6.Bölüm

SEZİN DEN DEVAM

Güzel bir hafta sonuna merhaba! Bugün akrabalar gelecekti benimle tanışmak

için. Açıkçası biraz heyecanlıydım çünkü onları daha önce hiç görmemiştim ve

nasıl insanlar olduklarını bilmiyordum.
Sabah erkenden uyanmış, yatağımı

topladıktan sonra banyoya giderek elimi yüzümü yıkamıştım. Ardından odama

dönüp dolabımı açtım ve ne giyeceğimi düşünmeye başladım. Bir süre

kıyafetlerime baktıktan sonra beyaz bir bluzla açık mavi bir pantolon seçtim.

Saçlarımı tarayıp açık bıraktım ve aynadaki görüntüme son kez baktıktan

sonra odadan çıktım.Merdivenlerden aşağı inerken mutfaktan gelen kahvaltı

kokularını aldım ve adımlarımı hızlandırarak mutfağa girdim."Sonunda

uyandın mı, prenses?" diye sordu Emre, elindeki çay bardağını masaya bırakır

ken.Gözlerimi devirerek karşısındaki sandalyeye oturdum."Abi, sabah sabah

başlama. Zaten heyecanlıyım."Ata, önümdeki tabağa birkaç dilim peynir

koyarken gülümsedi."Neden heyecanlanı -yorsun ki? Alt tarafı akrabalarımız

gelecek, seninle tanışacaklar.""Alt tarafı mı? Ben onları hiç görmedim ki! Ya beni

sevmezlerse?"Emre, söylediklerime karşılık kahkaha atınca kaşlarımı çattım.

"Ne gülüyorsun abi?""Sezin, sen kendini sevdirmeyi beceremeyecek biri misin?

Hem seni sevmeyen olursa karşısında bizi bulur."Ata da başını sallayarak

abime katıldı."Kesinlikle. Sen rahat ol, kimse seni üzemez."Onların bu sözleri

içimi biraz olsun rahatlatmıştı. Ne kadar büyümüş olsam da abilerimin yanında

kendimi hâlâ küçük bir çocuk gibi hissediyordum. Beni yıllarca el bebek gül

bebek büyütmüş, üzülmeme bile dayanamaz olmuşlardı. Şimdi hayatıma

yeni insanlar girecek olması beni hem mutlu ediyor hem de biraz korkutuyor

du.Kahvaltımızı yaptıktan sonra masayı toplamaya yardım ettim ve ardından

salona geçerek etrafı düzenlemeye başladım. Ata sehpanın üzerine çay

bardaklarını yerleştirirken Emre de mutfaktan getirdiği tatlıları masaya

koyuyordu. Ben ise koltukların üzerindeki yastıkları düzeltiyor, arada

bir saate bakarak misafirlerin ne zaman geleceğini merak ediyordum."Sezin, bir

dur artık!" dedi Emre, beni birkaç kez salonda dolaşırken görünce. "Evi baştan

aşağı temizledin zaten. Biraz otur."
"Heyecanlıyım abi, ne yapayım?"

"Gel buraya."Yanına gidince kolunu omzuma attı ve saçlarımı karıştırdı.

"Bak, bugün kim gelirse gelsin, sen bizim kardeşimizsin. Hiçbir şey değişmeyecek,

anladın mı?"Başımı sallayarak ona sarıldım."Biliyorum abi."Tam o sırada

kapının zili çaldı ve üçümüz de birbirimize baktık. Kalbim heyecandan

hızla atmaya başlarken Ata kapıya yöneldi. Ben de Emre'nin yanında durup

derin bir nefes aldım.Kapı açıldığında önce orta yaşlı bir kadınla bir adamın

sesini duydum. Ardından Ata'nın onları içeri davet ettiğini işittim."Hoş geldiniz,

buyurun."Biraz sonra salona girdiklerinde kadın beni görür görmez

duraksadı. Gözleri yüzümde dolaşırken dudaklarında sıcak bir gülümseme

belirdi."Demek Sezin bu güzel kızımız!"
Ne diyeceğimi bilemeden gülümsedim.

"Evet, ben Sezin. Hoş geldiniz."Kadın yanıma gelip ellerimi tuttu ve beni

kendisine doğru çekerek sarıldı."Hoş bulduk canım benim. Seni görmek için

ne zamandır sabırsızlanıyorduk."Bu sözleri duyunca yüzümde istemsizce bir

gülümseme oluştu. Ardından diğer akrabalarımız da içeri girdi ve herkesle

tek tek tanışmaya başladım. Kimi boyumun ne kadar uzadığını söylüyor,

kimi gözlerimin anneme benzediğini dile getiriyordu. Onların söylediklerini

dinlerken bir yandan da heyecanımı yenmeye çalışıyordum.

ÇOK UZUN OLDU İÇİN İKİ BÖLÜM AYIRDI BUNDA SORKİ BÖLÜMÜ ARKASINDAN ATACAM