8.Bölüm

SEZİN DEN DEVAM

Sabah alarmımın sesiyle uyandım. Telefonumu elime alıp alarmı kapattım

ve birkaç dakika yatakta oturdum. Son zamanlarda hayatımda o kadar çok şey

değişmişti ki artık yeni bir güne başlarken neyle karşılaşacağımı merak

ediyordum.Yataktan kalkıp dolabıma yöneldim. Üzerime kot pantolon ve

beyaz bir tişört giydim. Saçlarımı tarayıp aşağı indim.Mutfakta abim kahvaltı

hazırlıyordu. Beni görünce elindeki tabağı masaya bıraktı."Günaydın,

prenses." "Günaydın. Kahvaltıda ne var?"
"Menemen yaptım.""Abim, senin yaptığın

menemen yenir mi acaba?"Kaşlarını kaldırıp bana baktı."

Hanımefendi, sabah sabah yaptığım iyiliği sorgulama."

Gülerek sandalyeye oturdum. "Tamam, tamam. Hemen havaya girme."

Kahvaltımızı yaparken telefonuma bir mesaj geldi. Bilinmeyen bir numaraydı.

Bilinmeyen Numara: Sezin, seninle konuşmam gerekiyor. Bugün saat ikide eski hastanenin karşısındaki kafeye gel.

Mesajı birkaç kez okudum. Numaranın kime ait olduğu hakkında hiçbir fikrim

yoktu.Abim telefonuma bakmaya çalışınca ekranı kendime çevirdim.

"Ne oldu?" diye sordu."Birisi buluşmak istiyor.""Kim?""Bilmiyorum, numara

kayıtlı değil.""Tanımadığın insanlarla buluşmasan daha iyi olmaz mı?"

"Abiciğim, beni on yaşında sanmayı bırakır mısın? Bir kafeye gideceğim, dağa

tırmanmayacağım."Abim gözlerini devirdi. "Peki, başına bir şey gelirse beni

arama.""İlk arayacağım kişi sensin zaten."Kahvaltıdan sonra odama çıkıp

biraz kitap okudum. Saat bire yaklaşınca hazırlandım ve evden çıktım.

Buluşacağım kafe, hastanenin tam karşısındaydı. İçeri girdiğimde cam

kenarında oturan, otuzlu yaşlarında bir kadın dikkatimi çekti. Elinde benim

çocukluk fotoğraflarımdan biri vardı.
Yanına yaklaştım."Merhaba, mesaj atan

siz misiniz?"Kadın başını kaldırıp beni süzdü."Evet. Otur lütfen."Karşısındaki

sandalyeye oturdum. Kadın fotoğrafı masanın üzerine bıraktı."Benim adım

Aylin. Yıllar önce doğduğun hastanede çalışıyordum.""Tamam, ama benimle

neden görüşmek istediniz?"Çantasından bir dosya çıkardı."Doğum kayıtlarınla

ilgili bilmen gereken bir şey var. Seni doğumda başka bir bebekle

karıştırdıklarını biliyorsun, değil mi?"
Başımı salladım."Bu olayın bir hata

olduğunu düşünüyorsun. Ancak o gün hastanede çalışan herkesin ifadesi aynı

değil." "Ne demek istiyorsunuz?"Aylin dosyayı bana uzattı."Senin doğduğun gün

görevli olan hemşirelerden biri, bebeklerin bilerek yer değiştirdiğini

söylemişti. Fakat ifadesi dosyaya hiç girmedi."Dosyayı açıp belgeleri

inceledim. İçlerinden birinin altında tanıdık bir soyadı vardı."Bu soyadı

benim gerçek ailemin soyadı."Aylin başını salladı."Çünkü o belgeyi

imzalayan kişi, biyolojik babanın kardeşiydi."Belgeyi tekrar masaya

bıraktım."Bir dakika. Amcam mı bu işe karışmış?""Ben sana yalnızca

bildiklerimi anlatıyorum. Geri kalanını kendin araştırmalısın."Dosyayı çantama

koydum ve ayağa kalktım.Eve döner dönmez ilk işim abimi bulmak olacaktı.

Çünkü ailemle ilgili araştırma yaparken onun da bilmediği bir şey öğrenmiştim.

Üstelik bu kez elimde yalnızca sorular değil, gerçek belgeler vardı.