MAVİ ULUHAN

Kader, Kendi ellerinle bozabileceğin bir gelecektir.

VİRAN DUMAN

Yolda yürürken birden telefonuma bildirim düşünce merak edip bakmak istedim, Ve bu mesajın beyzaya ait olsuğunu gördüm.

Gül bahçemm : Viran kızım sen neredeydin! Ya neyin peşindesin sen!? Abine hesap verene kadar dokuz duğurdum ben burada! sen nerede ne bok yiyiyordun kızım saçını başını yolarım senin!

Yüzümde saf bir sırıtış belirirken beyzanın beni azarlamasını özlediğimi fark ettim.

Siz: Ya meleğiiiim! Sakin olsana sabah sabah tersindenmi kalktın ayol? Relax olsana Allah Allah

Şirinlik yapacağım derken beyzadan dayak yemesek iyidir...

Sanırım bu gidişle yiyeceğiz!

Gül bahçemm: VİRAAAN! Akşam gözüme bir gıram uyku girmedi be kızım! Başına birşey geldi diye ödüm koptu... Emir aradı bu sabah Viran burada dedi! Kızım ne demek bu! Sen emirdemi kaldın lan!

Galiba abim beni öldürmezse sonum beyzoşumun elinden olacaktı... Allahımm ben bunu kaldırmaaam!

Siz: Yani evet aslında hayırda! Ya öf beyza bu gün bizim eve gelde anlatırım.

Gül bahçemm: Ah Viran ah kim bilir yine hangi boka battın! Orada seni bırakıp eve dönmemeliydim.

Gözlerimi devirdikten sonra tam karşıya geçecektim ki bir arabanın ışık hızı ile yanımdan geçmesiyle bana çarpmasından an itibariyle kurtulmuştum.

"Ya yeter ama ya! Herkes beni öldürmeye yemin etmiş gibi!"

Aniden bağırıp ağlayacak kıvama geldiğimde bu halime ben bile şaşırdım. Ne oluyordu bana? Ani duygu değişimlerim hiçte normal gelmiyordu.
Ama bir dakika! Bu gerizekalı az önce bana çarpacaktı! Başımı kaldırıp arabanın gittiği yöne baktım ama tam yolun kenarında durduğunu gördüğümde içimdeki öfke adeta bir çığ gibi büyüdü. Ben sana gösteririm ama! Hızlı adımlarla oraya doğru yürürken arabanın ön kapısı açıldı. Adımlarım yere çakıldı.

Bir kadın, Önce bedenini tam olarak değilde pahalı olduğu bir kilometre öteden belli olacak topuklu ayakkabılarını çıkardı öne. Daha sonrasında ise tüm bedeninini arabadan çıkarıp başını bana çevirdiğinde, elimdeki çanta düşecekmiş gibi oldu. Ellerim titriyor ayaklarım beni daha fazla taşımak istemiyor gibiydi. Bu Elifti...

Kardeşim olan.

Ama artık kardeşim olarak göremediğim o kadın. Buradaydı. Ve keskin Kehribar gözleri ise direkt beni hedefi altına aldı.

Kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu tam on bir ay yirmi üç gün sonra onu gördüğüm ilk gündü. O kadar değişmişti ki... Sadece yüzü değil, bakışları duruşu bile çok yabancı geliyordu. Sarsak adımlarım ona biraz daha yaklaştı ama onun yüzündeki küçümseyici gülümseme ile içime titrek bir nefes çektim. Bu sefer bana doğru iki adım atan taraf o oldu. Tam karşımda durduğunda kendimi nedensizce karşısında dik tutamadım.

"Viran? Arabamın önüne atlamanın bir sebebi olmalı öyle değilmi tatlım?" Dedikten sonra yüzündeki küçümseyici gülümseme dahada büyüdü. Dişlerimi sıkarken arkasındaki arabaya çevirdim gözlerimi. Lüks spor bir arabaydı. O adamın parasıyla almış olmalıydı... Bu sefer ise ben üstten bir şekilde bakmaya başladım.

"Ah! Özür dilerim tatlım. Kocanın parasıyla aldığın arabana birşey olmamıştır umarım! Bak işte buna çok üzülürüm" iğneleyici sözlerimle yanındaki yumruğunu sıktı.

"Haddini bil! Ve benimle doğru konuş! Karşında O saf salak Elif yok. Mavi Uluhan var" gerçekten dönüştüğü kişiliğe üzülmüştüm. Yaptığı sadece kendini küçük düşürmekten başka birşey değildi.

"Peki canım kardeşi- ay pardon Mavi Uluhan!" Sezimdeki küçümseyici tını onun dişlerini sıkmasına sebep oldu. Daha fazla duramayıp tekrar hızla arabasına bindi.

"Yazık! Gerçekten çok yazık Elif! Arkanda annemin yaşlı gözlerini bırakmana değdimi o adam?" Gözlerini bana çevirdiğinde belki bir kaç duygu kırıntısı yakalarım diye tam gözlerinin içine baktım ama tek bir duyguya rastlamadım. Arabasının kapısını hızla kapatıp yoluna tam gaz devam etti. Ben ise arkasında bakakaldım. Bir zamanlar etle tırnak gibi olduğum kardeşimle şimdi birer yabancı gibiydik. O adamdan sonra bambaşka biri olmuştu. Derin bir nefes alıp umursamamaya çalışarak yoluma devam ettim ama aklımdan bir türlü çıkaramıyordum. Nasıl yapabilmişti bunu ailem dediği insanlara?

****

Tam evimizin kapısının önünde durup cebimdeki anahtarı çıkarıp kapıyı açtım ama arkamdan gelen sesle Marketin yanında oturan Ayla teyzeye döndüm.

"Viran? Nereden geliyorsun kızçem" Yönelttiği soruyla içime sıkıntılı bir nefes çektim. Bu günde herkes tarafından sorgulanıyoruz! Bu ne ya

Yirmi iki yaşındayım ben YİRMİ İKİ bir salın be arkadaş!

"Bir arkadaşımdan geliyorum Ayla teyze. Sen bu saatte ne yapıyorsun burada sıcak değilmi? Yine geçenki gün gibi bayılmayasın"

Bıyık altından gülerek sorduğum soruyla Ayla teyze yüzünü buruşturarak baktı bana. Geçenki gün sıcaktan değil, oğlunun, Yıllardır Ayla teyzenin düşmanı olduğu karşı komuşusunun kızına aşık olduğunu öğrendiği için sokak ortasında bayılıp kalmıştı. Vay anasını! Bula bula kadın cağızın düşmanın kızına aşık olmuştu Ali abi!

Ve burada da aklıma Emir geldi. Oda ola ola en yakın arkadaşının kız kardeşine aşık olmuştu. Vay ve! Kadere bak... Her neyse benim yakışıklım aşık olduysa vardır bir nedeni!

Yakışıklımızda oldu! E bu yakında bizim kocamızda olur!

OLSUN YALVARIRIM OLSUN ama kimsenin kalbi kırılmadan olsun. Allahım onu kaderime yaz. Ama Ailemi de geleceğimden silme.

Hızla merdivenlerden çıkıp bizim evin kapısının önünde durdum ve yine anahtarımla kapıyı açtım. Ama içeri girdiğimde aniden karşıma abimin çıkmasıyla gözlerim kocaman açıldı.

"A-abi..."

"Viran?"

Kahretsin!

Gözleri üzerimdeki elbisede gezindiğinde kaşları çatıldı.

"Ne bu halin?"

"Abi... Biz dün beyzayla bir kız arkadaşımızın doğum gününe gittik te-"

"Sesin titremesin! Nereye gittiniz Viran! Son kez soruyorum..." Sesi duvarlara çarpıp sonrada kalbimi parçaladı.

"Abi yemin ederim doğum gün-"

"KES SESİNİ lan ben safmıyım? Gördüm her şeyi Viran! O adama sahilde nasıl sarıldığını gördüm! LAN ONUN GÖZLERİNDE KAYBOLUŞUNU İZLEDİM"

Boğazımdaki yumru git gide büyürken beynimin durduğunu düşünmeye başladım. Üşüyordum. Hemde çok. Abimin mesafeli sesi içimi titretiyordu. Neler oluyordu yine? Hiç mutlu olamayacakmıydım ki ben? Herkes mutsuzluktan ölmemimi istiyordu? Neden herkes yaramı sarmak yerine yaramı deşiyordu?

"Abi ben- ben birşey yapmadım ki... YA NEDEN BÖYLE YAPIYORSUN NEDEN SÜREKLİ MESAFELİ DAVRANIP BİR TÜRLÜ DİNLEMEYE ÇALIŞMIYORSUN? neden böyle yapıyorsun abi... Güvenmiyormusun bana? Niye sürekli suçluymuşum gibi bakıyorsun?" Sona doğru sesimin titremesiyle abimin gözlerinin doluğunu fark ettim. Ben suçlu değildim ki... Sevmek sevilmek suçmuydu?

"Lan Eliften bile beklerdim ama senden beklemezdim viran... Yıllarca gözlerimin önünde o adama abi derken beni kandırmışmıydın?" Sözleri kalbime bir bıçak gibi batıyor, Bedenimi sarsıtıyordu.

"Onu hiç bir zaman abim olarak görmemişim. Bunu anladım ben abi... Ben Emir seviyoru-"

"Seviyorsun?! O şerefzide seviyor seni? Bir birinizi seviyorsunuz? LAN NE ANLATIYORSUN SEN VİRAN BEN O ADAMA KARDEŞİM DEMİŞTİM! KARDEŞİM DEDİĞİM ADAM KARDEŞİME AŞIK OLMUŞ LAN"

Kardeşim dediği adam kardeşine aşık olmuştu. O her nekadar istemesede ikiside bir birini seviyordu. Sevmeyede devam edeceklerdi. Ondan vaz geçmeye asla niyetim yoktu.

Emir hayatım olmuştu. Emir kalbim olmuştu. Emir aklım düşüncem sol yanımdaki sızı olmuştu.

Onu canımdan bile çok seviyormuşum meğerse ben.

***

Bölüm sonuuu

Nasıldı begendinizmi?

Elif Mavi ve Viran karşılaştı💥

EN ÖNEMLİSİ KAYA EMİRLE VİRANI ÖĞRENDİ ARKADAŞLARRR NE DÜŞÜNÜYORSUNUZZ? Boşuna yeni bölüm diye yazmayın bölüm hakkında düşüncelerinizi belirtmeden size bölüm yok ksjsjdj Bu düşünce bir kaç kelime olsa da geçerlidir efenim....

Herkese mutlu, Güzel, efsane VE MUHTEŞEM GÜNLER AYLAR VE YILLAR DİLİYORUMMM BAYY😘💅