18. Bölüm İlk Roman

Roman ödevi açıklandıktan sonra bütün hafta boyunca tek bir şey düşündüm
Nasıl bir hikaye yazacaktım?
Defterimin ilk sayfasında sadece tek bir cümle vardı.
"Bir zamanlar korkularını yenmeye çalışan bir kız varmış..."
Ama devamı gelmiyordu.
Ertesi gün okul kütüphanesine gittim.
Raflarda onlarca roman vardı.
Mecare...
Polisiye...
Fantastik...
Hepsinin ilk sayfasını merak ederek açtım.
O anda kütüpheneci yanıma geldi.
"Bir şey mi arıyorsun?"
"Aslında..."
"İyi bir hikayenin nasıl başladığını."
"Kalpten başlar."
Bu söz aklıma kazındı.
Okul çıkışında Defne ve Aras' la parka uğradık.
Bankta otururken defne bana döndü.
"Romanın nasıl gidiyor?"
"Daha ilk sayfadayım."
"Takıldım."
Aras elindeki taşı gölete attı.
"Belki de fazla düşünüyorsundur."
"Ne demek istiyorsun?"
"Bazen yazmaya başlamadan önce mükemmel olmasını istiyoruz."
"Ama hiçbir hikaye mükemmel başlamaz."
"Yazdıkça güzrlleşir."
İkisine de baktım.
Haklıydılar.
Akşam odamda masama oturdum.
Hayal Defteri'ni açtım.
Sonra roman defterini önüme koydum.
Kalemi elime aldım.
Ve bu kez durmadım.
Bir sayfa...
İki sayfa...
Üç sayfa...
Saatlerin nasıl geçtiğini anlamadım.
Annem kapıyı çaldığında gece olmuştu.
"Hala yazıyor musun?"
Gülümsedim.
"Evet."
"Galiba sonunda başladım."
Annem masadaki sayfalara baktı.
"Okumayacağım."
"Çünkü önce sen bitirmelisin."
Sonra odadan çıktı.
Bu bana kendime güven verdi.
Yatmadan önce Hayal Defteri'ne yine bir not yazdım.
Hayal No:7
"Bir gün insanlar kitaplarımı okurken kendilerinden bir parça bulsunlar."
Defteri kapattım.
Pencereye doğru yürüdüm.
Gökyüzünde ay bütün parlaklığıyla duruyordu.
Kendi kendime gülümsedim.
Çünkü artık şunu biliyordum.
Her büyük kitap....
Bir zamanlar yazılmaya cesaret edikmiş ilk cümleyle başlamıştı.
Ve benim hikayem...
Henüz daha ilk sayfalarındaydı.