Rota

Dokuz kişi araçların arasında toplandı. Antonio telefonunu kaputun üzerine bıraktı ve hepsinin yüzüne tek tek baktı.

“Önce neden telefonları araçlarda bıraktığımızı anlatmam gerekiyor,” dedi. “İki akşam önce, saat 22.41’de telefonuma bilinmeyen ve kullanılmayan bir numaradan mesaj geldi.”

Noah kaşlarını çattı.

“Ne yazıyordu?”

Antonio ekranını açtı. Mesaj geçmişini bulup telefonu grubun ortasına çevirdi.

“‘08.17’de çıkma.’”

Chloe mesajı okudu.

“Bu kadar mı?”

“İlk mesaj buydu,” dedi Antonio. “Numarayı aradım ama kullanılmıyordu. Geri dönüş yapamadım. Mesajı kimin gönderdiğini de öğrenemedim.”

Mia başını salladı.

“Mesaj geldiğinde Antonio’nun yanında değildim,” dedi. “Kamptaydım. Antonio mesajı bana geldiği anda gösterdi. Sonra birlikte bunun bir şaka olup olmadığını anlamaya çalıştık.”

Antonio başını salladı.

“Mesajı ciddiye almadım,” diye devam etti. “Bunun beni korkutmaya çalışan biri tarafından gönderildiğini düşündüm. Ayrıca kimseye açıklama yapmak istemedim. O saatte kısa bir yürüyüş için dışarı çıktım.”

Mia ona baktı.

“Üç dakika sonra, saat 19.43’te geri döndüğünde yeni mesaj geldi.”

Antonio ekranı aşağı kaydırdı.

Mesaj tek kelimeden oluşuyordu.

Uymadın!

Chloe’nin yüzündeki ifade değişti.

“Bunu da aynı numara mı gönderdi?”

“Evet,” dedi Antonio.

Mia ekledi:

“Numarayı tekrar aradık. Hâlâ kullanılmıyordu.”

Lucas başını iki yana salladı.

“Bu artık şaka gibi durmuyor.”

“Ben de öyle düşündüm,” dedi Antonio. “Mesajların ekran görüntülerini aldım ama o gece kimseye söylemedim.”

“Bize neden söylemedin?” diye sordu Daniel.

Antonio gözlerini telefondan ayırmadı.

“Çünkü ne olduğunu bilmiyordum. Birinin beni izlediğini düşünmek istemedim. Ayrıca mesajların benim dışarı çıkmamla gerçekten bağlantılı olduğundan emin değildim.”

Mia’nın sesi alçaldı.

“Peki sabah neden telefonları bıraktık?”

Antonio derin bir nefes aldı.

“Çünkü bu sabah hepimizin telefonları yanımızdayken kendimizi rahat hissetmiyorduk. Eğer biri gerçekten telefonları takip ediyor ya da uygulamalar üzerinden konumumuza erişiyorsa, yürüyüş boyunca bunu kolaylaştırmak istemedim. Telefonları araçlarda bırakmanın daha güvenli olacağını düşündüm.”

Mia başını salladı.

“Bu yüzden birlikte karar verdik. Telefonları kapatmadık ama hiçbirimizi yanımıza almadık.”

Noah araya girdi.

“Yani telefonları kapatmadık ama yanımıza da almadık.”

“Evet,” dedi Antonio. “Hepsini araçlarda bıraktık. Dokuz telefon da burada kaldı. Biz yürüyüşe çıktığımızda hiçbirimizin telefonu yanında değildi.”

Amber haritaya baktı.

“Peki rota nasıl oluşturuldu?”

Antonio telefonu tekrar eline aldı.

“Dönüşte uygulamayı açtığımda bunu gördüm. Rota geçmişinde saat 14.42’de yeni bir rota oluşturulduğu yazıyor.”

“Biz o sırada dönüş yolundaydık,” dedi Mia. “Telefonlar hâlâ araçlardaydı.”

“Evet,” dedi Antonio. “Telefonlar araçlardaydı.”

Antonio haritayı büyüttü.

“Bu rota bizim yürüdüğümüz rota değil. Kamp alanından başlayıp ormanın daha derinlerine gidiyor. Sonunda da Mia’nın adıyla kayıtlı.”

Mia başını salladı.

“Ben oluşturmadım. Telefonum da araçtaydı. Hatta uygulamayı açmadım bile.”

“Biliyorum,” dedi Antonio. “Telefonun da yanında değildi. Hatta hiçbirimizin telefonu yanımızda değildi.”

Sofia haritaya eğildi.

“Uygulama kendi kendine rota oluşturmuş olabilir mi?”

“Teknik olarak bir senkronizasyon hatası, eski bir kaydın geç görünmesi ya da uygulamanın yanlış konum verisi kullanması mümkün,” dedi Antonio. “Ama bu kaydın saatinin, telefonların araçlarda olduğu zamana denk gelmesi ve rotanın Mia’nın adıyla görünmesi normal değil.”

Mia ekledi:

“Üstelik rota geçmişinde daha önce böyle bir kayıt yoktu. Birlikte kontrol ettik. Bu yeni oluşturulmuş gibi görünüyor.”

Ethan kollarını bağladı.

“Mesajlarla bunun bağlantısı olduğunu mu düşünüyorsun?”

Antonio hemen cevap vermedi.

“Kesin olarak bilmiyorum,” dedi sonunda. “Ama iki akşam önce bana önce ‘08.17’de çıkma’, sonra ‘Bu akşam 19.40’ta dışarı çıkma’ mesajları geldi. Çıktıktan üç dakika sonra da ‘Uymadın!’ yazdı. Bu sabah telefonları özellikle yanımıza almadık. Buna rağmen uygulamada benim oluşturmadığım bir rota ortaya çıktı.”

Mia başını salladı.

“Yani biri önce Antonio’nun ne zaman dışarı çıkacağını biliyordu. Şimdi de benim hesabım üzerinden bir rota oluşturmuş olabilir.”

Daniel haritaya baktı.

“Yani biri bizi dışarı çıkmamamız konusunda uyardı. Biz yine çıktık. Sonra telefonlar araçlardayken bir rota oluşturuldu.”

“Evet,” dedi Antonio.

Chloe’nin sesi titredi.

“Ve rota Mia’nın adıyla kayıtlı.”

Mia ekrandaki işarete baktı.

“Biri benim hesabımı mı kullandı?”

“Bunu henüz bilmiyoruz,” dedi Antonio. “Ama bu rotayı ben oluşturmadım. Mia da oluşturmadı. Telefonlar da yanımızda değildi.”

Mia hemen ekledi:

“Bunu doğrulayabilirim. Telefonumu yürüyüşten önce torpidoya bıraktım. Dönüşte Antonio’yla birlikte aldık. O zamana kadar kimse ona dokunmadı.”

Lucas çevredeki ormana baktı.

“Rotanın sonunda ne var?”

Antonio haritayı biraz daha büyüttü.

“Yaklaşık 3,2 kilometre ileride bir nokta. Haritada belirgin bir yapı görünmüyor. Sadece ormanın içinde bir işaret var.”

Noah başını kaldırdı.

“Oraya gitmeyi düşünmüyorsun, değil mi?”

Antonio cevap vermeden önce diğerlerine baktı.

“Gideceğim,” dedi.

Mia hiç beklemeden onun yanına geçti.

“Sen gideceksen ben de geliyorum.”

Antonio ona döndü.

“Hayır.”

“Antonio, rota benim adımla kayıtlı. Bu olayın tam içindeyim. Ne olduğunu anlamadan burada beklemeyeceğim.”

“Bu yüzden gelmeni istemiyorum.”

“Tam da bu yüzden gelmeliyim,” dedi Mia. “Mesajları birlikte kontrol ettik, numarayı birlikte aradık ve rotayı birlikte bulduk. Biri benim hesabımı kullandıysa, bunun nedenini öğrenmek benim de hakkım.”

Amber hemen karşı çıktı.

“Bence önce güvenliği düşünmeliyiz. Mesajları gönderen kişi hâlâ bizi izliyor olabilir.”

“Telefonlar araçlarda olduğu hâlde rota oluşturulduysa,” dedi Ethan, “izlenmek için telefonlara ihtiyaç duymuyor olabilir.”

Bu sözlerin ardından herkes sustu.

Antonio telefonunu kapatmadı. Haritadaki işarete bakmaya devam etti.

“Şu an bildiğimiz tek şey şu,” dedi. “Biri iki akşam önce bana ne zaman dışarı çıkmamam gerektiğini söyledi. Uymadığımda bunu bildiğini gösterdi. Bu sabah telefonları araçlarda bıraktık. Buna rağmen uygulamada benim oluşturmadığım, Mia’nın adıyla kayıtlı yeni bir rota ortaya çıktı.”

Mia yavaşça başını salladı.

“Ve bu rota bizi ormanın içine götürüyor. Üstelik benim adımla.”

Antonio ekrana baktı.

“Evet.”

Daniel derin bir nefes aldı.

“Önce mesajların ekran görüntülerini hepimize gönder. Sonra araçları ve telefonları tek tek kontrol ederiz. Kimse hiçbir şeyi silmesin.”

Antonio başını salladı.

“Tamam.”

Mia telefonuna baktı.

“Ben de rota geçmişinin ekran görüntüsünü alacağım. Saat ve kayıt bilgileri kaybolmadan önce hepsini saklayalım.”

“İyi fikir,” dedi Antonio.

Chloe telefonuna baktı.

“Peki ya rota?”

Antonio haritadaki noktaya tekrar dokundu.

Ekranda aynı kelime belirdi:

MIA

Antonio’nun sesi alçaldı.

“Bence bu rota rastgele oluşturulmadı.”

Mia ona baktı.

“Bunu nereden biliyorsun?”

Antonio gözlerini haritadan ayırmadı.

“Çünkü birileri bizim onu bulmamızı istiyor.”

Mia ekrana baktı.

“Ve bunu benim adımı kullanarak yaptılar.”

Hiçbiri cevap vermedi.

Ormanın içinden, uzakta bir dal kırılma sesi geldi.

Dokuz kişi aynı anda sesin geldiği yöne döndü.