FİNAL

Aylar sonra...

Viran, günler sonra emirin kendisini sahile çağırmasıyla içini kemiren bir endişeyle evden trençkotunu aceleyle giyerek çıktı.

Mahalleden geçerken akşam saatlerinde sahilde ne işleri olduğunu sorguluyordu.

Bir kaç dakika sonra sahile vardığında karşılaştığı manzarayla dudakları hafifçe aralandı ve adımları yavaşladı.

"Ne oluyor burada..."

Orada olan herkesin bakışları viran'a döndü. Bir kaç dakika boyunca kimse konuşmadı.

"Emir?"

"Güzelim..."

Kaya Duman ellerini kot pantalonunun cebine koymuş yüzünde belli belirsiz bir tebessümle kardeşi ile en yakın arkadaşını izliyordu.

Etraftaki mumlar... Sahilin tam ortasına koyulmuş bir masa ve etrafında uçuşan tüllerle herşey o kadar büyüleyici ve güzeldi ki viran, gözlerinin dolduğunu hissetti.

"Viran..." Dedi Emir söze nasıl başlayacağını bilmiyor gibi.

Beyza, Alara, Karan, Kaya ve Elif herkes buradaydı. Herkes bu gün yıllardır birbirini seven iki kişinin aşkına şahit oluyordu.

Genç adam hiç düşünmeden sevdiği kadının önünde diz çöktü ve ceketinin cebinden kırmızı bir kutu çıkardığında vira'nın gözleri büyüdü.

Emir boğazını temizleyip titremesine engel olamadığı sesiyle konuşmaya başladı. Bu, bir adamın sevdiği kadının önünde kendi benliğini ortaya koymasıydı.

"Benimle evlenir misin viran?"

Viran nefesini tuttuğunu o anda anladı. Dili tutulmuş gibi etrafındaki insanlara baktı. Beyza ile Elif'in gülümsemesi onu da gülümsetti ve tekrar sevdiği adama döndü.

"Evlenirim Emir"

Emir beklemeden kutudan çıkardığı Lotus işlemeli elmas yüzüğü sevdiği kadının parmağına taktı ve yanağına uzun bir öpücük kondurdu, sonra ise etraftaki kimseyi umursamadan viran'ı kucağına alıp etrafında döndürmeye başladı.

"Seni çok seviyorum be kızım!"

"Seni çok seviyorum be adam!"

****

"Siz viran Duman Emir kayhanı eşiniz olarak kabul ediyor musunuz?"

Genç kadın yüzündeki saf gülümsemeyle hiç düşünmeden cevap verdi.

"Sonsuza kadar evet!"

Nikah memuru söze devam etti.

"Siz Emir Kayhan viran duman'ı eşiniz olarak kabul ediyor musunuz?"

Emir viranın yüzüne uzun uzun baktı ve dudakları hafifçe yukarı kıvrıldı.

"Evet"

Ve herkes ayağı kalktı. Nikah memuru evlilik cüzdanını beyazlar içindeki geline teslim etti.

"Bende bana verilen yetkiyle sizi karı koca ilan ediyorum"

Alkışlar yükseldi.

"Viran! Ayağına bassana!"

Beyzanın sesiyle viran gözlerini kısarak ona baktı.

"Kıyamam ben kocama!"

Beyza gözlerini devirdi.

"Ne beklenirdi ki"

Emir gülümseyerek kollarını viranın ince beline dolayıp karısını kendine çekti.

"Bir zamanlar hayalini kurduğum herşey gerçekleşti." Viran baş parmağıyla emirin yanağını okşadı ve anlını onun anlında yasladı.

"Şimdi sadece biz varız sevgilim"

"Sadece sen" dedi Emir.

Herkes bu güne şahit oldu. Ve kimsenin aklından silinmedi.

~ 1 yıl sonra...

Yine aynı yerde, aynı mahallede herkes bir aradaydı.

Herkes çok mutluydu.

Kaya ile Beyza nişanlanmıştı.

Bir kaç ay sonra ise düğünleri olacaktı.

Bu gün viran'ın herkese bir haberi vardı.

İki aile de buradaydı, mahallenin ortasında uzun bir masa kurulmuş etrafında ise tanıdık herkes vardı.

Viran yanında oturan kocasının elini sıkıca tutarak herkese bakarak sonunda konuşmaya başladı.

"Size birşey söylemek istiyoruz" Viranın annesi Meryem hanımın kalbine anlamsızca bir sızı girdi.

"Bir sorun yoktur inşallah kızım?"

"Yok anne" dedi viran yüzünde gizleyemediği gülümsemeyle.

Emire baktı ve tekrar masadaki insanlara döndü.

"Biz emirle beraber bu gün bir yetiştirme yurduna gittik" dediğinde Kaya'nın yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi. Masadaki herkes nefesini tutmuş gibiydi.

"Ve bir karar verdik."

"Ne kararı?" Dedi Beyza heyecanla.

"Evlat edinmek istiyoruz" demesiyle birlikte Emir de karısının sözlerini başını sallayarak onayladı.

"Aslında bunu bir aydır düşünüyoruz. Ve bu gün oraya gittiğimizde bir çocuk ile tanıştık"

Viranın gözleri doldu ve annesine baktı.

"Adı Umut... Anne bir görsen Bebek gibi, o kadar saf ve masum ki..."

Viran ile Emir evlendikleri bir yıl içinde bir çok kez çocuk yapmaya heves ettiler ama olmadı. Bu onları üzmedi aksine daha da heveslendirdi ve evlat edinmeye karar verdiler. Bir aydır küçük umutu uzaktan izliyor, onu tanımaya çalışıyorlardı. Bazen ise müdürden izin alıp onunla vakit geçiriyorlardı.

Viran ve Emir umuda çok bağlanmıştı. O küçük çocuk onların umudu olmuştu.

Elif'e gelirsek hayatında bir çok şey değişmişti.

Kocası olacak adamdan zor olsa da emirin desteğiyle boşanmıştı. Şimdi ise okulunu okumaya devam ediyordu. Ama hayatında birisiyle...

Karan.

Karan ile Elif hiç ummadıkları bir anda yakınlaşmış, birbirlerini sevmişlerdi. Ve herkes onların bu kararına saygı duymuştu, mutlu olmak Elif'in de hakkıydı.

Kaya hala eski kayaydı. Sadece artık hayatında başka bir zaafı daha vardı.

Beyza, onun en zayıf noktası olmuş hayatına birden girerek onu tamamen kendine bağlamıştı.

Bir süre sonra evlenecekleri için ikisi de çok heyecanlıydı.

Yeldaya gelirsek o okulunu yurt dışında okumaya karar vermişti. Sevgilisinden ise bir kavga sonucu ayrılmıştı. Beyza ile kayanın evleneceğini duyduğunda bozulmuş ve burada kalmak istememişti.

~~~

"Oğlum, arabanı babandan daha mı çok seviyorsun?" Dedi Emir elindeki arabayı bir çocuk gibi havada sallayarak. Umut dolu dolu gözlerle mutfakta yemek yapan annesinin yanına koştu.

"Ya anne! Babam arabamla oynamama izin vermiyor!" Dedi Emiri viran'a şikayet ederek.

Viran elindeki çatalı indirip eğilerek oğlunun kıvır kıvır saçlarına uzun bir öpücük kondurup gülümsedi.

"Baba şaka yapıyordur oğlum. Hem o arabayı bile kıskanacak birisi" dedi Emire bakarak dil çıkararak.

"Viran... Ben kıskanç değilim yavrum"

Viran kıkırdayarak önüne döndü.

"Kim sen mi? Ne münasebet kocacım" dedi alaycı sesiyle.

Emir tezgahta salatalık doğrayan karısının beline kollarını dolayarak başını viranın açıkta kalmış boyununa gömüp öptükten sonra kokusunu içine çekip gülümsedi.

"Çok güzelsin"

Umut arabasını kapabilmenin sevinci ve yaramazlığıyla odasına koştu. Sonra da uyurdu zaten bu onun her zamanki haliydi.

Emir yemeği umursamadan viranın dudaklarına yapışıp onu öpmeye başladı. Dudakları aceleci ve aç bir adamın vahşiliğiyle hızlanıyordu.

Viran kollarını emirin boynuna doladığında Emir onu kucağına aldı ve odalarına götürdü.

Kapıyı kilitleyip viranı yatağa bıraktı.

"Çok özlemişim seni..."

Uyarı!
Arkadaşlar burası biraz +18 bir sahne olduğu için rica ederim rahatsız olacaklar burayı atlasın.

Genç adam kadının üzerindeki kıyafetleri sanki yırtarcasına üzerinden çıkarıp bir köşeye fırlattı ve tek eliyle kendi tişörtünü de çıkardı.

"Seni çok seviyorum..." Dedi dudakları viranın dudaklarıyla bulaşmadan önce.

"Bende seni çok seviyorum..."

Viran ellerini kocasının çıplak beline koyup onu kendine daha da bastırdı.

Emir viranın iç çamaşırını da çıkardıktan sonra sırada kendi boxerini de çıkardı.

Artık tamamen tenleri ışığın altında parlıyordu.

Viranın üzerine eğilip önce dudaklarından başlayıp her yerine minik öpücükler kondurdu.

Geri çekildiğinde son kez viranın gözlerine bakıp iki eliyle kadının bacaklarını ikiye ayırıp arasına girdi.

Kendini onun içine ittiğinde viranın ağzından dökülen inlemeyle gözleri daha fazla karardı.

Hareketleri hızlandı ve ritmik bir hal aldı.

Her hareketinde yatak gıcırdıyor, birbrine çarpan tenlerinin ıslak sesleri odada melodik bir şarkı gibi yankılanıyordu.

"Ahh... Emir!"

"Söyle bebeğim, susma..."

Kendini daha sert itti karısının içine.

Ve son bir hamleyle vücudunu bir sarsılma ele geçirdi. Boşalmadan sonra bitkin bir hal ile bedenini viranın üzerine bıraktı ve sol göğüsüne dudaklarını bastırdı.

Tam kalbinin üzerine.

****

Onlar çok mutluydu. Bu gün oğullarının doğum gününü kutluyorlardı.

Umut 5 yaşına girmişti.

Viran elindeki pasta ile içeriye girdi ve umut mumları üfledi. Dileği ise annesi ile babasının hep böyle mutlu olmasıydı.

~~~

Çok duyguluyum...

Bir hikayenin daha sonuna geldik.

Özel bölümler gelecek. İstediğiniz bir çifti yorumlarda belirtin.

Sizleri çok seviyorum... Bu güne kadar yanıma olan tüm okuyucularıma çok teşekkür ediyorum.

Son kez okuyan herkes yorum yaparsa çok mutlu olurum🤍