13.Bölüm

ENAZE GÜNÜ — BARLAS'TAN

Çiçeğim, kızım ve oğlum ölmüştü. Cesetlerini bile alamamıştım. Depo kül

olmuştu. Sakinleştiricilerin etkisiyle zor ayakta duruyordum. Bir günde üç kişiyi

kaybetmek benim için çok ağırdı. O sırada isimleri okundu.“Çiçek Demirel,

Alina Demirel, Alp Demirel…”Ruhlarına el-Fâtiha. Allah rahmet eylesin.

Kader yazıldı,
Kınam yakıldı,
Canlar verildi,
Bu vatan borcu.
Sana elveda diyemedim ki,
Sadece bu yakar içimi.

Her şehidin ardından bir türkü söylenirmiş. Anne, sen de benim ardımdan bir türkü söyle. Ağlama anne, gidiyorum ben.

Kader yazıldı,
Kınam yakıldı,
Canlar verildi,
Bu vatan borcu.
Sana elveda diyemedim ki,
Sadece bu yakar içimi.

Her şehidin ardından bir türkü söylenirmiş. Anne, sen de benim ardımdan bir türkü söyle. Ağlama anne, gidiyorum ben.

Herkes yavaş yavaş dağılırken ben yeni kazılmış toprağa sarıldım. Toprağı

avuçladım, kokladım. Gözlerimden akan yaşların sayısı yoktu. O eve gitmek

istemiyordum. Her yerde Çiçeğimin izi vardı.Mezara sarılmışken gözlerim kapandı.

ALİ'DEN DEVAM

“Ali, Barlas abinin durumu nasıl? Baktın mı? Hiç iyi değil.”“Barlas, hem karısını

hem de çocuklarını kaybetti. Allah sabır versin.”“Yaptığım yemeklerden götür, aç

kalmasın. O şimdi bunları düşünmez, midesine bir şeyler koymaz. Zorla bir

lokma yedir, en azından.”“Tamam, sen merak etme. Ben götüreyim.”Erva,

yemekleri kaplara koyduktan sonra Barlas Komutan'ın evine doğru gittim.

Bizim evin iki kat aşağısındaydı.Kapıyı çaldım, çaldım ama açan olmadı. Derin

uykuda olsa bile Barlas Komutan kapıyı açardı. Biraz daha bekledim ama yine

açan olmadı.Mezarlıktadır diye tahmin ettim. Önce yemekleri eve bıraktım,

sonra mezarlığa doğru yola çıktım.
Vardığımda mezarlığa girdim. Biraz ilerlediğimde Barlas Komutan'ı toprağa

sarılmış bir şekilde uyurken gördüm. Yanına yaklaştım.“Abi, kalk. Bak, hasta

olacaksın. Eve gidelim, hadi.”Abi yavaş yavaş gözlerini açtı.“Korkuyorum, Ali. O

tek kalmaktan Abi, yapma böyle. Yengem seni böyle görse daha çok üzülür Üzülür

değil mi?”“Üzülür, abi. Hadi, kalk.”Barlas benden destek alarak eve doğru ilerledi.

Vardığımızda anahtarıyla evin kapısını açtım ve onu koltuğa oturttum.“Sen git,

Ali. Ben yalnız kalmak istiyorum.”Olmaz abi, ben de kalayım.”“Ali, hadi,”

dedim.“Peki, abi.”Evden çıkıp kapıyı kapattım ve kendi evime doğru çıktım.

BARLAS'TAN DEVAM

Ali gittikten sonra ben de kalkıp yatak odasına gittim ve yatağa uzandım.

Çiçeğimin yastığını elime aldım. Kokusu hâlâ yastığa sinmişti.“Eğer ben Barlas

isem senin intikamını alacağım, Çiçeğim. ”Nefesini, kokusunu içime çektim ve uykuya daldım.