1. Bölüm

12 yıl önce istanbul…
Derin YILDIZ…

Sabah o lanet alarmın beynimin içinde horon tepmesiyle uyandım

Normal insanlar uyanınca yüzünü yıkardı lakin bense en önce telefonuma bakardım

Telefonuma baktığımda “kopyala yapıştır vakfı” isimli gruptan 90 mesaj vardı saat daha sabahın 7 buçuğu ne ara bu kadar şey konuşmuşlardı bilmiyorum ama bildiğim tek şey vardı grupta gırgır şamatadan başka bişey dönmediğiydi

Ve evet grupta full gırgır şamata dönmüştü

Beklenirdi

Gruba bir günaydın yazdıktan sonra okul formamı giydim saçımı başımı düzeltip aşağı indim

Annem beni görünce yüzünde kocaman bir gülümsemeyle “ooo Derin Hanım az daha davetiye gönderecektik” dedi tam konuşacakken abim sözümü kesti “uykucunun teki işte ne beklersin anne”

Abime göz devirerek cevap verdim” seni de biliyoruz abiciğim en son başım ağrıyor ayağına akşama kadar uyumuştun”

“E başım ağrıyordu çünkü en azından senin gibi boş yere uyumadım”

“Ben boş yere mi uyuyorum abi”

“Güzel kardeşim benim normal insanlar kaç saat uyur”

“ 8-9”

“Peki sen kaç saat uyursun”

“13–14”

“Ortalamanın kaç saat üstünde abim”

“ 5-6”

“ o zaman ben sana anormalsin dediğimde bana kızma hakkın yok abisinin dişi aslanı”

“Abisinin dişi aslanı ne be kaçıncı yüzyıldayız”

“Sus abinim ben senin”

Abimle ufacık didişmenin ardından masaya oturdum babam her zamanki gibi elinde telefonla kahvaltısını yapıyordu

Kahvaltımı yaparken babam beni fark etti ve gülümseyerek “ooo Derin’ciğim bugün hangi sebepten okula gitmeyeyim diyeceksin” dedi şakayla karışık bir ses tonuyla

Biraz düşünür gibi yaptıktan sonra cevap verdim “ uykum var o yüzden gitmeyeyim baba yaa” dedim babam da “hep uykun var zaten kızım ben uykunun olmadığını görmüyorum ki” dedi doğruydu çünkü sürekli uykum var bahanesiyle okula gitmeyeyim diyordum artık bizimkilerde alışmıştı

Abim ordan yine bana sataştı “ ben anormalsin dediğimde bana kızıyor baba” dedi babam da hiç umursamadan telefonuna bakarak kahvaltısını yapmaya devam etti bense abime dönüp cevap verdim “abiciğim bu anormal kardeşin doktor olduğunda görüşelim” dedim abimde zorbalayıcı tavırla güldü ve cevap verdi “sen doktor ol arabamı senin üstüne yapıcam” dedi

Abime göz devirdim ve yemek yemeye devam ettim

annem “ sınavların nasıl geçti kızım” dedi güzel soruydu cünkü matematik hariç güzel geçmişti

Anneme cevap verirken abim bana “elime düştün” bakışları yolluyordu çünkü matematikten 10 aldığımı biliyordu

“Valla matematik haric iyi gecti anne” diyerek cevap verdim anneme

annemde “matematikten kaç aldın kızım” dedi tam geçiştirecekken abim “10 aldı anne” diye bağırdı

Sinir bozucuydu

Hemde çok

Annem şaşkın ifadesini bürünerek bana baktı bende masum kedi bakışları yolluyordum ama annemin devreler coktan atmıştı bile “ gercekten bravo kızım o kadar çalışıp nasıl 10 alabiliyorsun aferin sana tebrik ederim kızım” dedi sinirle

Hakkıydı kadın

Hemde çok

“E anne ne yapim ben çalıştım da yapamadım öyle düşün ya hiç çalışmadan yapamasaydım daha mı iyi olurdu”

“Sus 10 almışşın savunuyorsun bir de”

“Anne 10 aldım da hayatım sona ermedi ya 2. Sınavlarda düzeltirim ne olcak”

“İnşallah annem inşallah”

Annemle ufacık bi atışmamın ardından abimin fısıldayan sesini kulaklarımda duydum

“bu kafayla sen doktor ol ciddi diyorum arabamı senin üstüne yapıcam mirasın hepsini de sana vericem”

Aynı ses tonuyla abimin kulağına fısıldadım” Alırım mirasla arabanı”

Ve abimde aynı fısıldamayla cevap verdi “Sözüm söz”

Yemeğe devam ederken saatin 8 olduğunu fark ettim ve masadan kalkıp çantamı alarak kapıya çıktım

Annem kapıda benim ayakkabımı giymemi bekliyordu sarılmak için

Ayakkabımı giydikten sonra anneme sarıldım ve “görüşürüz” dedim annemde her zamanki gibi “dikkat et güzel kızım” dedi bende her zamanki gibi onu öperek cevabını verdim

Yolda giderken Annemi abimi babamı ne kadar çok sevdiğimi düşündüm onlar hayatımın bir parçasıydı ve herşeyden herkesten daha çok seviyordum onları

Mesela kimse annem gibi bana sevgiyle yaklaşmazdı kimse bana abim gibi eğlenceli zorbalayıcı ama bir o kadarda severek yaklaşmazdı veya babam gibi kimse bana ne kadar kızsa da herşeyden çok sevdiğini hissettirerek sürekli isteklerimi yerine getirerek yaklaşmazdı

Ben aileme çok düşkün birisiydim onların kılına zarar gelse ortalığı ayağa kaldırabilirdim ve bunu çevremdeki herkes de cok iyi bilirdi

Yolda giderken bütüm düşüncelerimi tekrardan hatim etmiştim aile dersler aşk işleri gibi

Dersler iyiydi fakat matematik herşeyi mahvediyordu

Aşk işleride kötüydü sevgilimden yeni ayrılmıştım çünkü yalan söylemişti

Herşeyi tolere edebilirdim fakat yalanı asla yalan ve aldatmak tolere edilebilecek şeylerden değildi ve olmadı da bence

Okul bahçesine girdiğimde “kopyala yapıştır vakfı” grubunu görünce yüzümde istemeden bir gülümseme belirdi

Grubumuz çok güzel bi gruptu bence herkes birbirini zorbalar sataşır ama asla alınmaz ve kırılmazdık peki grubumuzda kimler vardı

Nehir grubun sakin görünen ama bir o kadar enerjik ve dersleri de ortalamanın üstünde olan kişisiydi

Alp grubun her zaman enerjik ve asla umursamayan dersleri ortalama olan kişisiydi

Can da grubun en sakini en efendisi ama mizah seviyesi yüksek ve bir o kadar da zeki olan kişisiydi

Ve ben yani Derin de grubun ne sakini ne de enerjik dersleri ortalama sürekli uyuyan ve çoğunlukla herşeyi kafaya takan kişisiydim

Grubumuzun ismi kopyala yapıştırdı çünkü grubumuzdaki herkes kopya çekiyordu can hiç çekmemiştir nehir arasıra çeker ama alp ve ben sürekli çeker ve asla yakalanmayızdır bazıları sınavda kopya çekmeye korkar bizde en kopya çekilmez hocanın gözünün önünde kopya çekip yakalanmazdık

Alp beni görünce güldü ve sataşmaya başladı “grubumuzun en uykucusu geldi bi alkış” dedi bizimkilerde alkışladı tabi ki

Ve ben dururmuyum hayır “grubumuzun en yaramazı müdürle kanka olmuş kişisi konuştu bi alkış” diyerek alkışlamaya başladım

Alp çantamı alıp banka bıraktı ve bana dönüp “hadi bir vs bire gel yiyosa” dedi Alp’e dönüp “git Canla bir vs bir at benle uğraşma kopyacı mülayim” dedim

Sözümü bitirir bitirmez Alp Can’a döndü Can bana döndü “ ben ne alakaydı ne güzel bir birinize sataşıyordunuz Derin” dedi

“ ben sataşmıyordum Alp bana sataşıyordu Can” diyerek Can’a cevap verdim

“Sonuçta sana sataşıyordu Derin bana değil ben uğraşamam bununla” dedi Can gülerek

Alp hemen bi üzülmüş triplerine girdi “ Alp kim ki zaten istemiyorsunuz beni” dedi üzülmüş sesle

Bende hemen cevap verdim “Evet can Alp’i istemiyoruz dimi” dedim Nehir ve Can gülmeye başladılar Alp de surat asmış bize trip atar bi ifadeyle bakıyordu

Ben gülmemi keserek Alp’in omzuna vurdum ve “saçmalama kanka sen olmazsan ben kimle kopya çekicem” dedim Alp’in keyfi yerine gelmiş şekilde “dimi ya iyiki varım bee” dedi

Bu sefer Nehir onu zorbalamaya başladı “tabii canım birde bize sor onu” dedi Alp de hafif sinirlenmiş bi tonla “Beğenmiyorsan konuşma benle Nehir Hanım” dedi Nehir de “ her gün şu anı düşünerek yaşamıştım Çok şükür Allah’ım” dedi

Alp Nehir’in saçını bozarak onu zorbalamaya başladı Nehir Alp’in omzuna vurarak karşılık verdi falan derken zil çaldı ve derse girdik

***