BÖLÜM-5

"Akılda Hapsolmuş Cümleler"

Tam diyecekken duraksadım.Bunu ona söylemeyemezdim,söylememeliydim.Söylersem kendimi tehlikeye atardım.Bunu istemiyordum.Bir süre bana bakmaya devam etti,cümlemi tamamlamamı bekliyordu.Ama tamamlamak istemiyordum.

"Evet...? Sen..?"

Dedi beni cümlemi bitirmek için teşvik ederek.Bu sırrı söylemek ile söylememek arasında kalmıştım.Ama o bu sırrı söylememi zorlar gibi bakıyordu gözlerimin içine.Sanki söylemezsem zorla söyletecekmişim gibi.

"Söyleyeceğim.Ama bir şartım var."

Bana baktı,gözleri sevinçle doluydu.Hafif bir zafer belirtisi de görmüştüm sanki...ama çok emin olmayayım.

"Şartın nedir?"

"Şartım şu:Bu anlattığımı kimseye söylemeyeceksin."

"Kolaymış."

"Ciddiye almanı istiyorum"

"Merak etme,öyle yapacağım zaten.Söyleyebilirsin."

"Ben..." Duraksadım,yutkundum.Sanki nefes almakta zorlanırmış gibi derin bir nefes aldım,sonra ağzımdan verdim. "Ben lanetli bir kızım."

(Bölüm biraz kısa olabilir ama olsun,bölüm nasıldı? Bir sonraki bölümde sizce ne olacak? Yorumlarınızı bekliyorummm💚💚💚🌼)

-------------------DEVAM EDECEK------