6. bölüm · Son Sığınak
6.Bölüm-Oda 01
Yaman, yerde duran anahtarı dikkatlice avucuna aldı. "Bu neyin anahtarı olabilir?" diye sordu Batın.
Araz omuz silkti.
"Bence bunu burada bırakmalıyız."
"Şimdi mi korktun?" dedi Rangin. "Korkmadım..." diye cevap verdi Araz. "Sadece başımıza iş açacağımızı hissediyordum."
Göksel anahtarı inceledi. "Üzerindeki pas yeni değil."
"Yani?"
"Uzun zamandır burada."
Yaman derin bir nefes aldı. "Bu anahtar bir yere ait. Bulmadan gitmeyeceğiz."
Beş arkadaş koridoru dikkatlice incelemeye başladı.
Duvarların çoğu eskiydi.
Bazı sınıf numaraları sökülmüştü, bazı kapılar ise yıllardır açılmamış gibiydi. Koridorun en sonunda küçük bir demir kapı dikkatlerini çekti. Kapının üzerinde solmuş bir tabela vardı.
ODA 01
Herkes aynı anda Yaman'a baktı
Yaman cebinden anahtarı çıkardı. "Denemeye değer."
Anahtarı yuvaya yavaşça yerleştirdi.
Çıt...
Kilit tek seferde açıldı. Kapı ağır bir sesle aralandı.
İçerisi karanlıktı.
Yaman telefonunun fenerini açtı.
Oda küçüktü. Ortada eski bir masa, masanın üzerinde kalın bir dosya. Ve dosyanın tam üstünde siyah bir zarf vardı.
Zarfın üzerinde tek bir cümle yazıyordu.
"Sadece ilk adımı attınız."
Batın istemsizce yutkundu. "Bu...bizim için bırakılmış."
Rengin dosyaya uzanacakken Göksel onu durdurdu.
"Bekle."
"Neden?"
Göksel masanın kenarını işaret etti. Tozun üzerinde beş parmak izi vardı. Sanki dosya çok kısa bir süre önce masaya bırakılmıştı.
O sırada, koridorun dışından yine aynı ayak sesleri duyuldu.
Tak...
Tak...
Tak...
Bu kez ses daha yakındı. Yaman hızla dosyayı eline aldı. "Hemen çıkıyoruz!" Beşi birden odadan dışarı fırladı.
Koridorda kimse yoktu.
Ama kapıyı kapatacakları sırada içeriden hafif bir gıcırtı geldi. Yavaşça dönüp baktılar.
Masanın üzerindeki siyah zarf...
Artık orada değildi.
