Allah bize yeter

ALLAH BİZE YETER

Eğer kalbinin derinliklerinden hissedersen, ALLAH sana yeter.
Onun rahmetine güvenip, teslim olmayı bilirsen,
İçindeki fırtınalar diner, huzurla dolarsın.

Doğru yaşayıp, secdede eğilip, kendini Rabbinin kollarına bıraktığında,
Dünyanın tüm yükleri hafifler,
Hayatın güzelliklerini görmeye başlarsın.

Tek gayen, ALLAH’ın huzuruna temiz çıkmak olsun.
Eğer bu gayeye gönülden bağlanırsan,
Dünya seni yorsa da, kalbini acıtsa da,
Bil ki bunlar, Rahman’ın sana sunduğu birer imtihandır.

Dünya bir imtihan yeridir;
Toprak, su, rüzgâr, insanlar, hatta hayvanlar…
Hepsi seni sınamak için yaratılmış birer ayettir.

Rabbimiz bunca nimetle bizi sarıp sarmaladı.
Ama biz, ne şükrünü hakkıyla edebildik,
Ne de O’na dönmesini bildik.

Düşün…
Bizi yaratan, bunca güzelliği bahşeden kim?
Dünyanın her zerresini kusursuzca şekillendiren,
Bizi her an gözetleyen kim?

ALLAH kulu için iyiyi diler.
Ama biz, O’nu unutup, geçici heveslerin peşinden koşarız.
Sanki dünya bize kalacakmış gibi,
Sonsuza dek yaşayacakmışız gibi davranırız.

Oysa ölüm bir son değil, yeni bir başlangıçtır.
Kabir, ebedi bir yolculuğun ilk durağıdır.

Biz, yarını planlarken,
Bugünün dahi garantisi olmadığını biliriz ama unutmayı seçeriz.
Dünyanın, solmuş bir yapraktan farkı olmadığını anlamayız.

Unutma!
ALLAH bir “Ol” derse,
Sadece dünya değil, içinde her şey savrulur.
Peki o gün geldiğinde, sen nereye kaçacaksın?
Hangi yöne dönersen dön, O’nun hükmünden kaçış yok.

Eğer kurtuluşa ermek istiyorsan,
Bugün dön Rabbine!
Affetmesini dile.

De ki:
“Rabbim, kapına geldim.
Günahım çok, hatam çok, ama Sen’in merhametin her şeyden büyük.”

Umudunu asla kesme!
Rabbim seni seviyor.
O yüzden imtihanlarla seni güçlendiriyor,
Daha iyi bir mertebeye ulaştırmak için sana sabır öğretiyor.

Her zorlukta, “ALLAH bana yeter” diyebilmeli insan.
Secdeye kapanmalı, gözyaşlarını dökmeli.
Çünkü en büyük huzur, O’na yöneldiğinde gelir.

Kime şikâyet edeceksin derdini?
Hangi kapıyı çalsan, senden haberdar olan bir Rabbin yok mu?
O her şeyi görür, her fısıldadığını duyar.
O yüzden, yüreğinin yükünü Ona bırak.

Dünya gelip geçer.
Ne mal kalır ne mülk.
Eline geçen sadece amelindir.
Kabirde, dünya sana yoldaş olmaz,
Ama ALLAH seninledir.

Bu yüzden:
Kimseyi kırma, hakkını gasp etme.
Hayat, başkalarını memnun etmek için harcanacak kadar uzun değil.
Ne insanlar için imanını zedele,
Ne de dünyalık için Rabbinden uzaklaş.

Dünyanın malı dünyada kalır.
Sana yalnızca O’nun rahmeti yeter.

Son nefes geldiğinde:
Rabbine sunacak bir şeyin olsun.
Dilinin sustuğu, kalbinin çarptığı, ama konuşamadığın o anda,
Yalnızca amellerin ve O’na duyduğun teslimiyet seninle olur.

Düşün!
Bir ömür dünya için çabalıyorsun,
Ama aslında o beden de, o can da sana ait değil.
O zaman neden bu dünyaya bu kadar bağlanıyorsun?

Sana verilen nimetlerin sahibini düşün.
Sana verilen bu emaneti kimden aldığını hatırla.
Ve dön! Sadece O’na dön!

Dünya solan bir çiçektir.
Ama O’na yöneldiğinde kalbin yeşerir, ruhun aydınlanır.
Rabbim bizi, huzuruna tertemiz çıkan kullarından eylesin.

De ki:
“ALLAH’ım!
Sen kapına geleni geri çevirmezsin.
Kapında aç, susuz, mahcup bir kul olarak duruyorum.
Beni kabul et.
İmanımı kalbimde öyle bir kökleştir ki,
Ne şeytanın vesvesesi, ne dünyanın cazibesi onu söküp atamasın.
Beni huzurunda secde eden,
Darlıkta da bollukta da yalnızca sana yönelen kullarından eyle.”

ALLAH BİZE YETER.
O’na güvenen, ne dünyadan korkar,
Ne de ahiretten endişe eder.
Her nefesimizde, her adımımızda,
Rabbim bizi O’ndan ayırmasın.