16.bölüm

Medya Alina ve alp

BARLAS'TAN DEVAM

Bu olamazdı. O ölmüştü ama şu an karşımdaydı. Sanki yabancı bir yüze

bakar gibi bakıyordu.“Çiçeğim,” dedim kısık bir sesle.“Bir beyefendi olarak

evimde ne arıyorsunuz? Hem ben Çiçek değilim, benim adım Havin. Çocuklar

uyanmadan gidin. Eşim sizi görse hiç iyi şeyler olmaz.”“Bak, sen gerçekten

Çiçek'sin. Eşin sandığın kişi Ejder. Dört yıl önce bir patlama oldu ve seni öldü

sandım. Ta ki bugüne kadar...”Çiçek'in sesi titredi.“Orasını hatırlıyorum ama

kazada hafızamı kaybettim. Uyandığım
da kırık dökük, harabe gibi bir yerdey

dim. Kocam sandığım kişi Ejder'di. Onun
karısı olduğunu ve ondan hamile

kaldığımı söyleyerek benimle kaçtığını
anlattı. İlk başlarda eşim olduğunu

söylese de içimdeki bir his, bunun doğru
olmadığını söylüyordu.”“Peki, çocuklar?

Onlar nerede?” “Yan odada uyuyorlar.”
“Gideceğiz buradan, Çiçeğim. Her şey

daha güzel olacak.”“Tamam, sana
güveniyorum. Gidelim yeter ki bu

adamdan kurtulayım.”Birlikte çocukları
aldık. İlk doğduklarında yanlarında bile

değildim. İlk adımlarında, ilk konuşmalarında da yanlarında

olamamış tım. Ama artık hiç yanlarından
ayrılmayacaktım. Hepimiz iyi olacaktık.

Ejder'in öldüğünü görmemeleri için
çocukları ahıra atmıştım. Cesedi...

Oğlumu ben, kızımı ise o almıştı. Tim bizi
yakalamayı bekliyordu ama yanımda

olan ailemden de habersizdi.Düşe kalka
dağ yolunda ilerledik. Çiçeğim ne kadar

yorulmuş olsa da bunu belli etmiyordu.
Vardığımızı helikopterin sesinden

anladım. Dikkatlice helikoptere bindik.
Allah'tan çocuklar derin uykudaydı. İkisi

de birbirinden güzeldi. Onlara hasret
kalmıştım.Helikopter bir saatin ardından

indi. Önce ben indim, ardından Çiçek...
Çiçeği görünce herkes şok oldu.

“Komutanım, nasıl olur? Çiçek yenge ölmüştü. Yanlış mı görüyorum?”

“Her şeyi anlatacağım. Önce bir kendimize gelelim. Hadi, tim! Dinlenme

odasına gidiyoruz.”Hep beraber dinlenme odasına gittik. Sonra her şeyi

bir bir anlattım.“Yani komutanım, yenge hafızasını kaybetti diyorsunuz ama dört

yıl boyunca hafızasını kaybetmiş olması normal değil bence. Bir şeyler yaptı o it,

biliyorum.”“Çocuklar, yarın ilk işim Çiçek'i doktora götürmek olacak. Şimdi

herkes evlerine dağılsın.”Herkes birer birer dağılırken ben de Çiçeğim ve

çocuklarla birlikte evimize gittim. Çiçek biraz itiraz etse de sonunda kabul etti.