Kralın Tereddüdü

Thor, sarayın geniş taş koridorlarında ileri geri yürüyordu. Kalbinde bir ağırlık vardı; Odin’in kararı, sırtında taşınması zor bir yük gibi hissediliyordu. Babası, onun kral olmaya henüz hazır olmadığını düşünüyordu. Thor ise buna katılmıyordu. Evlenmeden de kral olabilirdi, bunu Odin’e kanıtlaması gerekiyordu. Ancak nasıl?
O sırada tanıdık bir ses duyuldu.
“Selam, Thor.”
Loki, gölgelerden sıyrılarak Thor’un yanına geldi. Yüzünde her zamanki gibi hafif alaycı bir gülümseme vardı.
Thor, kaşlarını çattı. “Ne işin var senin burada?”
Loki omuz silkerek etrafına bakındı. “Burası da bana ait bir yer, kardeşim. İlla ki karşılaşacağız.”
Thor iç çekti. “Orası da doğru.”
Loki sinsi bir gülümsemeyle başını yana eğdi. “Ben hep doğruları söylerim zaten.”
Thor alaycı bir kahkaha attı. “Sen ve doğruları söylemek… İkisi bir araya gelmez bence.”
Loki gözlerini devirdi. “Nedenmiş Thor? O kadar kötü biri miyim ben?”
Thor’un gözleri kısıldı. “Sence?”
Loki düşünüyormuş gibi yaptı, sonra omuz silkerek cevap verdi. “Bence değilim. Kötü falan sizin uydurmalarınız.”
Thor başını iki yana salladı. “Bizim uydurmalarımız, öyle mi?”
Loki, kollarını açarak abartılı bir jestle cevap verdi. “Evet, yoksa ben iyiliğin ta kendisiyim.”
Thor kahkahasını tutamadı. “Güldürme beni, Loki. Sen ve iyilik misali! Yaptığın şeyleri saysam yerin dibine girersin.”
Loki umursamazca göz kırptı. “Saysana be, çok merak ettim.”
Thor parmaklarını kaldırarak saymaya başladı. “İhanet, kandırma ve hile… Buna benzer şeyler, canım kardeşim.”
Loki gözlerini devirerek elini salladı. “Bunlar ufak şeyler, bebeğim.”
Thor’un sabrı tükeniyordu. “Loki, beni delirtme! Ne için geldin buraya? Cidden seninle uğraşamam.”
Loki sahte bir şaşkınlıkla kaşlarını kaldırdı. “Uğraş diyen yok zaten.”
Thor’un çenesi kasıldı. “Bak, kafam yerinde değil. Seninle uğraşamam.”
Loki, kaşlarını kaldırarak ona meydan okurcasına baktı. “Hmm, ufacık uğraşsan olmaz mı?”
Thor derin bir nefes aldı, sabrının sınırında olduğunu hissetti. “Loki, beni delirtme! Neden geldiysen söyle, sonra git olur mu?”
Loki gözlerini devirdi, ama hafifçe gülümseyerek konuşmaya başladı. “Off, seninle de konuşulmuyor ya.”
Thor’un sesi bir oktav yükseldi. “Loki!!”
Loki ellerini kaldırarak teslim olmuş gibi davrandı. “Tamam, tamam. Kral olmaya hazırlanıyorsun ama Odin’in kararına karşı geliyorsun. Bu durumu senin için biraz daha ilginç hale getirebiliriz.”
Thor, kaşlarını çatıp şüpheyle baktı. “Ne demek istiyorsun?”
Loki gözlerini kısıp sinsi bir gülümseme takındı. “Bir planım var.” dedi yavaşça. “Kral olmadan önce, kendi taçlandırmanı sağlamalıyız. Eğer bunu başarırsan, Odin’in kararını hiçe saymış olursun.”
Thor, hafifçe geri çekildi. İçinde bir huzursuzluk vardı. “Ama bu çok tehlikeli, Loki. Odin'i karşıma almak istemiyorum.”
Loki kahkaha attı. “Tehlike, her zaman bir maceranın parçasıdır, kardeşim.” dedi gülümseyerek. “Hem, biraz eğlence iyi gelmez mi? Bunu başardığında, belki de onun gözünden düşmemek için gerekenleri de öğrenirsin.”
Thor’un yüzü gerildi. “Senin planların her zaman kötü sonuçlanıyor. Sonunda ikimizi de zor bir duruma sokabilirsin.”
Loki, kollarını iki yana açarak hafifçe eğildi. “Biraz risk almadan ne elde edebilirsin ki? Hayat, tekdüze bir oyun değil, aksiyona ihtiyacımız var!”
Thor derin bir nefes aldı. “Tamam, ama eğer bu işte bir terslik çıkarsa, bütün sorumluluğu sen üstleneceksin.”
Loki umursamazca güldü. “Kardeşim, ben her zaman sorumluluğu üstlenirim. Şimdi beni takip et, bir plan yapmalıyız!”
Thor, Loki’nin arkasında yürürken içindeki şüpheyi bastırmaya çalışıyordu. “Bakalım bu sefer ne kadar ileri gidebiliriz?” diye düşündü.
İkili, Odin’in gözünden uzaklaşarak maceralarına doğru yola çıktılar. Thor’un içinde belirsizlik, Loki’nin içinde ise kurnaz bir sevinç vardı.