31. bölüm · Tutkunun izi
30
Yarın Almanyaya gidişimin şerefine anneannem herkesi eve çağırmıştı. Teyzemler bile Ankaradan gelmişti. Herkesle tek tek vedalaştım. Melis abla, Elif abla ve Gözde ağlayınca ben de gözyaşlarıma hakim olamadım. Bu kadar kalabalık arasında gözüm hala Ayazı arıyordu. Hava almak için bahçeye çıktığımda Kaan abi yanıma gelip bir sigara yaktı.
"Gidiyorsun demek Suzi."
"Gidiyorum Kaan abi."
"Özleyeceğiz seni."
"Ben de sizi. Ama benden kurtulduğun için mutlusun değil mi?"
"Hem de çok. Saçmalama be kızım. Sen benim küçük kardeşimsin. Bir telefonla hemen Almanyadayım."
"Teşekkür ederim Kaan abi."
Kaan biraz durdu. Sigarasını içine çekip "Bunu söylemem ne kadar doğru bilmiyorum ama Ayaz çok üzgün. Başta desteklemememin sebebi de buydu. Keşke yine de arkadaş kalabilseydiniz."
"Boş ver abi. Yaşadıklarımız bizle kalsın. Siz haklıydınız demekten başka söyleyecek sözüm yok. Ayaz iyi biri."
Kaan abi bana sarıldı. Davetliler gidince anneannemle başbaşa kaldık.
"Suzim yolun açık olsun kuzum. Seni çok özleyeceğim."
"Ben de anneanne. Teşekkür ederim desteklediğin için."
"Ne yalan söyleyeyim başta gitmeni istemedim. Ama Ayazla olanlardan sonra gitmen daha iyi olacak."
"Gitme isteğim Ayazla tanışmadan önceydi. Ben kendimi tanımak istiyorum sadece."
"Ne diyeyim Suzan. Seninle gurur duyuyorum. Sık sık gelirim artık."
"Gel tabi."
Sabah bavullarımı alıp aşağı indim. Teyzemlerler birlikte havaalanına gittik. Hepsiyle ağlayarak vedalaşıp pasaport kontrolünden geçince yapayalnız kaldım. Ayaz gelmemişti. Bana veda etmedi.
Tam uçağa binecekken telefonuma gelen mesajla duraksadım. Mesaj Ayazdandı.
Suzan, gelmediğimi düşündüysen yanıldın. Ben seni son ana kadar izledim. Gözlerindeki hüzüne tanıklık ettim. Kendine iyi bak Suzan. Ne olursa olsun buradayım. Bizi bu duruma getirdiğim için özür dilerim. Çok mutlu ol ama ben sensiz mutlu olamayacağım.
Ayaz son golünü atıp kaçmıştı. Mesajla birlikte gözyaşlarıma hakim olamadım. Uçağa binmeye bile tereddüt ettim. Bacaklarım gitmedi. Ama durdum ve ne için tüm bunları göze aldığımı hatırladım. Tüm uçak boyunca ağladım. 4 saatlik yolculuk sonunda Almanyaya vardım. Artık yeni hayatım başlayacaktı.
