Krallığın Yükü

Thor, Bifröst Geçidi'ne adım attığında Heimdall’ın gözleri ona çevrildi. Gözlerinde her zamanki gibi keskin bir bilgelik vardı. Gökkuşağı gibi parlayan geçit, altlarında hafifçe titreşiyordu. Asgard semalarında fısıldayan rüzgâr, yaklaşan bir değişimin habercisi gibiydi.
Heimdall, savaşçı duruşuyla gülümseyerek Thor’a baktı.
“Ooo, kralımız, hoş geldin,” dedi, sesi her zamanki gibi sakindi ama içinde hafif bir alay gizliydi.
Thor kaşlarını çattı. “Hâlâ bir kral değilim, Heimdall.”
Ama Heimdall ısrarcıydı. “Ama yakında olacaksın.”
Thor iç çekti, sanki göğsüne ağır bir yük binmiş gibi. “Sanmıyorum.”
Heimdall başını hafifçe eğerek Thor’u süzdü. “Neden sanmıyorsun? Ataların Atası, senden başka kime krallığı devredebilir?”
Thor kollarını göğsünde kavuşturdu, sesi biraz sertleşmişti. “Elbette Loki’ye. Başka kime devredebilir? Balder’e mi devredecek sanıyorsun?”
Heimdall bir an duraksadı, sonra derin bir nefes aldı. “Sorun ne, Thor? Kral olmak için seni seçtiğini tüm krallık biliyor.”
Thor başını hafifçe eğerek ayaklarının altındaki ışıldayan taşlara baktı. “Sorun şu, Heimdall; kral olmam için evlenmem şart ama ben evlenmek istemiyorum. Neden evlenmek zorundayım ki?”
Heimdall hafifçe gülümsedi. “Ataların Atası'nın bir bildiği var ki, seni evlendirmek istiyor.”
Thor’un gözleri öfkeyle parladı. “Ne gibi bir bildiği olabilir, Heimdall? Kral olmak için evlenmek şart değil! Onun zorunlu tutması beni sinirlendiriyor. Hep kendi istediği olsun istiyor.”
Heimdall omuz silkti. “Alınma ama, Thor; krallık tek bir kişiyle yönetilecek bir şey değil. Bunu bilmen iyi olur.”
Thor kaşlarını çattı. “Sende mi, Heimdall?”
Heimdall sakin bir ifadeyle başını salladı. “Bende mi ne? Bak, seni severim, bilirsin ama krallık tek bir kişi tarafından yönetilemez.”
Thor iç geçirdi, gözlerini devirdi. “Anladık, anladık; krallık tek kişiyle yönetilemez.”
Heimdall hafifçe gülümsedi. “Aferin canım arkadaşım. Şimdi düşün, taşın ve ona göre karar ver.”
Thor başını iki yana salladı. “Neye karar vereceğim acaba? Neyse, ben gidiyorum. Tekrar gelirim yanına.”
Heimdall sadece başını salladı. “Peki.”
Koridorun Gölgeleri
Thor, Bifröst geçidinden ayrılıp sarayın koridorlarında ilerlerken aklında hâlâ Heimdall’ın sözleri vardı. Altın işlemeli duvarlardan yansıyan ışık, yolunu aydınlatıyordu ama zihni karmaşıktı. Tam o sırada karşısına Loki çıktı.
“Hey, Thor, ne haber?” dedi Loki, dudaklarında her zamanki muzip gülümsemesiyle.
Thor gözlerini kıstı. “Loki, seninle uğraşamam. Şu an işim var.”
Loki başını hafifçe yana eğerek kaşlarını kaldırdı. “Ne işin var bakalım? Bensiz işlerin de oluyor muymuş?”
Thor derin bir nefes aldı. “Evet, oluyor, Loki. O yüzden beni yalnız bırakabilir misin?”
Loki, kurnaz bir hareketle kolunu Thor’un omzuna attı. “Ama birader, ben seni özledim. Biraz sohbet edelim.”
Thor gözlerini devirerek Loki’nin kolunu omzundan ittirdi. “Loki, o kolunu boynumdan çek; yoksa iyi şeyler olmaz.”
Loki kahkahasını bastırmaya çalışarak başını salladı. “Ne gibi iyi şeyler olmaz? Çok merak ettim.”
Thor'un sesi ciddi bir tona büründü. “Loki, şaka yapmayı bırakalım. Bana ne yapmak istediğini biliyorum ve şu an seninle zaman kaybedecek durumda değilim.”
Loki, hafif bir kahkaha attı ama gözleri dikkatlice Thor’u inceliyordu. “Tamam, tamam. Anladım. Ama belki de sana yardımcı olabilirim. Görünüşe göre bir şeyler seni rahatsız ediyor.”
Thor’un çenesindeki kaslar gerildi. “Senin yardımın bana göre değil, Loki. Başka bir şey düşün.”
Loki bir adım geri çekildi ama gülümsemesi azalmadı. “Birader, her zaman zor durumda kalıyorsun. Belki de bir bakış açısı değişikliği sana iyi gelebilir. Sonuçta, krallık sadece bir görev değil, aynı zamanda bir sorumluluk.”
Thor, Loki’nin sözlerini düşündü ama ona belli etmek istemedi. “Yine de, bu konuda kendi başıma karar vereceğim. Senin yardımına ihtiyacım yok.”
Loki hafifçe gülümsedi ve ellerini havaya kaldırdı. “Peki, Thor. Eğer fikrini değiştirirsen, bana haber ver. Ben buradayım.” Thor başını sallayarak Loki’ye veda etti ve koridorun sonunda kayboldu. Loki arkasından bakarken gözleri anlam doluydu. İyi miydi, kötü müydü bilinmezdi. Ama bir şey kesindi—Loki’nin aklında her zaman bir plan vardı.