evden ve herkesden uzaklaşmak eve geldiğimde herkese soğuk davrandım.Eşyalarımı toplayıp evden ayrılırken Kaan beni durdu.
"Yeşim,gitme!"
"İstemiyorum sizi Kaan.."
"Söyle yerini bende geleyim.."
"İstemiyorum seni Kaan.."
"İyi hayırlı olsun tekrardan evin güle güle otur ha bu arada doğum günün kutlu olsun kutlamak için aradım ama açmayınca söyleyeyim dedim.."
"Teşekkürler Kaan..."
"Son kez sarılabilir miyim?"
"Son kez değil hiçbir zaman sarılamayacaksın bana,neyse oyalama beni daha proje yapacağız"
"Bitti mi?"
"Biz zaten olmayacakdık Kaan anlamıyor musun?"
"Haklısın,ilk kez ilişkim bitti ve şuan mutluyum.."
"Delisin sen!"
"Deliysem senin delinimdir gülüm.."
"Gülüm deme için gidiyor.."
"Tamam demem hadi görüşürüz.."
Hiçbirşey demeden kafamı direksiyona koydum ve ağlamaya başladım.Maalesef Kaan Demir, ben benden birşey saklayanla olmak istemiyorum.Hâlâ seviyorum seni ama bitirmesi çok uygunca oldu.Daha sonra kendime gelip ona baktım eli havada bana el sallıyordu.Arabanın kapısını açıp indim ve son kez sıkıca sarıldım.Oda bana hiç bırakmayacakmış gibi sarıldı.Sonrada geri arabaya binip evden ayrıldım.Çok yıpransamda bunu katlanacakdım yeni reşit olduğum için ev alamıyordum veya kiralayamıyordum o yüzden şirketin otellerinden birini dayımın üzerine yapıp yerleşmeye başladım.Odam küçükdü ve bence benim için yeterdi bile.Telefonumu aldım Kaan'dan gelen mesajları okudum.Beni çok önemsiyor ama sırrı saklamayacakdı benden...