O kimden bahsediyor??

Sonunda yanına geldiğimde yüzünde sahte bir gülümseme belirdi.ve olabilecek en yapmacık tonda “merhaba “dedi bende buna karşılık en soğuk sesim ile merhaba dedim ve ona dik dik bakarak lafa girmesini sağlamaya çalıştım.
-ee neymiş bakalım beni bu sıcak havada buraya kadar gelmeye ikna eden konu??
Hiç umurumda değildi bu konu ama bazen nezaket için yapaylık gerekir elbette.
-sana senin için çok faydalı olduğunu düşündüğüm birini buldum
Gözlerim faltaşı gibi açılmıştı,ama mutluluktan değil şaşkınlıktandı,ben hayatımı bu kadar yalnız geçirirken birden hayatıma girebilecek,bana faydalı olacak kim olabilirdiki acaba?? Güneş tam tepeme vuruyordu o yüzden yüzündeki ifadeyi net seçemiyordum.ama yinede benden heyecanlı olduğunu nefes alışverişinden hissediyordum.
-kimmiş bakalım bu faydalı kişi??
Heyecanla konuşmaya devam etti
-seni en kısa sürede tanıştıracağım ama önce sana biraz ondan bahsetmeliyim!
Aslında Asya ile aramızda bir mesafe olduğunu düşünmüştüm,onu az çok okuldan tanırım,çok yakın olmadığı kişilerle asla böyle samimi konuşmazdı.sanırım bana göre değil ama ona göre en sevdiği dostlarından biriydim.ama bunları düşünmeye zamanım yoktu.anneme 1 saat söz vermiştim ve buraya gelene kadar. 20 dakikam geçmişti bile zaten.hızla sordum.
-anlat bakalım
Eli ile arkasındaki 2 salıncağı işaret etti
-istersen oturalım yorulma
Salıncağın zincirleri gevşemiş üzerine bir martı pislemiş ve oldukça tozluydu.şuan altıma giydiğim eteği daha önce giymeye kıyamadığım için 7 ay orada bekletmiştim.özellikle bu buluşmada giymiştim çünkü Asya gibi süslü bir düşmana anca böyle kokoş bir etek ile meydan okuyabilirdim.çünkü eminimki gerisini zerre kadar umursamıyor.onu en çok korkutan şeyde saçlarını düzlestirmeden dışarı çıkmak zaten.aylar önce saçlarını düzlestirmeden pastaneye gitmiş ve tanıdıkları ile karşılaşmıştı.sonrada koşarak eve geri dönmüştü.o günden beri travması saç düzlestirmeden ve parfüm sıkmadan dışarıya adım atamaz.neyse konumuza dönelim onaylarcasına basımı salladım ve iğrenç salıncağa doğru yürüdük.maalesef bu güzelim eteği bir günlük ziyan etmek zorundaydım.oturduk ve konuşmaya başladı
-geçen okul çıkışı eve doğru yürüyordum,tam sana göre birini buldum boyu sana göre biraz kısa ama idare edersin işte.yanında 3-4 tane kız var ama yakın olduklarını sanmıyorum.eğer içlerinden biriyle bile yakınsa yakın olduğu kız diğerlerinin yanında olmasına izin vermezdi öyle değilmi?bana kalırsa şansını deneyebilirsin sana bir süreliğine uğraşacak iş verir takılırsın ne dersin? Bu arada..
Cümlesini tamamlamasına izin vermeden lafa girdim
-yeter Asya!devamını dinlemek istemiyorum tamammı kes şunu!
Nedensizce öfkelenmiş ve afallamıştım,ben daha kendi kafamdaki soruları çözemezken onun bana başka bir insanı önermesi tepemin atmasına sebep oldu.hem bana göre Asya insanları çok çabuk seçebiliyordu.onun takıldığı birileri olabilir benim gibi kafası karışık olabilir sırd kendimizi eğlendireceğiz diye bir başkasının duygularıyla oynamak asla kabul etmeyeceğim birşeydi be buna göz yumamazdım.ela şaşırmışçasına yüzüme baktı be hayret içinde kaldı,oturduğu salıncaktan hızla kalktı ve ardına bakmadan yürümeye başladı oda en az benim kadar öfkelenmiş olmalıydı.kahvaltıda kendime ne söz vermiştim??daha yumuşak olmalıyım,ama şimdiden beni düşünen bir arkadaşıma bu tepkiyi vermiştim.biraz bencil davrandığımı kabul ediyorum.kafam o kadar karışıkki hiçbirşeyi ayırt edemiyorum.dışarıda hiçbir işim kalmamıştı öfke ve üzüntü ile parktan çıktım ve eve gittim.tam kapının önüne gelmiş zile basacaktımki sokaktan hafif bir çığlık sesi geldi.başta aldırıl etmedim ama o ses zihnimin içinde dönüp dönüp durmaya başladı bende merakıma yenik düşüp hızla çıktığım merdivenleri geri inmeye başladım,merdivenler o kadar eskiydiki rengi soyulmaya başlamış küçük parçaları kırılmaya başlamıştı .bu yüzde. Eğer dikkatli inmezseniz yüzüstü yere kapaklanma ihtimaliniz çok yüksek.sonunda sokağa çıktım ve kafamı sağa sola çevirdim biraz yanımda yerde biri yatıyordu.hemen yanına gittim benden 1 kaç yaş büyük duruyordu yerde kulaklık ve 1 kaç ders kitabı duruyordu o da hemen yanında sırtüstü yatıyordu o an salak gibiydim.ne diyeceğimi bilemedim
-iyi misin?
Elimi uzattım,sanki tutupta kaldıracak gücüm varmış gibi;
Elimi tutmadı,yavaşça ayağa kalktı,canının acıdığını ben bile hissediyordum kumral saçları ve yeşil gözleri ile utangaç bir ifade ile bana baktı ve kafasını kaşıdı belliki epey çekinmişti
Ne yapacağımı bilemedim yerden kitaplarını almak için eğilmiştimki,…..kolumda bir el hissettim
-dur!
Bana telaşla ve mahcup olmuşçasına bakıyordu,neden bu kadar utanmıştıki?ben günde en az 10 kere yer çekimine karşı yeniliyorum zaten.
-şey..teşekkür ederim
Sesi alcak ve teslim olmuş gibi çıkıyordu
-önemli değil…
Kitapları alıp onu uzattım bir süre bakıştık,sonra gözlerini benden ayırmadan eşyalarını aldı ve teşekkür edercesine hafifçe başını eydi bende soluk bir gülümsedim sanki…arkasını dondu ve yürümeye başladı yavaş yürüyordu,sanki dizilerdeki gibi onu durduracaktım.ama bu kadarınıda beklemesin bir zahmet zaten rezillik üstüne rezillik….hızlıca merdivenleri geri çıktım ve zile bastım kapıyı açan annemdi boynuna asmış olduğu kırmızı beyaz benekli önlük hiçbir ise yaramamış gibi görünüyordu.yüzüne karşılık bende ona gülümsedim ve içeri girdim.mutfağa girdim.artık kurabiye mi?tost mu?Menemen mi ne olduğu belli olmayan her türden yemek kokuyordu.sanırım tariften memnun kalmayıp değiştirmişti.bir kaba yumurta kırmıştı ama kabuğuda içine kaçmıştı.aman görmesin takıntı haline getirir şimdi diye kendi kendime kıkırdadım.ve odama geçtim