11.Bölüm

ZAMAN ATLAMASI

Zaman çok çabuk geçmişti. Bebekler doğduktan sonra düğün yapacaktık ama

nikâhı bir hafta sonra kıyacaktık. Şimdi ise bebekler 20 haftalık olmuştu ve artık

cinsiyetleri belli olacaktı. Çok heyecanlıy dık.“Evet, bebeklerimizin cinsiyetine

bakalım. Ne tahmin ediyorsunuz anne ve babamız?” “Bence ikisi de kız,” dedi

Barlas.“Bence de,” dedim. “O zaman bakalım,” dedi ve ultrason cihazını

karnımda gezdirdi.“Evet, bebeklerin cinsiyeti belli oldu. Biri kız, biri erkek

olacak. Tebrik ediyorum!”“Sağ olun,” dedik.Hastaneden çıktık. Kızımız ve

oğlumuz olacaktı. Barlas'ım, sence isimleri ne olsun? “Bence kızımızın adı

Alin, oğlumuzun adı da Alp olsun.”
“Olur, yakışıklım,”

dedim.“Barlas'ım, canım tatlı çekti. Yiyelim mi?” “Olur, yiyelim.

Hadi gel, güzelim.”Barlas ile arabaya binip tatlıcıya doğru yola koyulduk.

1 HAFTA SONRA

Evet, gün gelip çatmıştı. Bugün Barlas ile nikâhımız vardı. Güzelce hazırlandım.

Saç, makyaj derken çok yorulmuştum. İkizler de karnımda hep kımıldayıp

duruyordu. Daha doğmalarına dört buçuk ay vardı. Ayakkabı olarak spor

ayakkabı giymiştim. Hazırlanmam bitince odadan çıktım.“Çiçeğim, çok

güzel olmuşsun!” “Teşekkür ederim, hayatım. Sen de çok yakışıklı olmuşsun.

Hadi gel, arabaya binelim de geç kalmayalım.”“Tamam, geliyorum.”

Arabaya binip evlendirme dairesine doğru yola çıktık. Vardığımızda arabayı

park edip içeri girdik. Tüm tim ve Erva oradaydı.“Çiçek, çok güzel olmuşsun!”

“Teşekkür ederim, Erva.”Nikâh memurunu daha fazla bekletmemek için

yanına gittik.“Sayın Çiçek Çelik, Barlas Demirel'i hiçbir baskı altında kalmadan

eş olarak kabul ediyor musunuz?”“Evet!”
“Sayın Barlas Demirel, Çiçek Çelik'i

hiçbir baskı altında kalmadan eş olarak kabul ediyor musunuz?”“Evet!”“Şahitler,

siz de kabul ediyor musunuz?” “Evet!”
“Sizleri karı koca ilan ediyorum. Gelin,

öpebilirsiniz.”Barlas alnımı öptü.
“Artık kimsin sen? Benim kocamsın!”

“Seni çok seviyorum, çiçeğim.” “Ben de seni çok seviyorum, yakışıklım.”