BÖLÜM-1

"Durgun Zaman"

"Bozuk saat iki kere doğruyu gösterir" derler.Tamamen bozulmadan önce.Bizi doğrularla kandırmaya çalışır.Peki duran bir zamanda,saat çalışır mı? Duran bir zamanda bırak doğruyu göstermeyi,bozulacak kadar yaşar mı?
Şimdi benim kim olduğumu soracaksınız.Ben Ela Akdeniz.Durgun zamanda hayatına devam eden kız.Ben Ela.Durgun zamanda düştüğü yerden kalkan kız.Ben kızıl.Zamanın durmasına sebep gösterilen insan.
~
Ailem yıllar önce beni terketti.Babam Abimle birlikte başka bir yere taşındılar.Annem 2 yıl sonra hayattan koparıldı.Ablam,yıllarca yalvarsam bile beni evinden kovdu.Ortada bıraktı.Her biri,her insan dediğim kişi.İnsan diyecek kadar saygılı bir insan.Şimdi o insan bırakıldı,bir çöp gibi.Utanılacak varlık gibi.Ama gram kızgın değilim.Çünkü yalnız olmanın daha güzel olduğunu düşünüyorum.Yalnız olmak varken neden kalabalıkta dolaşmak ister ki bir insan?
×
12 Nisan 2015.Benim doğum günüm.12 Nisan.Lanet edildiğim gün.Ve edilen laneti geriye alamadıkları için..kaçmayı seçtiler.Ne kadar mantıklı karar verdikleri tartışılır.Ama ben kaçılabilecek birisi olsaydım,doğduğum ilk saniyede beni yalnız bırakırlardı.Haksız mıyım?;) Ve şimdi ela,bir bankta oturuyor.Sessiz,sakin ama aynı zamanda durgun.Fazla durgun.
~Saat 12.00 suları-Öğlen Saatleri~
Aradan yarım saat geçmişti.Kuşlar cıvıldıyordu.Hafif bir rüzgar esiyordu.Saat 12.05'ti.Zaman yine durmuştu ama bu sefer sebebi ben değildim.Ama kim olduğunu da bilmiyordum.Birkaç dakika sonra yanıma birisi oturdu.Hafif bir tebessümle bana baktı.Ya da ben mi öyle zamnetmiştim? Hayır.Hayır ela.Bu yaşadığın gerçek.Bir yabancı sana gülümsedi ve sen de gördün.Gördün Ela.Kendi gözlerinle gördün.
Bir süre sonra yabancı konuşmaya başladığında hazırlıksız yakalandım ve bu hafif irkilmeme sebep oldu;

?:Merhaba.

Ne cevap vereceğimi bilmiyordum.Sesimi düzelttim ve konuşmaya başladım;

-Kimsin sen, neden buradasın? Ses tonum hafif rahatsız olmuş gibiydi,belli etmemeye çalıştım.Ama anlamış olma ihtimali vardı.

P:Ben Peter. Deyip elini bana doğru uzattı.Memnun oldum.

Tonunda ve davranışlarında bir gariplik var gibiydi, hemen anlamıştım.Bir süre bakakaldım,sonra uzattığı eli nazikçe sıktım.Sakin bir ses tonuyla konuşmaya devam ettim;

-Ela.Adım Ela.

P:Ela...Adımı fısıltıyla, tadını çıkartırmış gibi dilinde söyledi.Ne yalan söyleyeyim,bu biraz rahatsız ediciydi.Şimdiden ayaklarımı titretiyordum.Bu...streslendiğimde yaptığım kötü bir alışkanlıktı.Güzel bir kız olduğundan çok güzel bir adın da varmış.Dedi bana gülümseyerek.

Bir süre sessiz kaldım.Daha önce kimseden böyle bir iltifat duymamıştım.Sonra aynı ses tonunu koruyarak;

-Teşekkürler.

Dedim.Tanıştığım kişi bana bir şey daha dedi.

P:Unutmadan..yarın görüşme şansımız var mı?

Bir süre ona baktım,böyle bir şeyi neden sormuştu bilmiyordum.Yarın boştum, herhangi bir şey yapmıyordum.

-Yarın müsaitim.Duraksadım.Neden sordun,bir fikrin mi var?

O an sadece bana gülümsedi ve kulağıma doğru eğilerek fısıldadı;

P:Sürpriz,yarın görürsün.

Dedi.Ne yaşandığınü bilmiyordum ama içimde bir şüphe oluştu:Zamanın durmasına sebep olan kişi o olabilir miydi?

-------------------------BÖLÜM SONU-------------