Kaderin Gölgesi

Geçmiş Zaman
Odin, göğün en yüksek noktasından Midgard’a bakarken derin düşüncelere dalmıştı. Friggya ile konuştuktan sonra, buraya gelmeye karar vermişti. Onun aklındaki düşünceler, zamanın ve kaderin ördüğü bir ağ gibi karmaşıktı. Midgard halkı, onun gözünde hâlâ güçlenmeye muhtaçtı. Bu yüzden kendi soyunu, bu topraklarla daha da iç içe geçirmek istiyordu. Ancak bunun için doğru kararı verip vermediğinden emin olamıyordu.
Uzakta, bir evin içinde yaşanan küçük bir sahne Odin’in dikkatini çekmişti. Elder ve Alva, sessiz bir huzurun içinde, ama bir o kadar da gerilim dolu bir sohbetin ortasındaydılar.
Alva’nın gözleri, Elder’in üzerine dikilmişti. Hafifçe çatılmış kaşlarının arasında, belli belirsiz bir şüphe gizleniyordu. İçinde anlamlandıramadığı bir huzursuzluk vardı. Elder’in ondan sakladığı bir şeyler olduğunu hissediyordu, ama ne olduğunu bilmiyordu.
Elder, küçük bebeklerini kucağında tutarken huzurlu görünüyordu. Ellerinin sıcaklığı, minicik bedeni sarıyor, onu güvende tutuyordu. Ama Alva’nın zihni, bu güzel görüntünün ardında bir şeyler olduğunu söylüyordu.
"Elder, ne yapıyorsun?" diye sordu Alva, sesindeki merak ve şüpheyi gizleyemeyerek.
Elder, başını kaldırıp ona gülümsedi. "Ne yapıyormuşum sevgilim?" diye karşılık verdi.
Alva’nın içindeki huzursuzluk büyüyordu. "Sen söyle ne yaptığını?"
Elder hafifçe iç çekti. "Hiçbir fikrim yok ne yaptığımızdan, şu an bebeğimizle ilgileniyorum gördüğün gibi."
Alva, gözlerini kıstı. "Onu görüyorum ama ben sana onu sormuyorum, Elder."
Elder, anlamaz bir ifadeyle başını yana eğdi. "Neyi soruyorsun o zaman sevgilim?"
"Ne yaptığını ben mi sana söyleyeceğim?"
Elder, kaşlarını çattı. "Evet ben ne yaptığımı dahi bilmiyorum, Alva."
"Cidden mi?"
"Evet, cidden ne yaptığımı dahi bilmiyorum ama sen söylersen bileceğim."
Alva derin bir nefes aldı. "Düşün, bul ne yaptığını, Elder."
Elder’in yüzünde hafif bir gerginlik belirdi. "Sevgilim, neden böyle yapıyorsun? Ha, bana söyler misin? Ben daha ne yaptığımı, ne hata işlediğimi dahi bilmiyorum. Burada minicik kızımızla ilgileniyorum sadece."
Elder ve Alva arasındaki bu gerilimli diyalog devam ederken, Odin onları izliyordu. Gözleri, özellikle küçük bebeğe odaklanmıştı. Kendi çocuğuyla bu kızın kaderini birleştirmek... Bu düşünce aklından çıkmıyordu. Ancak böyle bir karar tüm halklarını etkileyecek büyük bir meseleydi.
Alva, içindeki şüphenin büyümesine engel olamıyordu. Elder’in bazı sırları olduğuna inanıyordu. Ama bunları bilerek mi saklıyordu, yoksa kendi de farkında olmadığı bir gerçeğin içinde mi sürükleniyordu?
Alva, derin bir nefes aldı ve kendini toparlamaya çalıştı.
"Şimdi iyi misin?" diye sordu Elder, endişeyle.
"Evet, iyiyim… Ama sanki biri bizi izliyor gibi hissediyorum."
Elder, hafifçe güldü. "Kim bizi izleyecek sevgilim?"
Alva, omuzlarını silkti. "Bilmiyorum, Elder."
Elder, onun elini tuttu ve gözlerinin içine baktı. "Peki sevgilim, cidden iyisin şimdi değil mi?"
Alva, başını salladı. "Evet, iyiyim sevgilim."
Elder, hafifçe fısıldadı. "Mín ást'ım, böyle yapmasan mı?"
Alva, ona derin bir bakış attı. "Ben bir şey yapmıyorum, sadece yaptığını kabullenmeni istiyorum o kadar."
Elder, iç çekerek başını salladı. "Drottning mín, yapma. Cidden bilmiyorum ne yaptığımı, sen söyle de bileyim."
Alva, ona uzun uzun baktı. "Cidden bilmiyor musun ne yaptığını?"
"Hayır bilmiyorum, bilsem söylerim değil mi sana?"
Alva, hafifçe içini çekti. "Bilemeyeceğim artık."
Elder, onun elini sıkıca tuttu. "Bilirsin benim güzel sevgilim."
O sırada Odin, onları biraz daha izledikten sonra usulca oradan ayrıldı. Kararsızlık içinde yürürken, zihni sorularla doluydu. Bu küçük kız çocuğunu kendi oğluna gelin olarak seçmeli miydi? Böyle bir karar, halklarının geleceğini şekillendirecek kadar büyük bir adımdı. Eğer bunu yaparsa Midgard ve kendi soyunu birbirine daha sıkı bağlayabilirdi. Ama ya yanlış bir karar olursa?
Elder ve Alva, onun izlediğini bilmeden konuşmaya devam ediyorlardı. Alva’nın içini kemiren şüphe, Elder’in bilmediği bir gerçeğin gölgesi gibi üzerlerine çökmüştü.
Elder, onun gözlerine sevgiyle baktı. "Ek elska þik."
Alva, hafifçe gülümsedi. "Ben de…"
Odin, düşünceli adımlarla uzaklaşırken, gökyüzündeki yıldızlar sanki onun kararını bekliyormuş gibi parıldıyordu.
YABANCI KELİMLERİN ANLAMI
1. Mín ást - Aşkım, sevgilim.
2. Drottning mín- Kraliçem
3.Ek elska þik - Seni seviyorum.