Kopan İpler

Tehlikeli anlarda insanı iki şey hayatta tutar şüphe ve korku. Zihnimi susturmaya çalışmak gardımı hiç tanımadığım birine indirmek benim aptallığımdi. Duygularım zihninimin kontrolünü ele geçirmişti çoktan. Öfke , merak , üzüntü, mutluluk hepsini aynı anda hissediyordum. Luku' un yüzünde ise şaşkınlık ve korku hakimdi. " Sen sen gitmedin mi ? " Diye sordu sesinin titremesini kontrol edemeden. "Kimle konuşuyordun ? " Dedim sert bir tonda. Korkuyla " Hiç hiç kimseyle." Dedi elindeki telsize benzeyen şeyi koltuğun köşesine sıkıştırmaya çalışırken. " Lan sen beni aptal mı sanıyorsun!" Diye kükrercesine bağırıp boğazına yapıştım ipler kopmuştu artık bende. Bir elim boğazını sıkarken bir elimde saklamaya çalıştığı telsizi koltuktan çıkartmaya çalışıyordu. " Ya yanlış anladın kimseyle konuşmuyordum ben. Hem sadece sen ve ben kaldık Dünyada." Dedi yutkunmaya çalışarak , bir yandan da elimi boğazından çekmeye çalışırıyordu. "Salak mı sandın lan sen beni Profesör diye biriyle konuşuyordun denek dedin lan bana. Ne deneyi? Ne profesörü? Anlat lan anlat siktirme belanı ! " Bütün evde sesim yankılanırken Luke irkildi ama telsizi aldım ve boğazını bırakıp kalktım. " Bu ne o zaman ha ! Bu nee ! Çocuk mu kandırıyorsun sen !" Sesim ciğerlerimi yakarak boğazımdan çıkıyordu. Boğazını tutup öksürdü. Nefes nefese bir şekilde şaşkın gözlerle bana bakıyordu. " Şey aslında . " Diyip zaman kazanmaya çalıştığı çok belliydi aklını toplamasına vakit vermeden. Mutfak tezgahından bir buçak alarak boğazına dayadım. " Hadi sıkıyorsa şimdi konuşma!" dedim. İki eline havaya kaldırdı, gözlerini de yuvasından çıkarcasına açtı. Çığlık çığlığa "Sana bunu anlatırsam bitirirler işimi lütfen saçmalama gözün dönmüş gibi davranıyorsun" dedi . " Gibi mi! Gibi mi ! Döndü gözüm, döndü zaten. Ya şimdi açıklarsın ya da ben bitiririm senin işini burada o kadar süredir yalnızım ki delirdim." demekle kolumu sert bir şekilde kendine çekip büktü beni duvara yüz üstü yapıştırıp buçağı elimden sökercesine kopardı. "Sana zarar vermek istemiyorum. " Diye zırvalıyordu. Telsizi almak için hamle yaparken ters tekme ile kasıklarına sert bir şekilde geçirdim. Acı içinde benden uzaklaştı uzaklaşmasını fırsat bilip suratında da bir tane yumruk geçirdim. Sersemleyerek koltuğa düştü. " Yapma çok üzülürsün " dedi. " Anlat ulan anlat herşeyi anlat !" Sesimin titremesini engelleyemeyerek " Lütfen lütfen anlat ihtiyacim var kafayı yemek üzereyim burda. " dedim dolan gözlerime ve titreyen sesimi kontrol edemeyerek. Bu halime içinde birşeyleri harekete geçirmiş olacak ki onunda suratı düştü. " Üzgünüm anlatamam ağlasanda, yalvarsanda, bağırsan, dövsen hatta öldürsende anlatmama üzgünüm. "dedi buruk bir tonda. Başımı tavana kaldırıp gelen gözyaşlarımı geldikleri yere geri yıkıp burnunu çekerek " İyi fikirmiş aslında" dedim donuk bir ifadeyle. Şaşkınca kaşlarını çattı " Ne ? " demeye kalmadan kafasına salonun ucunda bulunan vazoyu geçirdim.