Tahta Giden Yol

Thor, Asgard’ın en büyük salonlarından birinde, altın işlemeli taş duvarların arasında ağır adımlarla ilerledi. Çekiç kadar güçlü, gök gürültüsü kadar kudretliydi. Fakat şimdi, içini kemiren bir huzursuzluk vardı. Babası Odin, Ataların Atası, onu yanına çağırmıştı. Her çağrıldığında yeni bir sorumlulukla karşılaşacağını bilirdi. Ama bu kez içindeki sıkıntı daha derindi.
Taht salonuna adım attığında, dev sütunların gölgesi üzerine düştü. Odin, yüksek mermer tahtında oturuyor, gözleri ile oğlunu tartıyordu. Yanında Hugin ve Munin, sessizce kanatlarını çırpıyordu.
“Odin, Ataların Atası, beni neden çağırdınız?” dedi Thor, sesi gür, ama içindeki belirsizlikle gölgelenmişti.
Odin, derin bir nefes alarak oğlunun gözlerinin içine baktı. “Thor, seni çağırmamın bir sebebi var.”
Thor, kollarını göğsünde kavuşturdu. “Biliyorum, baba. Ama sebebiniz nedir?”
Odin, sözlerini tartarak devam etti. “Biliyorsun ki, benden sonra tahta geçecek olan sensin. Ve bir kralın yalnız olmaması gerekir. Bu yüzden evlenmen şart.”
Thor kaşlarını çattı. “Evlenmek mi?”
Odin başını hafifçe salladı. “Evet, oğlum. Bir kralın yanında bir eşi olmalı. Tahta geçmeden önce bir eş seçmelisin.”
Thor bir an durdu, yumruklarını sıktı. Babası ona krallık görevlerini öğretmişti ama bu, beklemediği bir şarttı.
“Eğer evlenmezsem, tahta geçemiyor muyum?” diye sordu, sesi çatallanmıştı.
Odin’in bakışları sertleşti. “Şartım bu, Thor. Eğer evlenmezsen, kral olamazsın.”
Thor, öfkesini bastıramadı. “BABA! TAHTA GEÇMEM İÇİN BENİ EVLİLİĞE ZORLAYAMAZSIN!” diye haykırdı. Salonun duvarları onun sesiyle titredi.
Odin’in gözleri bir an için göklerin karanlığı gibi çaktı. “Ne cüretle bana bağırırsın, evlat?”
Thor derin bir nefes aldı. “Cüret değil, baba. Ama beni bir evlilik şartına bağlaman adil değil. Neden bu kadar ısrarcısın?”
Odin, tahtında geriye yaslandı. Sesi ağır ve kesindi. “Çünkü bir krallık yalnızca bir erkeğin omzunda yükselemez. Yanında bir eş olmalı ki, halkın ve krallığın huzur içinde olsun.”
Thor başını iki yana salladı. “Yanımda bir eş olacak diye krallık daha mı güçlü olacak?”
“Aynen öyle, oğlum.”
Thor’un öfkesi artıyordu. “Baba, ben tahta geçmek istiyorum ama evlenmek istemiyorum.”
Odin’in sesi keskinleşti. “Sen istesen de istemesen de, evleneceksin.”
Thor kaşlarını çattı. “Beni zorla mı evlendireceksin?”
Odin gözlerini kısmıştı. “Bu gidişle evet, zorla olacak.”
Thor, dişlerini sıktı. “ATALARIN ATASI OLABİLİRSİN AMA BENİ ZORLA EVLENDİREMEZSİN!”
Odin, salonu dolduran bir sessizliğin içinde, oğlunun öfkeli gözlerine baktı. “Zorlarım, Thor. Hem de öyle bir zorlarım ki, ruhun bile duymaz.”
Thor derin bir nefes aldı. “Zorla, o zaman baba. Ama bil ki, evlenmeyeceğim.”
Odin’in yüzü gölgelendi. “İnat etmeye devam et, Thor. Ama bu evlilik gerçekleşecek.”
Thor, babasının bu sert sözlerinden sonra başını eğdi. Sesini biraz alçaltarak konuştu. “Baba, benim için evlilik şu an önemli değil. Krallığın sorumluluklarına odaklanmalıyım.”
Odin, oğlunun sözleri üzerine sessiz kaldı. Bir an düşündü, sonra ağır bir ifadeyle konuştu. “Thor, bir krallığın gücü ve istikrarı, bir liderin yanında güçlü bir eşin olmasına bağlıdır. Bunu anlamalısın.”
Thor iç çekti. “Ama ben henüz hazır değilim, baba. Zamanı gelince evleneceğim.”
Odin, oğlunun inadı karşısında içinden bir iç çekti ama bunu belli etmedi. “Thor, senin kararını anlıyorum. Ama krallık için bazı fedakarlıklar yapmalısın. Bu konuda daha fazla tartışmayacağım.”
Thor, babasının kararlılığını görünce başını salladı. “Peki, Ataların Atası. O zaman izninizle gidiyorum.”
Odin, sessizce başını eğdi. “İznim senin, oğlum.”
Thor, kalbi öfkeyle dolu bir şekilde salonu terk etti. İçindeki fırtına, göklerde çakan yıldırımlar gibiydi. Bir yandan krallığı için sorumluluklarını biliyor, bir yandan da özgürlüğünün kısıtlandığını hissediyordu.