KAYA & BEYZA

Selam! Bu bölüm sadece yan karakterlerimiz olan Kaya ve Beyza için yazılmış bir bölümdür...

İyi okumalar
***

Viran'ın hastaneden taburcu olmasından iki hafta sonra...

Kaya Duman, Beyza ile arasında ne olduğunu ona hangi duygularala yaklaşacağını bilmiyordu. Belki de Yelda olayından sonra biraz korkuyordu. Oturduğu koltuktan kalkıp ceketini giydikten sonra dışarıya çıktı. Öğle saatleriydi.

Cebinden telefonunu çıkardı.

____

Kaya: Şşt Beyza

Kaya: Mahallenin aşağısındaki park'a gelsene canım sıkıldı

Beyza: Sokağa çıkma yasağım var lan annem ağzıma sıçar

Kaya: Geleyim kaçırayım seni?

Beyza: Gel kaçır.

Kaya: Harbi mi lan?

Beyza: Harbi lan

Kaya: Uçuyorum

____

Kaya bir mahalle aşağısında olan beyzanın evinin önünde durduğunda dudakları yukarı kıvrıldı. Yerden aldığı çakıl taşını kızın odasının camına attığında Beyza irkilerek camı açıp başını dışarıya çıkardı.

"Ne yapıyorsun oğlum mesaj atsana!" Dedi kimse duymasın diye dişlerinin arasından konuşarak.

Normalde omuzuna değen kısa saçlarını bir kalemle toplamış, perçemleri siyah gözlerinin önünde düşüyordu.

Kaya yanındaki ağaca bedenini yaslayıp beyzaya göz kırptığında beyzanın yanaklarının kızardığını aşağıdan bile tahmin edebiliyordu.

"Biraz eski usullerden ilerleyeyim dedim hem bak seni kaçırmaya geldim fena mı yavrum?"

Beyza yüzünü buruşturdu.

"Sensin be yavrum"

"Benmiyim yavrun?"

Kızın gözleri kocaman açıldı.

"Sen iyice fıttırdın he! av tüfeğiyle götünden vururum seni"

"Hayvan gibi etkilendim"

"Hayvansın zaten."

"Ayıp oluyor ama"

"Olsun"

"Eyvallah"

"Sana yok eyvallah"

Kaya kısık ve erkeksi bir kahkaha attığında yanaklarında kendini belli eden iki çukurla Beyza yutkundu.

"Hadi cadı gelmeden saçlarını aşağıya sarkıt da tırmanayım Rapunzel"
Beyza kollarını karnında birleştirip cam'a biraz daha yaslandı.

"Sen benim saçlarımla dalga mı geçiyorsun!" Saçlarındaki kalemi çıkardığında düz ve parlak saçları özgür kaldı kısa saçları ona çok yakışıyordu.

"Estağfurullah ne haddime"

"Üstelik ben bir erkek için saçlarımı feda etmem!"
Kaya'dan bir karşılık beklemeden dudaklarını büzdü.
"Nasıl geleceğim ben? Hani kaçırmaya gelmiştin!? Niye öyle sap gibi duruyorsun lan!"

Kaya sonunda harekete geçip derin bir nefes alarak ne yapacağını düşünmeye başladı.

"Buraya geldiğimde bir planım vardı onu da unuttum kızım"

"Hay senin Zekana sıçayım"

Kaya etrafına baktığında biraz ilerilerisinde kaldırımda oturan bir çocukta takılı kaldı bakışları.

"Koçum! Baksana bi"

Çocuk düşüncelerinden sıyrılıp kaya'ya doğru ilerlemeye başladı.

"Buyur abi?"

Hala camdan onlara bakan beyzanın kaşları çatıldı.

"Çocuğu ne yapacaksın?"

"Beyza, annenin bu mahalleden sık sık konuştuğu görüştüğü birisi varmı?" Dediğinde Beyza gözlerini devirdi.

"Annem mahallenin tüm kadınlarıyla iletişim halinde o bir yana da niye soruyorsun bunu?"

"Anneni uzaklaştıracağız işte kızım! Başka türlü evden kaçmayı nasıl düşünüyorsun?"

Beyzanın dudakları yukarı kıvrıldı.

"Çok yakın olduğu Ayşe teyze var" dediğinde Kaya tekrar yanındaki çocuğa döndü.

Cebinden çıkardığı paralar ile çocuğun gözlerinin içi parladı.

"Al oğlum şunu. Şimdi bu evin zilini çal, kapıyı açan kadına beni Ayşe teyze çağırdı yanına gitmenizi istiyor. Diyeceksin" demesiyle çocuk sanki çok önemli bir görevi üstleniyor gibi başını hızla aşağı yukarı salladı.

"Tamamdır abi"

"Hadi hızlı ol"

Beyza gözlerini kısarak kayayı süzdü.

"Şeytan..."

"Biber sürerim bak ağzına"

"Aman aman çok korktum!"

Bir kaç dakika sonra çocuk tekrar koşa koşa yanlarına geldi.

"Teyze inandı abi! Çıktı evden"

"Aferin"

Beyza duyduklarıyla hemen harekete geçti.

"Geliyorum aşağıya"

"Gel bakalım'

Beyza aşağıya indiğinde kollarını karnında bağladı.

"Ee nereye gidiyoruz Kaya bey?"

"Nereye isterseniz Beyza hanım"

Kadının gülümsemesi büyüdü.

"Bakıyorum da çok centilmensiniz"

"Bizde birileriyiz"

~~

Böyle arada isterseniz onlar için bölümler atarımm

Bu arada beyzayı böyle hayal edebilirsiniz