ABİ Mİ? YOKSA DEĞİLMİ...

Umut, Her güzel şeyin başlangıcıdır.

🌷

Viran Duman

Sabah gözlerimi annemin Azarlarıyla açtım. E yani böylece kahvaltımı da yapmış oldum! Neymiş? Bu gün eve on kargo paketi gelmişte hepsi benim elbiselerim ve ayakkabılarımmış zaten bir yığın elibiselerim varmışta!

Beni Süslü doğurduysa ben ne yapabilirim! Yani evet biraz süslü olabilirim...

Biraz mı!

Üf sende kes be sesini! İç sesim bile beni aşağılıyor ağlayacağım! Kumandayı elimde çevirirken dizi seçmeye çalışıyordum. Ama aniden telefonuma gelen bildirimle Mesajlar kısmına girdim.

0523** Ee küçük cadı bakıyorumda ortalarda gözükmüyorsun? .9 : 10

0544** Senin işin gücün yokmu ya uğraşmasana benimle! . 9 : 10

0523** Bunu başlatan sendin. Bil bakalım yanımda kim var? . 9 : 11

0544** Ne bileyim ben? Hem Sor bakalım umrumdamı! . 9 : 12

0523** Umrundamı? .9 : 12

Ya Sabır!

0544** Umrum dışı. .9 : 12

Çevrimdışı

Hah gerçektenmi! Egolu, Aptal ve Beyinsiz! Ne demek bana görüldü atmak göstericeğim ben sana!

Hızla yerimden kalkıp üzerimdeki pandalı pijamaları çıkarıp beyaz askılı bir crop ve Bol, mavi kot bir pantalon giydim. Kumral saçlarımı ise açık bıraktım. Makyaja gerek yoktu (Annemin dediği kadarıyla...)

Biraz hava almak istiyordum. Tamam evde boş boş oturmakta güzel ama bir süre sonra bayıyor arkadaş!

Tam elimi kapı koluna atıp çıkacakken, Annemin sesiyle arkama döndüm.

"Viran! Dışarı çıkıyorsan eğer, abin telefonunu evde unutmuş onu da götür kızım."

Annem yanıma gelip telefonu bana verdiğinde ona baktım.

"Abim nerede ki?"

" Emir abinle Selma teyzenin bahçesinde oturuyorlar kızım."

Başımı sallayıp dışarı çıktım.

Emir abi ne alaka ya! Şimdi sırasımıydı.

Selma teyzelerin evinin önünde durduğumda bahçe kapısını açıp girdim. Bahar mevsiminde olduğumuz için her taraf çiçek kokuyordu ve Manolya mahallesi bu haliyle mükemmel görünüyordu.

"Viran! Geldinmi telefonumuda getirdin değilmi?'

"Yok abi daha yoldayım! Gerçekten Ya sabır ya."

"Bu gerginlik ne abiciğim?"

Abimin dedikleriyle gözlerini kısıp bana bakan Emirle 'Ne var' Anlamında başımı salladım.

Bu gün tersimizden uyandık.

Öyle!

Abimin yanındaki sandalyeyi çekip oturdum. Abim ve Emir abi haricinde Emir abinin kız kardeşi Yelda da vardı. Zaten Yelda ve Emir bu evin tek çocuklarıydı.

" Okul nasıl gidiyor Viran?"

Emirin sesiyle bir anlığına olsada kalbimin kasıldığını hissettim. Sesiyle bana büyü yapıyordu kesin!

"İ-iyi yani idare eder"

"Güzel"

"Hıhım güzel."

Dudaklarının kenarı kıvrıldığında kaşlarımı çattım. Bir kaç dakika sonra cebimdeki telefonun titremesiyle Elimi cebime attım ve telefonuma baktığımda Emir'in mesaj attığını gördüm.

0523** Telefonda aslan kesilen Viran hanım, karşımda kedi gibi. Saşırtıyorsun beni. .10 : 30

Kaşlarımı çatıp karşımdaki adama baktığımda benim aksime o sırıtarak beni izliyordu.

0544** Kaşınma istersen! . 10 : 30

0523** Kaşısana bi .10 : 31

Gözlerim kocaman açıldığında abimin bana garip garip baktığını fark ettim.

0544** Dua et abim yanımızda avukat. .10 : 31

0523** İnanki abin hiç sikimde değil küçük şeytan .10 : 32

0544** Bana yavşadığını söylerim! . 10 : 32

Bu sefer gözlerini kocaman açıp bana bakan oydu. Ben ise gülmemek için yanaklarımın içini ısırıyordum.

0523** Böyle birşey yapamazsın. .10 : 33

0544** Öyle bir yaparım ki aklın şaşar. .10 : 34

0523** Sen şeytandan bile dahada şeytansın. .10 : 35

0544** Ha şunu Bilesin avukat bey! Şimdi benimle uğraşmayı kes. . 10 : 35

0523** Sana yazmamı istemiyormusun? .10 : 36

0544** Hayır! Yaptığım bir hataydı. Pişman oldum ve bitti artık mümkünse bana yazma. .10 : 37

İstemediğimize eminmiyiz?

Eminiz!

Başını telefondan kaldırıp bana baktığında bende ona baktım. Ama o öyle yoğun bir şekilde beni inceliyordu ki...

Sertçe yutkunduğumda kararmış gözleri boğazıma takıldı. Emir abi ile bu mahallede tanışmıştık. Tabii biz buraya taşındığımızda, ben altı o ise on bir yaşındaydı. Şimdi ise ben yirmi iki o ise yirmi yedi yaşındaydı.

O son beş yılını bu mahallede geçirmemişti. Mesleğini iyice eline aldıktan sonra tekrar bu mahalleye dönmüştü. Biz küçükkende onunla kedi köpek gibi kavga ederdik. Aynı mahallede büyümüş; beraber anılar birktirmiştik. Ama o hiçbir zaman beni kardeşi olarak görmemişti. Bunu herzaman açık açık belli ederdi. Hatta ona abi dediğimde sinirlendiği de oluyordu.

Bizi seviyor işte!

Hayır!

Biz onu seviyoruz!

Bak işte ondan emin değilim...

Ah Viran ah

Yerimden kalktım ve sandalyeyi geri çekerek abime baktım.

"Ben artık gideyim abi"

"Tamam güzelim"

Hızla oradan uzaklaşırken emirin gözlerini üzerimde hissediyordum ama arkama bakmak istemedim. Biraz ağır konuşmuş olabilirdim...

Adama resmen bana yazma dedin Viran!

Ee ne olmuş yani!

Önce ona yazan sendin ama saçmalık...

Öf cidden öyle!

Neyse...

***

Bölüm sonuuu! bence hikayemiz güzel ilerliyor he ne dersiniz arkadaşlar bu arada lütfen okuyanlar yorum yapıp oy versinn kitabımızı daha çok kişi keşvetsin.

Viran karakterini sevdinizmi?

Emir karakterini nasıl buldunuz?

Kaya?

Yorumlarınızı bekliyorummm😘