9.Bölüm

* ATEŞİN ANLATIMIYLA *

Kapının tıktıklanması ile yatağımda oturur pozisyona geldim. Annem kapıdan kafasını uzatarak "Günaydın oğlum hadi gel kahvaltımızı yapalım" dedi ve kapıyı kapatarak odadan çıktı. Yataktan kalkarak kıyafetlerimi giydim ve mutfağa annemin yanına geçtim. "Günaydın Ahu hanım" diyerek yanağına öpücük kondurdum. "Günaydın deli oğlum benim" masaya oturduğumda herşey hazırdı. "Beni neden beklemedin bende yardım ederdim anne" annem çoktan yemeğini yemeye başlamıştı ve beni duymazdan geldi. "Bak sevdiğin pişiden yaptım hepsi bitecek" bir tabağa birde anneme baktım. "Ben nasıl bitireyim hepsini anne" annem olumsuz anlamda kafasını salladı. "Yersin oğlum hadi konuşmada yemek soğumasın bitecek hepsi" annemle sohbet eşliğinde kahvaltımızı yapıyorduk ki kapı açıldı ve içeriye o adam girdi. "Ooo beni beklemeden kahvaltıya başlamışsınız size hiç yakıştıramadım" diyerek masaya oturdu. Annem masadan kalktı ve kolumdan tutarak "annecim sen al tabağını odanda yemeğini ye ben geliyorum" tabağı elime tutuşturdu ve gözleriyle gitmemi işaret etti. "Bırak ahu gitmesin hem benim oğlumla konuşacaklarım var" diyerek ayağa kalktı. "Hiçbir şey konuşmayacaksın oğlumla"dedi annem oğlum kelimesini bastırarak. "Ayrıca Ateşe oğlum demeyeceksin sen bir baba bile olamadın. Oğlumun adını ağzına bile almayacaksın duydun mu beni" diye çıkıştı annem. "Ateş bekleme burada, odana annecim hadi. "Ahu sen çok olmaya başladın senin dilin çok uzamış bakıyorum da. Nereden geliyor bu cesaret sana" diyerek o adam annemin üzerine yürümeye başladı. "Nereden geliyorsa geliyor be adam. Bıktık senden anlamıyormusun. Gece nerede gezdiğin, kimin kollarında olduğun belli değil şimdi gelmiş bana hesap mı soruyorsun."o adam tam elini kaldırmış anneme vuracaktı ki elini sıkıca tuttum. "Sakın ama sakın bir daha anneme elini kaldırayım deme anladın mı beni" diye bağırdım. "Bak sen şu bacaksıza. Sen kimsinde bana emir veriyorsun lan" dedi. Tutmuş olduğum elini sertçe iktirdim. Araya annem girdi. "Defol git. Gece kimin yanında kaldıysan onun yanına git. Bir daha benim oğluma da bulaşma tamam mı. Ateşin arkasında ben varım. Senin yapamadığın babalığı da ben yaparım. Sana ihtiyacımız yok. Şimdi gözüm seni görmesin. Beni polisi aramak zorunda bırakma" annem sözlerini bitirir bitirmez o adam kapıyı sertçe çekip gitti. İşte buda benim hayatım. Tek sığındığım kişi annem. Annem çok güçlü bir kadın, babam karşısında asla boyun eğmemiş ve hakkını yedirmemiş biri. Annem defalarca boşanma davası açmasına rağmen duruşmalara gelmeyerek yada ben eşimi seviyorum diyerek boşanmayan biri. Ama bu hayattan annemi kurtaracaktım. Annem en güzelini hak ediyordu.