Unutma...

Unutmaya çalışır insan, yapılan onca haksızlığı, görmezden gelinen haykırışları, derinlerde kanayan yaraları… Ama unutmak her zaman mümkün olmaz. Hayat, hatırlatır hep. Gidenin gölgesi, kıranın izi, düşürenin acısı yürekte bir sızı gibi kalır. Etrafında, "Unutma!" diyenler de çok olur. Seni daha da derine çeken, kalbini yeniden kanatan sesler yükselir.

Ama sen, onların sesine kulak asma. Onlardan farkın, yaralarını yüreğine sarışında, acını Rabbinin merhametine bırakışında gizlidir. Sana yapılanları insanlara değil, Rabbine havale et. Çünkü O, seni yarı yolda bırakmayan, dualarını duyan, dilediğin huzuru kalbine indiren tek sığınaktır.

Rabbin, seni her imtihanın sonunda huzurla buluşturur. O’nun emrettiklerine sarıldığında, doğru yolda yürüdüğünde, kalbinin derinliklerinde asıl mutluluğu bulursun. Kitabında, namazında ve İslam’ın güzelliklerinde saklıdır o huzur. Bu dünyada seni yarı yolda bırakanlar olur, sırtından vuranlar, güvenini suistimal edenler… Ama unutma ki, Rabbin seni yalnız bırakmaz.

Kim ne yaparsa yapsın, yapılan haksızlıkların karşılığı Allah’ın adaletinde saklıdır. Sen sabret, sen dayan. Senin kırılmış hayallerin, dökülen gözyaşların Allah’ın nazarında kıymetlidir. O, sana edilen her yanlışı görür, kalbine inen her darbeyi bilir. Sen, kalbinin yükünü Rabbine bırak. O, senin intikamını senden daha iyi alır, senin hakkını en adil şekilde savunur.

Hayatta çok çabalarsın, “Gitme” dersin ama giden gider. Arkasına bile bakmadan kaybolur. Sen tüm kalbinle tutmaya çalışırken, belki onlar çoktan bırakmıştır seni. Ama bil ki, gitmek isteyeni tutamazsın, kalmak isteyeni de gönderemezsin. İnsanlara bel bağlama. Seni bir gün mutlaka terk ederler. Ancak Rabbin, seni asla bırakmaz. Sana senden daha yakındır.

Dünyanın geçici bağlarını unut. Senin gerçek bağın, Rabbinle olan bağındır. Hayatta kapılar yüzüne kapansa da, Rabbin sana daha güzel kapılar açar. İnsanlar seni yalnız bıraksa da, Rabbin seni hiç yalnız bırakmaz. Sen, Rabbinin kapısını çalmayı öğren. O kapı, hiçbir zaman kapanmaz. Kelimelerin olmasa bile içinden geçenleri bilir, sustuklarını da duyar.

Hayat devam ediyor. Sen de hayatına devam et. Geçmişin yüklerini, seni üzenleri, kalbini kıranları unut. Ama Rabbinin rahmetini asla unutma. Çünkü insan, huzur bulduğu yerin yolunu unutmaz. O yol, Rabbine yöneldiğin yoldur.

İnsanların gözünden düşebilirsin, kalplerinde yerin olmayabilir. Ama Rabbinin yanında asla değersiz olmazsın. İnsanların terk ettiği her an, Rabbin sana daha yakın olur. Kalbini kıranlara karşı sabret, çünkü Allah’ın adaleti asla şaşmaz. Senin gözyaşına sebep olanların hesabını en çetin şekilde sorar.

Unutma! Sen topraktan geldin ve bir gün yine toprağa döneceksin. Ama bu kısa yolculuğu, Rabbinin rahmetiyle süsle. Her düşüşte elini Rabbinin rahmetine uzat. Çünkü O, seni her zaman ayağa kaldırır. Senden istediği sadece samimiyetle O’na yönelmen. Eğer kalbin Rabbinin huzuruna yönelirse, dünya sana ağırlık yapmaz, dertler seni ezemez.

Hadi dön Rabbinin kapısına. Firdevs Cennetine uzanan yolda, O’nun rahmetiyle yürümeye başla. Kalbini, hayallerini, umutlarını ve dualarını Rabbinin eline bırak. Çünkü O, senin dualarını geri çevirmeyen, sana senden daha çok değer veren ve seni her koşulda koruyandır.

Rabbinin sana sunduğu huzura sarıl. O seni terk etmez, çünkü Allah sevdiği kulunu asla başkasının insafına bırakmaz. Yeter ki sen, O’na yönel. İmanı güçlü olanın yolu daima aydınlıktır.

Firdevs Cenneti gibi bir nimet seni bekliyorken, dünya oyunlarına aldanma. İnsanlar gidecek, dünya bitecek, ama Rabbinin sevgisi ve rahmeti ebedidir. Şimdi dön Rabbine ve her şeyi O’na bırak. O’nunla huzur bul ve en güzel günlere doğru yol al!