4.Bölüm

SEZİN DEN DEVAM

Okul bitmişti ve ben de eve gelmiştim. Pars ile çok iyi anlaşmıştık; onun tek

arkadaşı bendim, o da benim. Birbirimizin telefon numarasını da

almıştık.Yorgunluğumu alması için duşa girmiştim. Duştan çıktıktan sonra

eşofman takımımı giydim ve akşam yemeği için aşağı indim. Akın abim ve

babam gelmişti."Akın abi, hoş geldin. Bir yerinde bir şey yok, değil mi?""Yok

canımın içi, iyiyim," deyip alnımı öptü.
"Abi, yarın okuldan sonra beni tabura

götürür müsün? Merak ediyorum, okuduğum kitaplardaki gibi mi..."

"Tabii prenses, götürürüm. Çıkış saatine yakın gelir, seni okuldan alırım.""Çok

teşekkür ederim abicim," diyerek kollarımı boynuna sardım. Birlikte

masaya oturduğumuzda babamın yüzündeki yorgun ama tebessümlü ifade

dikkatimi çekti. Babama da sarılıp hâlini hatırını sorduktan sonra yemeğe geçtik.

Masa her zamanki gibi neşeli sohbetlerle dolup taşarken, aklım sürekli bugün

yaşananlardaydı. Pars'la sadece bir gün önce tanışmış olsak da aramızda

bambaşka bir bağ kurulmuş gibiydi. Kalabalık veya gürültülü ortamlardan

pek hoşlanmıyordu, insanlarla iletişim kurmak onun için bazen zor ve

yorucuydu. Ama bugün bana güvenmiş, numarasını vermişti. Onun dünyasında

bir insana bu kadar çabuk alan açmasının ne kadar büyük bir adım

olduğunu biliyordum.Yemekten sonra sofrayı toplamaya yardım edip odama

çıktım. Yatağın kenarına oturup derin bir nefes aldım. Pars'a mesaj atıp atmamak

konusunda biraz tereddüt ettim; rutinini veya kişisel alanını bozmak

istemiyor dum. Ama yine de kısa ve net bir mesaj yazmaya karar verdim:

Ben: "Selam Pars. Duşumu aldım, yemeğimi yedim. Umarım senin günün de sakin geçiyordur. Sadece iyi akşamlar demek istedim."

Pars'ın mesajlaşma tarzı da kendi gibiydi; uzun cümleler kurmaz,

hissettiklerini doğrudan ve net ifade ederdi. Birkaç dakika sonra telefonum titredi

Pars: "Evet Günüm iyi geçti. Sen mesaj atınca daha iyi oldu.

Siz: iltifatın için teşekkür ederim

Pars: rica ederim sen beni tek arkadaşımsın

Siz: tamam ozam ben seni daha fazla meşgul etmeyin yarın okulda görşürüz

Parsa mesaj attıktan sonra bende uyumak için yatağıma girdim ve derin bir uykuya daldım

ERTESİ GÜN

Son zil çaldığında çantamı toplayıp dışarı çıktım. Abimin arabası tam saatinde

okulun tarafında bekliyordu. Akın abim, sürücü koltuğunun yanında yaslanmış,

beni görünce gülümsedi."Hoş geldin prenses, zamanında geldin dedi arabanın

kapısını açarken."Hoş buldum abi, " diyerek yanına kuruldum. Kitaplarda

okuduğum o askerı ortamı göreceğim için içim kıpır kıpırdı.Yol boyunca abimle

sohbet ettik. Sonunda büyük demir kapıların ve dalgalanan bayrağın olduğu

tabur girişine vardık. Nöbetçi askerler abimi görünce selam durdu. Arabayı

park ettikten sonra abimle birlikte arabadan indik."Evet küçük hanım,

merak ettiğin dünyaya hoş geldin," dedi abim omzuma kolunu atarak.Askeri

alanın disiplini, bot sesleri ve oradaki düzen büyüleyiciydi. Abim beni odasına

götürmeden önce bahçeyi gezdirdi
Çok güzeldi heryer asker lerilede

tanştımıştı beni sonra da berber odasına gittik. Askerlerden bir kahve birde sıcak

çikolata istedi gelen kadar bekledim eee pirensesi beğendin mi

evet abi çok beğendi terkrar gel bilir dimi sen ne zama

istersen getirim dedi gülümsedi
Bu günümde abim ile geçirmiştim